24 خرداد ماه 92، روزی که مردم ایران با لبیک به ندای خلق حماسه سیاسی رهبر فرزانه شان، شگفتی آفریدند، برای همیشه در تاریخ این مرز و بوم ثبت و ضبط گردید.

با پیروزی دکتر حسن روحانی، امید در دل ها جوانه زد و همه نگاه ها به تدبیر رئیس جمهور منتخب دوخته شد. رئیس جمهوری که با سخنان شیوا و رفتارهای پسندیده اش خیلی زود در دل همه ایرانیان، حتی کسانی که به ایشان رای ندادند جا باز کرد.

رئیس جمهوری که برای اولین بار در تاریخ ایران، در روز مراسم تحلیف خود ـ روز 13 مرداد ماه 92 ـ نام وزرای پیشنهادی کابینه اش را به هیئت رئیسه مجلس تقدیم کرد تا مردم بیش از پیش به عزم و اراده وی و همکارانش برای پیشرفت و پیگیری منافع کشور پی ببرند.

یک هفته پس از این حرکت زیرکانه دکتر روحانی، مجلس شورای اسلامی از روز 21 مرداد ماه جاری، جلسات بررسی صلاحیت و رای اعتماد به وزرای پیشنهادی را در دو نوبت صبح و بعد از ظهر آغاز نمود.

جلسات مهم، حیاتی و سرنوشت سازی که باز هم برای اولین بار در طول تاریخ ایران اسلامی به صورت پخش زنده از شبکه های سراسری و بین المللی صدا و سیما پخش  شد و چشمان میلیون ها بیننده را در داخل و خارج از ایران به خود خیره ساخت.

پس از خلق حماسه سیاسی توسط مردم همیشه آگاه و بصیر ایران عزیز، این بار نوبت موکلان ملت در مجلس شورای اسلامی بود تا در آزمونی سخت امتحان پس دهند.

گرچه به دلیل مشغله های کاری و شخصی میسر نشد که تمامی جلسات رای اعتماد  مجلس را در پخش زنده دنبال کنم اما؛ از طریق سایت های خبری و در بخش های مختلف خبری صدا و سیما، اخبار این روزهای مجلس را همچون سایر مردم ایران و جهان دنبال نمودم.

متاسفانه و در کمال حیرت و ناباوری، این روزها شاهد صحنه های ناپسندی در مجلس بودیم که به هیچ عنوان قابل قبول نمی باشند!

جنجال، بداخلاقی،تهمت پراکنی، لابی های بی پایان، بی نظمی ای که بارها موجب تذکر رئیس مجلس به برخی نمایندگان شد و به کار بردن ادبیات سخیفی چون "چماق لری" و "دله دزد"، بخش هایی از این صحنه های تاسف بار بودند که موکلان ملت، بدون توجه به نظاره گر بودن جهانیان به این صحنه ها، آنان را رقم زدند!!

در شرایطی که مردم انتظار داشتند موکلانشان به عنوان زبان گویای آنها موضوعات تخصصی را در مورد وزرای پیشنهادی کابینه یازدهم بحث کنند اما؛ بعضا شاهد درگیری های سیاسی آنها بودند!! یک نمونه از این درگیری ها این بود که یکی از نمایندگان در جواب یکی از همکاران مخالفش به وی گفت: " شما بشین که خودتم پرونده داری"

از نظر نگارنده برخی نمایندگان مجلس، شأن و جایگاه خودشان، مجلس، رئیس جمهور و مردم با فرهنگ و متمدن ایران اسلامی را حفظ نکردند و ملت بعضی اوقات رفتاری دون شان یک نماینده را شاهد و نظاره گر بودند.

 نکته قابل تامل دیگر که به عنوان یک شهروند ایرانی، خیلی توجه مرا به خود جلب کرد،  توهین به باورها و اعتقادات دینی و فرهنگی برخی از وزرای پیشنهادی دکتر حسن روحانی بود. علاوه بر این برنامه های برخی وزرای پیشنهادی به بهانه بی توجهی به دین و ارزشها زیر سئوال برده شد.

چند نمونه از سخنان برخی از نمایندگان در مخالفت با وزرای پیشنهادی را عنایت فرمایید:
ـ فیاضی: کمترین توجه به ارزشهای دینی و اسلامی در برنامه پیشنهادی وزیر علوم شده است/ خبرگزاری مهر
ـ امیرآبادی: نجفی اعتقادی به آموزش امور دینی ندارد/ خبرگزاری مهر
ـ رسایی گفت: متأسفانه درد و دغدغه ما الان این است که افرادی که شعارهای ضد انقلاب و ضد توسعه فرهنگی می دادند مجددا در تلاش برای روی کار آمدن هستند . (رسایی درنطق مخالفتش با جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی) / خبرگزاری مهر

نمایندگانی که برخی از وزرای پیشنهادی را غرب زده نامیدند و به بهانه نداشتن برنامه های دینی و مذهبی در برنامه های ارائه شده شان به مجلس به مخالفت به آنها پرداختند، آیا خودشان واقعاً به ارزشهای دینی عمیقاً معتقد و پای بندند؟!

در روز پنج شنبه 24 مردادماه که مشغول تماشای جلسه نهایی رای اعتماد به وزرا از" شبکه بین المللی خبر جمهوری اسلامی ایران" بودم به هنگام اذان مغرب انتظار داشتم به رسم معمول برای ادای فریضه نماز، جلسه موقتا قطع و ادامه آن به بعد از برپایی نماز موکول گردد ولی این مسئله اتفاق نیافتاد و هیچ صدای رسایی از هیچ یک از نمایندگان محترم نشنیدم که این موضوع را تذکر دهند!

مگر نه اینکه در باورهای دینی و اعتقادی ما همیشه این مهم گوشزد می شود که اول نماز و بعد کار؟ مگر نه اینکه سیدالشهدا (ع) در روز عاشورا جنگ را رها کرده و به برپایی نماز اول وقت روی می آورند؟؟ مگر نه اینکه برخی از شما نمایندگان باورهای اعتقادی و دینی برخی وزرای پیشنهادی را نشانه رفتید و به مخالفت با آنها پرداختید؟؟؟ پس چرا در موقع لازم باورهای دینی خود را به منصه ظهور نگذاشتید و به جهانیان ثابت نکردید که اصول و باورهای دینی تان باارزش تر و مهم تر از کارهای دنیوی است؟؟؟؟

این سوالات شاید در ذهن خیلی های دیگر مثل بنده، تداعی شده باشد که هرچند امید زیادی به پاسخ آنها نیست اما؛ امیدوارم مردم هوشیار و با فرهنگ ایران اسلامی با چهره های واقعی برخی از نمایندگان آشنا شده باشند و در دوره های بعدی انتخابات، کسانی را به وکالت خود برگزینند که شایسته ی این جایگاه باشد و فرهنگ و تمدن ریشه دار ایران عزیز را بیش از پیش پاس داشته و منافع ملی را بر درگیری های سیاسی شان ارجحیت دهند. انشاالله./ح

بتول سهراب پور / خبرنگار اتحاد جنوب در بوشهر