دِی هِلِیهُو:

میرَفت کویت و وامیگَشت. میگفت میرِیم از ری هَلِ اُبُودان سوار لَنج وِیمیم و میرِیم کویت. تو گمرک کویت حمالی میکِرد. میگفت از همه جا اومدنِه کویت. از فلسطینی و عُراقی و لبنانی بگیر تا هندی و فیلیپینی و ایرانی. میگفت اُما جنس خِراوتَر از همه‌شون، فلسطینیَلِن که سرِ خُدِیَم میخان کُلَه بِیلِن. استغفرالله. گفتُم کُلَه، یادُمِ یه چی اُومِه. دیگ پسین پُی سَلوُ رفتُم بازار که یه کَلِ پارچِی سُوزی بگیرُم سی ری سنگ خاکِ سِلیمون. خوش اُومِه تو خُوووُم و گفت دِی سی چه خونِی مو گِلوَردیِه. پُی ری خاکِش بیدا. نِه نَزیکِ عیده، بِچَم دلِش میخا ری خاکِش سُوز بوُ. یه پیرمِردی ووُیسیده بی بِرَکِ دَمپُی فروشی وُ یه چن تا مِینا هم تو دسِش بی. یِهنا میگفت اول عیده، سرتون بی کُلَه نمونه! مث چی که خندَم گِرُفتُوا، تو دلُم خندِسُم و گفتُم دِی والا ما خو از وَختیکِه دِنیا اُومَدیمِه، کُلَه سرمون بیدِه و تا هَنی هم نِتِرسیمِه دَرِش بیاریم. تا میخِیم دَرِش بیاریم، دِوارتِه چار سال بعدِش یِه کُلَه تازه تری مِیلِن ری کُلَه قبلی و یِه چَسوِ گُتی هم میزنِن ریش.  
اُومِه تا یِه مشتِ لِواسِ عِرَوینی اُوُردِه وُ یه دِ سه تا شیشِی ویمتو وُ یه اَنگُشتیرِ طِلِی کُچیکی و یه اُرسی پاشنه بلند سفیدی هم تو کارتن اِشاپِشا نهاده. گفت پاکشونِه از کویت اُوُردُمِه.
غیرِ میشزال، دِ نفر دیه هم اُومِدِیدِن سیم. شیخسَن وُ سِیبِریم. هیچی نِووُردِیدِن. فقط گپ میزدِن. بوُا، خدا رحمتش کنه، گفت دخترمِه وُ کسی میدُم که عُرضِی کار کِردن داشتُو. گفت دُرُسه که میشزال تو وِلات غَریو هاسِی حمالی میکنه، اُما هَمی که کار میکنِه، مُهُمِه. هیچی، هرچی شیخسَن و سِیبِریم لِرّا زدِن، بوُا قول نکِرد. مِی نِه مُونَم دختر دیارِی بَلِقشنگی بیدُم، چیشِ پاک جَووُنَلِ ولاتِه گرُفتِیدُم.
چه میخاسُم بُگُم!؟ اِی خدا یادُم رفت. سَلوُ می گو هاسِی هالزایمر میگیری. گفتُم هالزایمر چنه!؟ گفت یعنی پاک یادِت میرِه همه چی! گفتُم خدا کنه! گفتُم خدا وُ زُونِت بشنُفِه. گفت یعنی عَلد دِلِت میخا که همه‌چی یادِت بِرِه!؟ گفتُم اسم شیخسَن و سِیبِریم خُو هیچی، اِی خدا آرزومِه که اسمِ خومَم یادُم بِرِه.