اتحادخبر:تیم ملی زنان ایران در آستانه جام ملت‌های آسیا قرار دارد و فهرست نفرات دعوت شده به اردو هم فرصت آماده‌سازی و هم چالشی جدی برای شفافیت انتخاب‌ها ایجاد کرده است.

به گزارش مهر، تیم ملی فوتبال زنان ایران از ۲۴ بهمن اردوی جدید خود را در مرکز ملی فوتبال آغاز کرده تا مسیر آماده‌سازی برای جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۶ استرالیا را جدی‌تر دنبال کند. تورنمنتی که می‌تواند مهم‌ترین ویترین فوتبال زنان ایران در سال‌های اخیر باشد. با این حال لیست ۲۷ نفره اعلام‌شده از سوی کادر فنی بیش از آنکه صرفاً یک فهرست آماده‌سازی باشد به سوژه‌ای برای پرسش‌های جدی و انتقادهای فنی تبدیل شده است.

در نگاه اول نام‌های باتجربه و شناخته‌شده‌ای در فهرست دیده می‌شود و ترکیب تیم تلفیقی از بازیکنان باتجربه و چند چهره تازه است. اما مهم‌ترین ابهام به پست دروازه‌بان بازمی‌گردد. جایی که تصمیم کادر فنی نه‌تنها غافلگیرکننده بلکه از منظر آماری نیز محل سؤال است. مینا نافعی دروازه‌بان گل‌گهر سیرجان و بهترین گلر فصل اخیر لیگ برتر از نظر تعداد کلین‌شیت و ثبات عملکرد در این فهرست جایی ندارد. نافعی در فصلی که گذشت تنها ۷ گل دریافت کرد که دو گل از روی نقطه پنالتی بود. آماری که به‌روشنی او را در صدر جدول دروازه‌بانان قرار می‌دهد. با این حال تیم ملی از حضور چنین گزینه‌ای چشم‌پوشی کرده است.

در مقابل سه دروازه‌بان دعوت‌شده شامل رها یزدانی، زهرا خواجوی و مریم یکتایی هستند. رها یزدانی طی دو سال اخیر عملکردی باثبات داشته و یکی از مهره‌های قابل اتکای خاتون بم بوده است. درباره زهرا خواجوی اما شرایط متفاوت است او پس از جدایی از گل‌گهر طی یک فصل بین ایستا و پرسپولیس جابه‌جا شد و افت‌وخیزهایی در عملکردش داشت. مریم یکتایی نیز پس از دوری از میادین داخلی و حضور در فوتبال خارج از کشور حالا دوباره به اردو دعوت شده است.

درست است که این سه دروازه‌بان کیفیت و تجربه خود را دارند و می‌توانند نقش مؤثری در تیم ملی ایفا کنند ولی با این حال در شرایطی که مینا نافعی با ثبت بهترین آمار فصل بیشترین کلین‌شیت‌ها و ثبات استثنایی در عملکرد بهترین دروازه‌بان لیگ بوده است هیچ توجیه فنی منطقی برای کنار گذاشتن او وجود ندارد. تصمیم به دعوت نکردن نافعی با وجود شایستگی آشکارش ابهامات جدی درباره معیارهای انتخاب بازیکنان برای تیم ملی ایجاد کرده و پرسش‌های فراوانی را پیش روی رسانه‌ها و هواداران فوتبال زنان قرار می‌دهد.

البته که این ابهام تنها به خط دروازه محدود نمی‌شود. در خط دفاع نیز نسبت دعوت‌شدگان از برخی تیم‌ها با عملکرد آماری آن‌ها همخوانی ندارد. خاتون بم قهرمان لیگ سهم قابل توجهی در فهرست دارد. موضوعی که با توجه به قهرمانی این تیم تا حدی قابل دفاع است اما وقتی آمار گل خورده تیم‌ها بررسی می‌شود تصویر متفاوتی شکل می‌گیرد. گل‌گهر سیرجان در کورس قهرمانی از نظر تعداد گل خورده رقابتی نزدیک با خاتون داشت و حتی تا هفته‌های پایانی رکورد کمترین گل خورده بین این دو تیم دست‌به‌دست می‌شد. با این وجود نسبت دعوت‌شدگان دو تیم در خط دفاع قابل مقایسه نیست.

مدافعانی مانند فاطمه عادلی، حدیث بساط‌شیر و مریم ایزدپناه در کنار گلنوش خسروی نقشی مستقیم در ثبت یکی از بهترین خطوط دفاعی لیگ را داشتند. با این حال سهم آن‌ها در لیست تیم ملی بسیار محدود یا صفر بوده است. از سوی دیگر تیمی مانند ایستا که ۱۶ گل دریافت کرده و تقریباً میانگین یک گل خورده در هر بازی را داشته نمایندگان بیشتری نسبت به برخی رقبا در اردو دارد.

در چنین شرایطی مسئله فقط یک یا دو نام نیست بلکه شفافیت معیارهای انتخاب اهمیت دارد. وقتی سرمربی همزمان هدایت یک تیم باشگاهی را نیز بر عهده دارد حساسیت نسبت به توازن در دعوت‌ها دوچندان می‌شود. حتی اگر همه انتخاب‌ها کاملاً فنی و قابل دفاع باشد نبود توضیح روشن می‌تواند به شکل‌گیری ذهنیت جانبداری یا عدم توازن دامن بزند. تجربه نشان داده کوچک‌ترین ابهام در فرآیند دعوت بازیکنان خیلی زود به دودستگی در افکار عمومی و حتی داخل تیم منجر می‌شود.

تیم ملی زنان ایران در آستانه رویدادی مهم قرار دارد و جام ملت‌های آسیا فرصتی برای تثبیت جایگاه فوتبال زنان ایران در سطح قاره محسوب می‌شود. در چنین مقطعی تصمیم‌های فنی باید بیش از هر زمان دیگری مبتنی بر آمار، آمادگی روز و شایستگی حرفه‌ای باشد.