احمد خواجه حسنی

نتایج دور اول انتخابات دوره چهاردهم ریاست‌ جمهوری با اعلام نرخ مشارکت قریب به ۴٠ درصدی و راه یابی مسعود پزشکیان و سعید جلیلی به مرحله دوم پایان یافت تا بار دیگر نگاه ها معطوف به آراء قشر بسیار مهم ، تاثیرگذار و تعیین کننده ی مرسوم به خاکستری باشد، البته رخ داد این وضعیت و انفعال ۶٠ درصدی رأی دهندگان ذیل مبانی جامعه شناختی کاملا قابل پیش بینی بود چنان که پیش تر به کرّات یادآور شدم هر اندازه حاکمیّت از استعداد و توان بیشتری برای پاسخ گویی به تقاضای مشروع مردم برخوردار باشد، انگیزه و انگیخته‌ی بیشتری برای مشارکت فعال و پویا در جامعه رو به فزونی خواهد نهاد.

علی الظاهر رفتار انتخاباتی اینان تابعی از احساسِ بی قدرتی یا مهجوری سیاسی است ، قشر بزرگ خاکستری مطالبات انباشته و مسائل حل نشده متعددی داشته و تلقی روشن و مطمئنی از آینده ی پیش رو ندارند و هم چنان بر سر این دوراهی قرار دارند که آیا رأی دادن ما اثر بیشتری بر سرنوشت‌مان دارد یا رأی ندادن ما ؟

قشر خاکستری البته قبل تر سیاه و سفید بوده اند و به اعتبار سخنان دکتر پزشکیان رفتار حاکمیت آن ها را خاکستری کرده! قشر خاكستری امّا با دامن زدن به فاجعه بی تفاوتی اجتماعی، در واقع به تک صدایی بیش از پیش دامن زده و رویکرد تک صدایی نیز در نوع خود سازنده و حجم دهنده قشر خاكستری است از همین روست که لئوناردو داوینچی اذعان دارند ؛ هیچ‌چیز همانندِ "سکوت" حاکمیت را قدرت مند نمی‌کند.
بی گفتگوست که عدم شرکت در انتخابات به همان اندازه شرکت در انتخابات تاثیر مستقیمی بر نتیجه انتخابات دارد و در حقیقت چون این قشر با حضور یا عدم حضور خود تعیین‌کننده برنده انتخابات هستند عدم حضور آن ها دقیقا مانند رأی دادن به نظر مخالف است! آنتونیو گرامشی در وصف این افراد اذعان دارند آنچه رخ می‌دهد از این‌ روی نیست که برخی می‌خواهند روی بدهد، بلکه بدین خاطر است که توده‌ی انسان‌ها با میل خویش! کناره‌ گیری می‌کنند و رخصت فعالیت و کور شدن به گره‌هایی را می‌دهند که بعدها تنها شمشیر خواهد توانست آن‌ها را از هم بدرد و اجازه‌ی اشاعه‌ی قوانینی را می‌دهند که تنها طغیان خواهد توانست آن‌ها را باطل کند...

در بطن جامعه آپولیتیسم و سیاست زده، قشر خاکستری خود وقوف دارند که این توهّم است که اگر دست از کنش گری و اصلاح قدرت سیاسی بردارند زندگی امن و امانی خواهند داشت! قدرت سیاسی میل به گسترش دارد و جلو می آید تا جایی که در زندگی شخصی ما هم دخالت می کند، پس اگر تا حدودی از شرایط پیرامونی رضایت نسبی حاصل است از صدقه سری همین تعداد کنش گران آگاه و تحوّل خواه است.
اکثریت خاموش به خوبی می دانند عقوبت خاکستری ماندن، خسران و زیان جمعی دارد و تلخی آن دیر یا زود دامن همگان را خواهد گرفت بنابراین هر شهروند ایرانی که به آینده،اصلاح و بهبود اوضاع کشور معتقد است #برای-ایران مبارزه و تلاش کند و در انتخابات مشارکت نماید و طرحی نو دراندازند تا با طلیعه ای تازه جامعه در مسیری نو قرار گیرد و گشایشی نو در افق این سرزمین پدیدار شود.