سید حسام مزارعی

اسفندماه ۱۴۰۴ و در دل آشوب جنگ رمضان، هدیه ای باارزش از دوست فرهیخته و ادیب دکتر سیروس عباسی به دستم رسید. نخستین اثر مکتوب ایشان، "جگرهای جان بخش"، که حکایت یک مرغ دریایی است که مادرخوانده خود، مرینوس را از مرگ نجات می دهد.

سال های سال است که با قلم دکتر سیروس آشنا هستم و در کنار تخصص، جراح حاذق و فوق تخصص کبد، پانکراس و مجاری صفراوی، ایشان ادیبی فرزانه است که به شخصه منتظر چاپ نخستین اثر ایشان، دفتر مثنوی اش بودم. ایشان شاعری خوش ذوق هستند که در کنار تخصص خود که به جد هیچ وقت دست از یادگیری نکشیده و برای تحصیل علم مرزهای کره جنوبی و ترکیه را نیز درنوردیده، از ادبیات نیز غافل نشده و همواره همنشین قلم و کتاب است. در پیشگفتار کتاب نیز خود اعتراف کرده که در مسیر دانش افروزی و کسب دانش، به یاد ندارد حتی یک روز از تک و تا افتاده باشد.

نویسنده بواسطه ی تجربه و حرفه ی خود در این کتاب یک هدف متعالی را دنبال می کند؛ چالش بزرگی که در کشور ما وجود دارد و آن هم پیوند کبد است. هنوز بیشترین آمار مربوط به فراهم آوری عضو پیوندی از بیمار مرگ مغزی است. سال های سال است که بیماران نیازمند پیوند، با نگرانی های بسیار در صف انتظارند حال آن که در کشورهای دیگر همچون کره جنوبی و ترکیه، بیشترین پیوند، پیوند زنده به زنده است. جراحان حوزه پیوند دنیا شبانه روز در حال پژوهش اند تا با پیوند بخشی از کبد زنده به زنده راه هایی را جهت وضع موجود بیابند. حتی امکان سنجی فراهم آوری عضو از برخی جانوران، که اتفاقا بن مایه این کتاب نیز هست، در حال بررسی است.



یکی از مصادیق زیبای بخشش در فرهنگ و جامعه ما، اهدای عضو است که در این کتاب ما به وفور با واژه های بخشش، مهربانی، گذشت و مهم تر پیوند با طبیعت روبروییم. نگارنده خود روستازاده ای است که تا سن ۱۸ سالگی خود را در دامان طبیعت و بافت روستا گذرانده و  زادگاه خود "مزارعی و بی برا"، دو روستایی را که تنها یک رود از هم جدا می کرد و بعدها "وحدتیه" نام گرفت را با همان طبع شاعرانه، این گونه می خواندش:

از "میان رود"ی که زاگرس بی دریغ
در کنارش صف کشیده تا ستیغ

این هم زیستی با طبیعت و الهام از آن همواره با ایشان بوده و در جای جای کتاب مشاهده است. ایشان به این موضوع اعتقاد راسخ دارد که هر وقت انسان در مسیر علم و دانش انحراف و یا به مرحله سختی رسید با الهام و یاری از طبیعت بر آن فائق آمده است.

داستان علمی، تخیلی کتاب در مورد خانواده ای است که ساحل نشین دریاست و با صدای موج ها و نسیم ساحل زندگی شان گره خورده است. مرینوس، بانویی است که بیمار می شود و تندرستی اش با مرغان دریازی و اهدای عضو و جراحی جگر، گره می خورد.
 
وقتی به اسامی شخصیت ها نگاهی می اندازیم متوجه انتخاب هوشمندانه آن ها می شویم. "جالینوس"، مرغ ماهی خوار دریایی است که ناخودآگاه یاد جاناتان، مرغ دریایی باخ را زنده می کند، نامش برگرفته از پزشک حاذق یونانی است که مهم ترین دستاوردش شرح سیستماتیک آناتومی و فیزیولوژی بر پایه تشریح حیوانات است. "کایروس" که اتفاقا نام کوچک نگارنده کتاب را تداعی می کند، عقاب پیر دانایی است که با همت ایشان جان مرینوس، مادرخوانده جالینوس نجات پیدا می کند. در اساطیر یونانی کایروس، تجسم فرصت یا لحظه مناسب، پسر زئوس(پادشاه خدایان) و الهه شانس و تقدیر است.

این کتاب تلاقی خیال و واقعیت و برگرفته از افسانه ی یونانی پرومتئوس است. پرومتئوس یکی از مشهورترین و تاثیرگذارترین داستان ها در اساطیر یونانی است. کسی که از طرف پادشاه خدایان، زئوس مامور شد تا انسان ها را از گل بیافریند و همواره حامی و پشتیبان انسان بود. و بعدها بر اثر نافرمانی اش زئوس او را به صخره ای بست و هر روز یک عقاب می آمد و جگر او را می خورد. جگرش مجدد رشد می کرد و مجدد عقاب جگرش را می خورد و عذابش جاودانه شد. و سرانجام هرکول، فرزند زئوس، عقاب را کشت و پرومتئوس را آزاد کرد.

قلم زیبا و روان نویسنده در کنار نقاشی های زیبای کتاب و اشعار شخصی بینابینی متن، به سمتی است که تمامی گروه های سنی می توانند با کتاب ارتباط برقرار کنند و یک پیام روشن را مخابره می کند: زندگی، در گرو مراقبت از یکدیگر و جهانی است که در آن نفس می کشیم.

با امید به این که روزی برسد که دیگر شاهد صف های طولانی پیوند عضو نباشیم و با دستان معجزه گر پزشکان ایران عزیز بیش از پیش به هدف متعالی این کتاب برسیم. برای دکتر سیروس عزیز بهترین ها را آرزومندم.