اردشیر حسین آبادی
معاون اسبق اداره آموزش و پرورش شهرستان دشتستان

*پایگاه و شأنِ معلم را در جامعه یِ امروز چگونه می بینید، چه شخص یا اشخاصی(قاعدتاً حقوقی) در صعود و افولِ این جایگاه می توانند نقشِ موثر داشته باشند؟

-متأسفانه جایگاهی به شدت رو به افول را شاهد هستیم.
از طرفی، نگاه حاکمیت به آموزش و پرورش علی رغم ظاهر قضیه بسیار نازل و در سطح پایین است و از طرف دیگر، اغلب خودِ فرهنگیان در حفظ حریم خود جانب احتیاط را رعایت نمی کنند.
از جهتی نیز تصمیم سازی های بالادستی خواه ناخواه شأن آنان را آسیب می رساند.
عدم شایسته سالاری در سپردن مدیریت و مشاغل کلیدی آموزش و پرورش از صدر تا ذیل، شاید عمده ترین عامل غروب خورشیدی است که می بایست بیش از این گرما بخش و تابناک باشد.

*آموزش و پرورش کنونی تا چه اندازه پاسخ گوی توقعات، نیازها، انتظارات و آمالِ جامعه و فرهنگیان است؟

- آن چه بدیهی است، این که؛ چرخ توسعه و پیشرفت با سرعتی فزاینده در حال حرکت است و شاید به روز بودن و همسویی هیچ نهادی به اندازه یِ آموزش و پرورش با تغییرات ناشی از این حرکت پرشتاب ضرورت ندارد!
حرکت لاک پشتی آموزش و پرورش سیاست زده با اجزایی ناهماهنگ و ناهم سطح و برنامه هایی فاقد اعتبار با وجود موانع گوناگون و نهادهای بیرونی نا همراه  و خانواده های درگیر گذران دشوار زندگی، دور از انتظار است.

* افق و آینده یِ آموزش و پرورش را با وجود کمبودها، برای نیل به استانداردهایِ جهانی را چگونه ارزیابی می کنید؟

- با عنایت به رویکردی که اشاره شد و بی انگیزگی مفرط فرهنگیان به ویژه معلمان تازه کار از وضعیت رفاهی با وجود تورم فزاینده، عمق فاصله با استانداردهای آموزشی و تربیتی بیشتر و بیشتر خواهدشد مگر این که طرح نو و توجهی ویژه در دستور کار قرار گیرد.

* اگر جای وزیر آموزش و پرورش بودید؛ اولویت یا اولویت های خود را بر روی کدام مسائل متمرکز می کردید؟

- حداقل اقداماتی که می تواند وزیر را در جهت خواست و نیاز جامعه یاری کند، هر چند همراهی ارکان بالادستی ایشان را می طلبد:
الف- به یقین اولین اقدام؛ اصلاح چارت سازمانی متناسب با انتظارات جامعه و سند تحول بنیادین و شایسته سالاری فارغ از نگاه سیاسی و مداخلات جناحی در انتخاب و انتصاب مدیران در رده های مختلف وزارت خانه،  استان ها و شهرستان ها و مدارس خواهد بود.( تشکیل ستادی برنامه ریز، با تجربه و متخصص)
ب-اهتمام بارز و مصمم در احقاق حقوق آموزش و پرورش و فرهنگیان تا رفع تبعیض کامل و ایجاد فضای امید و انگیزه در جامعه فرهنگی که عنصر حیاتی کارایی و اثربخشی هر سازمانی در جهت بهره وری آن خواهد بود.
پ- اعمال تغییرات لازم در قوانین و آیین نامه های سازمانی در جهت چابکی، بازدارندگی و سلامت عملکردی
ت-اهتمام لازم در متناسب سازی زیرساخت های سازمان با شاخص های برنامه به ویژه در حوزه تامین و نگهداری نیروی انسانی، فضاها و تجهیزات
ث-تامین اعتبارات لازم در قالب سرانه های آموزشی و تربیتی درخور اجرای برنامه های ستادی و مد سه ای
ج-به کارگیری سیستم نظارتی چابک و قدرشناس  با اعمال ساز و کار تضمین کیفیت انواع مدارس ، بازدارنده و محرک و اصلاح سیستم ناکارآمد ارزشیابی کارکنان فعلی
چ-چابک سازی شوراهای آموزش و پرورش استان ها و شهرستان ها و نظارت بر عملکرد تصمیمات آموزشی و پرورشی آن
خ-کوچک کردن مدارس خاص بنا به مقتضیات و ایجاد پایگاه حمایت از نخبگان، مخترعین و استعدادهای خلاق

و بسیاری اقدامات دیگر که نیاز است تا جان تازه ای در کالبد آموزش و پرورش کشور دمیده شود.