✍ اکبر صابری

اینک با اعتماد و اطمینان بیشتری می‌توان گفت که استان بوشهر به حق، شایسته‌ی عنوان پایتخت انرژی ایران است. بزرگترین پایانه های نفتی ایران در سواحل جزیره خارک قرار دارد و حدود 93 درصد نفت خام کشور از این جزیره در استان بوشهر صادر می‌شود.

قطب گاز ایران نیز به عسلویه تعلق دارد که نزدیک به 85 درصد گاز کشور و میعانات گازی در شهرستان های جنوبی همین استان تولید می شود.

روزانه بیش از یک میلیارد مترمکعب گاز در سطح کشور تولید می‌‌شود که بالغ بر 700 میلیون متر مکعب آن، سهم پارس جنوبی است.
ارزش صادرات محصولات پتروشیمی از منطقه پارس جنوبی در سال گذشته افزون بر 12 میلیارد دلار بوده است.

بر اساس آمارهای وزارت نفت 40 درصد از تولید بنزین کشور از محل محصولات تولیدی میدان پارس جنوبی تأمین می‌شود.
خط لوله اتیلن غرب‌ در پارس جنوبی بزرگ‌ترین خط لوله انتقال اتیلن در جهان است. طول اصلی این خط یک‌هزار و 660 کیلومتر، طول بخش‌های فرعی آن 550 کیلومتر و در مجموع دارای حدود 2 هزار و 210 کیلومتر است.

با توجه به نقش محوری مجتمع‌های پتروشیمی پارس جنوبی در تولید ناخالص ملی و درآمدی کشور اکنون سالانه از تولید 70 میلیون تن انواع محصولات پتروشیمی در کشور بیش از 50 درصد آن سهم استان بوشهر است.
نگاهی گذرا به این آمار‌ها باعث ایجاد این پرسش می‌شود که علیرغم اینکه ظرفیت بسیار عظیمی از ثروت کشور در استان بوشهر قرار گرفته، چرا مردم استان از این ظرفیت قابل‌توجه، همچنان کم‌بهره و یا بی‌بهره‌اند!

افکار عمومی بر این باور است با چنین سرمایه و ثروت کلانی که در استان بوشهر و به خصوص شهرستان های جنوبی آن نهفته است، هیچ بیکار و یا خانواده‌ی زیر خط فقری نباید در منطقه وجود داشته باشد. انتظاری که هرگز تاکنون برآورده نشده و ایفای مسئولیت های اجتماعی این صنایع ثروت‌زا هرگز در حد انتظار مردمی که با جان و سلامت خود میزبان آنها هستند، نبوده است.
فلرهایی که ارتفاع شعله‌هایشان، چشم آسمان را کور کرده و عرصه را برای تنفس مردم بومی و کارکنان سختکوش مجموعه‌های نفت، گاز و پتروشیمی منطقه سخت و طاقت فرسا نموده‌اند، روز به روز شعله‌ور تر شده و‌ سموم آلوده را به فضا پمپاژ می‌کنند. به گواه برخی آمارهای رسمی و سازمانی، آلودگی هوای عسلویه چندین برابر آلودگی کلانشهر تهران رصد شده است. تولید مواد و پسماندهای شیمیایی و هدایت این مواد آلوده‌کننده به سمت مشعل‌ها خطر ابتلا به بیماری‌های تنفسی را به نحو نگران‌کننده‌ای افزایش داده است.

تعهدات فعلی وزارت نفت هرگز جوابگوی خساراتی که به جان و سلامت و زندگی مردم منطقه وارد می‌شود، نبوده و اسفناک‌تر اینکه در این شرایط سخت که در تابستان دمای هوا تا ۶۵ درجه سانتی‌گراد و درجه رطوبت به ۹۵ درصد می‌رسد و شرایط کاری طاقت‌فرسایی را موجب می‌شود، تعهدات وزارت نفت مشمول ساخت بیمارستان در شهر خوش آب و هوایی مانند شیراز می‌شود که فرسنگ ها با محیط کاری پرسنل این صنایع فاصله دارد !
در حوزه اشتغال نیز وضعیت بهتر از این نیست و علیرغم وجود قانون جذب ۵۰ درصدی نیروهای بومی و تاکید رئیس جمهورفقید و رییس جمهورهای سابق و اسبق، هرگز این قانون بصورت کامل اجرا و محقق نشده است.
همه آنچه به اختصار بیان شد، می طلبد رسانه های استان بوشهر توجه ویژه ای به این قطب انرژی و البته سرمایه و ثروت کشور داشته باشند.
رسانه باید هم معرف ظرفیت های عظیم منطقه و دستاوردهای صنعت نفت، گاز و پتروشیمی کشور در استان بوده و هم پیگیر مطالبات مردم بابت میزبانی از  صنایع میهمان باشد.
در همین راستا است که مجموعه رسانه ای اتحاد جنوب و اتحاد خبر با ربع قرن سابقه موفق و منظم کار مطبوعاتی و رسانه ای، همواره نگاهی دقیق و کنشگرانه به این مقوله  داشته و اینک با توصیه کارشناسان این حوزه و نیز جمع‌بندی تحریریه دررابطه با اهمیت موضوع، ستون و کانال خاصی را در سایت خبری و فضای مجازی به این مهم اختصاص می‌دهد.

ستون "نفت و انرژی" پایگاه خبری تحلیلی اتحاد خبر از اول خردادماه جاری، ایجاد و به طور ویژه اخبار و عملکرد این صنعت و البته در کنار آن مطالبات مردمی در این حوزه را منعکس و پیگیری می نماید.
در پایان انتظار دارد فعالان اجتماعی، همکاران رسانه ای، نویسندگان و اهالی نقد و نظر، این رسانه را تنها نگذاشته و با نوشتن دیدگاه ها، انتقادات و پیشنهادات خود در پویایی و مطالبه گری این پایگاه خبری تحلیلی ما را یاری و مساعدت فرمایند.

*مدیر مسئول و سردبیر هفته نامه اتحاد جنوب و پایگاه خبری تحلیلی اتحاد خبر