به گزارش مهر، در اکثر کشورهای اروپایی، سقط جنین به طور کلی در محدوده زمانی کمتر از قابلیت حیات جنین مجاز است (به عنوان مثال ۱۲ هفته در آلمان و ۱۲ هفته و ۶ روز در ایتالیا، یا ۱۴ هفته در فرانسه و اسپانیا)، اگرچه طیف گسترده‌ای از استثنائات، سقط جنین را در اواخر بارداری مجاز می‌داند. طولانی‌ترین محدوده زمانی- از نظر بارداری- در بریتانیا و هلند، هر دو در ۲۴ هفته بارداری است.

سقط جنین در بسیاری از کشورهای اروپایی، یارانه‌ای بوده و به طور کامل تأمین مالی می‌شود. دلایل سقط جنین در لهستان و در حوزه‌های قضایی کوچک‌تر موناکو، لیختن‌اشتاین، مالت و جزایر فارو بسیار محدود است و سقط جنین در آندورا ممنوع است.

در کشورها و مناطقی که سقط جنین محدودتر است، زنان مرتباً به کشورهای همسایه با قوانین آزادتر سفر می‌کنند.

در کشورهای کوچک اروپایی آندورا، لیختن‌اشتاین و موناکو محدودیت‌های شدیدی وجود دارد، به طوری که در دو کشور اول کاملاً غیرقانونی است. سان مارینو نیز تا سال ۲۰۲۲ محدودیت‌های مشابهی داشت. کسانی که به دنبال سقط جنین هستند باید به کشورهای دیگر سفر کنند، اگرچه چنین سفری برای ساکنان آندورا و لیختن‌اشتاین غیرقانونی است.

در حال حاضر، محدودیت مدت بارداری ۱۰ هفته‌ای در قانون کشورهایی که قبلاً بخشی از یوگسلاوی بوده‌اند پذیرفته شده است، در حالی که محدودیت‌های ۱۲ تا ۱۳ هفته‌ای در بسیاری از حوزه‌های قضایی اروپای میانه (از جمله جمهوری‌های سابق اتحاد جماهیر شوروی و همچنین اکثر کشورهای اروپای مرکزی) پذیرفته شده است. محدودیت‌های مدت بارداری بالاتر در بخش غربی اروپا رایج‌تر است و در فرانسه (۱۴ هفته)، اسپانیا، سوئد (۱۸ هفته)، ایسلند (۲۲ هفته) و هلند (۲۴ هفته) وجود دارد.

کشورهایی که محدودیت مدت بارداری رسمی در قانون ندارند، شامل کشورهایی با قوانین محدودکننده‌تر و بریتانیای کبیر هستند که قانون و سیاست بسیار لیبرالی دارد. تلاش‌های مداومی برای جرم‌زدایی کامل از سقط جنین در بریتانیای کبیر در جریان است.

در ادامه مروری بر قوانین سقط جنین در بخشی از کشورهای اروپا داریم، جایی که روند کلی به سمت آزادسازی بوده است، اما برخی از کشورها محدودیت‌هایی را برای زنانی که به دنبال خاتمه دادن به بارداری هستند اعمال می‌کنند و اختلافات عمیقی در مورد حقوق سقط جنین همچنان وجود دارد.

فرانسه- اولین کشوری در جهان شد که در مارس ۲۰۲۴ حق انتخاب آزاد زنان برای درخواست سقط جنین را به عنوان یک حق قانونی در قانون اساسی خود قرار داد.

حقوق سقط جنین که از زمان تصویب قانون برجسته ۱۹۷۴ قانونی بوده است، در فرانسه بیشتر از ایالات متحده و بسیاری از کشورهای دیگر پذیرفته شده است، به طوری که نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد حدود ۸۰ درصد از مردم فرانسه از سیاست‌های طرفدار حق انتخاب سقط جنین حمایت می‌کنند.

لهستان- در اوایل سال ۲۰۲۱ ممنوعیت سقط جنین را به صورت بالفعل اعمال کرد و سقط جنین فقط در موارد تجاوز، زنای با محارم یا در صورت وجود تهدید برای سلامت یا جان مادر مجاز است. این ممنوعیت باعث اعتراضات گسترده شد.

بریتانیا - سقط جنین تا ۲۴ هفته بارداری مجاز است. در مواردی که جان زن در خطر باشد یا ناهنجاری جدی جنینی وجود داشته باشد، هیچ محدودیتی وجود ندارد.

طرح جدیدی که در طول همه‌گیری کووید۱۹ معرفی شد، به زنان اجازه می‌دهد تا ۱۰ هفته پس از لقاح، بارداری خود را در خانه خاتمه دهند. پس از آن، سقط جنین باید در کلینیک‌ها انجام شود.

مالت- این کشور جزیره‌ای کاتولیک، قوانین سختگیرانه ضد سقط جنین خود را تغییر داد تا سقط جنین را مجاز کند، اما تنها زمانی که جان زن در خطر باشد.

مالت پیش از این تنها کشور اتحادیه اروپا بود که هیچ نوع سقط جنینی را مجاز نمی‌دانست. این عمل تحت هر شرایط دیگری از جمله تجاوز، زنای با محارم و ناهنجاری‌های شدید جنینی همچنان غیرقانونی است.

این قانون پس از پرونده بسیار جنجالی یک توریست آمریکایی که با وجود اینکه پزشکان گفته بودند جانش در خطر است، از سقط جنین در مالت خودداری شد و زن مجبور شد برای انجام مراحل اورژانسی به اسپانیا برود، اصلاح شد.

ایتالیا- این کشور که به طور سنتی کاتولیک است، از سال ۱۹۷۸ سقط جنین را ظرف ۹۰ روز پس از لقاح مجاز دانسته است، اما دسترسی به سقط جنین می‌تواند دشوار باشد. طبق داده‌های وزارت بهداشت در سال ۲۰۲۱، حدود ۶۳ درصد از متخصصان زنان به دلایل اخلاقی یا مذهبی از انجام این عمل خودداری می‌کنند.

چندین منطقه استفاده از قرص سقط جنین را محدود کرده و به گروه‌های ضد سقط جنین بودجه می دهند.

اسپانیا- پارلمان سال ۲۰۲۳ قانونی را تصویب کرد که به دختران ۱۶ و ۱۷ ساله اجازه می‌دهد بدون رضایت والدین سقط جنین کنند.

اصلاحات سقط جنین در اسپانیا در سال ۲۰۱۰ به زنان اجازه داد تا بارداری‌های ناخواسته را بنا به درخواست خود ظرف ۱۴ هفته یا در موارد ناهنجاری‌های شدید جنین تا ۲۲ هفته خاتمه دهند.

با این حال، بسیاری از زنان به دلیل امتناع پزشکان از انجام این عمل، با مشکلاتی در دسترسی به سقط جنین مواجه هستند. در نتیجه، اکثر این عمل‌ها در کلینیک‌های خصوصی انجام می‌شود.

آلمان- زنان فقط در صورت پذیرش مشاوره و سایر محدودیت‌های رسمی می‌توانند ظرف ۱۲ هفته پس از لقاح، سقط جنین قانونی داشته باشند.

سقط جنین در قانون جزای آلمان همچنان پابرجاست و از نظر فنی می‌تواند منجر به مجازات زندان تا سه سال شود، اگرچه در عمل، پیگرد قانونی نادر است.

مجارستان- سقط جنین در ۱۲ هفته اول از سال ۱۹۵۳ قانونی بوده است، اما مجارستان قوانین خود را در سال ۲۰۲۲ تشدید کرد.

این محدودیت به طور گسترده به این معنی درک می‌شد که زنانی که به دنبال سقط جنین هستند باید ابتدا به ضربان قلب جنین گوش دهند.

مجارستان همچنین در میان دوازده کشور اروپایی است که زنان را ملزم به انجام مشاوره اجباری قبل از پایان دادن به بارداری می‌کند، اقدامی که توسط سازمان جهانی بهداشت مورد انتقاد قرار گرفته است.

ایرلند- این کشور کاتولیک در سال ۲۰۱۹ پس از یک همه‌پرسی قاطع در سال ۲۰۱۸، تقریباً ممنوعیت کامل سقط جنین را لغو کرد.

تا آن زمان، سالانه حدود ۳۰۰۰ زن برای سقط جنین به بریتانیا سفر می‌کردند.

این موضوع در سال ۲۰۱۲ مورد توجه قرار گرفت، زمانی که زنی که در حال سقط جنین بود، پس از آنکه پزشکان از پایان دادن به بارداری او خودداری کردند، بر اثر سپسیس درگذشت.

سقط جنین اکنون تا ۱۲ هفته بارداری و پس از آن در مواردی که جنین بیماری لاعلاجی دارد یا سلامت زن در معرض خطر است، مجاز است.