به گزارش مهر، پرونده بیست‌ودومین دوره مسابقات دوومیدانی قهرمانی جوانان آسیا در حالی بسته شد که تیم ملی جوانان ایران با کاروانی کوچک اما امیدوارکننده در این رقابت‌ها حضور پیدا کرد. مسابقاتی که از هفتم خرداد به میزبانی هنگ‌کنگ آغاز شد و در نهایت با حضور ورزشکارانی از کشورهای مختلف قاره آسیا به پایان رسید. ایران در این دوره با ۶ ورزشکار شامل چهار نماینده در بخش مردان و دو نماینده در بخش زنان به میدان رفت و در پایان موفق شد سه مدال نقره کسب کند.

ترکیب تیم ملی ایران در این مسابقات را کیارش کابلی در پرتاب وزنه، حامد نفر در پرتاب دیسک، امیررضا آهنین‌مرام در پرتاب چکش، محمدصالح کمره در مواد ۸۰۰ و ۱۵۰۰ متر، هانیه شه‌پری در مواد ۳۰۰۰ متر و ۳۰۰۰ متر بامانع و مریم احمدی در مواد ۸۰۰ و ۱۵۰۰ متر تشکیل می‌دادند. با وجود آنکه نمایندگان ایران در چند ماده مختلف حضور داشتند در نهایت تمامی مدال‌های کاروان کشور توسط دو ورزشکار زن به دست آمد. اتفاقی که یکی از نکات قابل توجه عملکرد ایران در این دوره از مسابقات محسوب می‌شود.

عملکرد قابل قبول دختران و ناکامی پسران در مدال‌آوری

هانیه شه‌پری بدون تردید موفق‌ترین ورزشکار ایران در این رقابت‌ها بود. او در ماده ۳۰۰۰ متر با ثبت زمان ۹ دقیقه و ۴۹ ثانیه و ۴۲ صدم ثانیه به مقام نایب‌قهرمانی رسید و نخستین مدال نقره ایران را کسب کرد. شه‌پری سپس در ماده ۳۰۰۰ متر بامانع نیز عملکرد درخشانی داشت و با زمان ۱۰ دقیقه و ۲۶ ثانیه و ۳۴ صدم ثانیه دومین مدال نقره خود و دومین مدال کاروان ایران را به دست آورد. این دونده جوان با کسب دو مدال نقره نشان داد یکی از استعدادهای آینده‌دار دوومیدانی ایران در مواد استقامت و نیمه‌استقامت به شمار می‌رود.

سومین مدال ایران نیز توسط مریم احمدی به دست آمد. این ورزشکار در رقابت ماده ۱۵۰۰ متر زنان با ثبت زمان ۴ دقیقه و ۳۳ ثانیه و ۳۵ صدم ثانیه در جایگاه دوم قرار گرفت و مدال نقره را از آن خود کرد. احمدی در ماده ۸۰۰ متر نیز عملکرد قابل قبولی داشت و با قرار گرفتن در رتبه چهارم تنها یک پله با کسب مدال فاصله داشت.

در بخش مردان اما شرایط متفاوت بود. هیچ‌یک از نمایندگان ایران موفق به حضور روی سکو نشدند. حامد نفر در پرتاب دیسک با رکورد ۵۶ متر و ۹۱ سانتی‌متر ششم شد. محمدصالح کمره در دو ماده ۸۰۰ و ۱۵۰۰ متر به ترتیب با زمان‌های ۱:۵۱.۳۹ و ۳:۵۴.۹۷ دقیقه در جایگاه ششم قرار گرفت. کیارش کابلی در پرتاب وزنه با رکورد ۱۷ متر و ۲۲ سانتی‌متر هفتم شد و امیررضا آهنین‌مرام نیز در پرتاب چکش با رکورد ۵۹ متر و ۹۳ سانتی‌متر رتبه نهم را به دست آورد.

فاصله با قدرت‌های سنتی آسیا

در پایان رقابت‌ها نیز تیم ایران با سه مدال نقره در جایگاه یازدهم جدول رده‌بندی میان ۱۶ کشور شرکت‌کننده قرار گرفت. چین با کسب ۱۴ مدال طلا، ۹ نقره و ۲ برنز عنوان قهرمانی را به دست آورد. هند با ۱۰ طلا، ۵ نقره و ۴ برنز دوم شد و ژاپن نیز با ۵ طلا، ۵ نقره و ۸ برنز در جایگاه سوم ایستاد. این آمار به خوبی نشان می‌دهد که رقابت در سطح جوانان آسیا نیز تا چه اندازه فشرده و دشوار شده و کشورهایی مانند چین، هند و ژاپن سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در رده‌های پایه انجام داده‌اند.

نگاهی به عملکرد ایران در دوره‌های گذشته این مسابقات تصویر روشن‌تری از جایگاه فعلی دوومیدانی کشور ارائه می‌دهد. در سال ۲۰۲۴ که در این رقابت‌ها به میزبانی امارات برگزار شد ایران موفق به کسب یک مدال طلا و یک مدال نقره شده بود. در سال ۲۰۲۳ نیز حاصل کار تیم ایران دو مدال نقره و دو مدال برنز بود. در مسابقات سال ۲۰۱۸ که در ژاپن برگزار شد نمایندگان ایران یک مدال طلا، یک نقره و سه برنز کسب کردند. در سال ۲۰۱۶ یک نقره و دو برنز، در سال ۲۰۱۴ دو طلا، یک نقره و پنج برنز، در سال ۲۰۱۲ دو طلا، یک نقره و چهار برنز و در سال ۲۰۱۰ نیز دو مدال طلا، دو نقره و سه برنز در کارنامه ایران ثبت شد.

وعده ۷ مدال و هدفی بزرگ در میدانی دشوار

مقایسه این نتایج نشان می‌دهد که دوومیدانی جوانان ایران در برخی دوره‌ها موفق به کسب مدال‌های طلا شده و حتی در مقاطعی از نظر تعداد مدال نیز عملکرد بهتری نسبت به دوره اخیر داشته است. هرچند کسب سه مدال نقره در هنگ‌کنگ دستاورد قابل احترامی محسوب می‌شود اما نبود مدال طلا و قرار گرفتن در رتبه یازدهم جدول آن هم بین ۱۶ تیم حاضر این نتیجه را در مقایسه با برخی ادوار گذشته در سطحی ضعیف قرار می‌دهد.

این نتایج در شرایطی به دست آمده که دوومیدانی ایران این روزها تمرکز ویژه‌ای روی آماده‌سازی ورزشکاران خود برای حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا دارد. رویدادی که یکی از مهم‌ترین و معتبرترین مسابقات قاره آسیا به شمار می‌رود و سطح رقابت در آن به مراتب بالاتر از مسابقات جوانان آسیاست.

مسئولان فدراسیون دوومیدانی در ماه‌های اخیر بارها بر روی هدف‌گذاری برای کسب حداقل ۶ تا ۷ مدال در بازی‌های آسیایی تأکید کرده‌اند. دستیابی به این هدف در صورت تحقق می‌تواند یکی از بهترین نتایج تاریخ دوومیدانی ایران در این مسابقات باشد. اکنون باید منتظر ماند و دید آیا این هدف دست‌یافتنی خواهد بود یا خیر.