در جوامع  پر طمطراق امروزی؛ برای مشاهده ی خشونت شهری و یافتن زمینه هایش نیاز به رفتن راه دور و دراز و انداختن چرتکه و ذره بین  نیست متأسفانه آنچه که به و فور قابل مشاهده است خشونت و انواع آن است. حتی در ایمن ترین کشور های دنیا که افراد در آرامترین و غیر متشنج ترین شرایط روحی روانی و بدور از دغدغه و استرس  به سر می برند نیز رگه های از خشونت و بحران، ولو کمرنگ و شاید بی اثر دیده می شود ترویج اُتانازی در کشورهای مذکور نمونه بارزی برای تأیید این عرایض است. شاید در دیدی سطحی، قتل يكي از نفرات اول ورزش قدرتي ايران با ضربه چاقو در خيابان، و یا مشاجره و ضرب شتم بین زن  و شوهر در مکان های عمومی، به خودي خود اهمیت چندانی ندارد، ولي به لحاظ آنكه اين قتل و مشاجره، افكار عمومي را بيشتر از موارد ديگر متوجه خود مي كند، اين فرصت را پيش مي آورد كه درباره افزايش خشونت های این چنینی، بويژه با سلاح سرد و لحن رکیک  با شيوه خشن در جامعه خود بحث كنيم. شايد كه اين حساسيت ما موجب شود در اين باره چاره يي انديشيده شود تا حداقل شاهد رشد روزافزون آن نباشيم.

    عوامل ایجاد کننده ی خشونت شهری را می توان  به سه دسته تقسیم کرد:

    1ـ نخستين نكته يي كه بايد توجه داشت، اختلافات حاکم بر شرایط فیزیکی استراتژیکی موجود در منطقه و محیط زیست افراد است. همگان اذعان دارند زمینه ساز  بارز خشونت، وجود اختلاف است. در جوامعي كه اختلافات سطح طبقاتی افراد زياد است، بطور طبيعي احتمال بروز خشونت هم هست. شكل گيري اختلافات ناشي از دگرگوني سريع، ناتواني در انطباق با الزامات  و ضروریات يك جامعه جديد، نبود آموزش هاي كافي براي زندگي در كنار يكديگر در جامعه جديد و... است. جامعه ما درگير تعارضات متعددي است، ضمن اينكه تحولات سريع و ضعف آموزش هاي مدني جملگي موجب مي شود كه هر روز و با هر گامي كه برمي داريم، مواجه با اختلافاتي شويم. اختلافات چه در خانواده، و چه در محيط كار، يا در خيابان، يا اداره و حتي در سطح كلان جامعه به وفور ديده مي شود. مردم براي حل اين اختلافات چه بايد انجام دهند؟ يا بايد به مرجعي براي حل اختلاف مراجعه كنند، يا بطور شخصي اقدام به حل اختلاف كنند، يا از حق خود بگذرند و نااميد از حل اختلاف با آن كنار بيايند يا اينكه نتايج ناشي از آن را به درون خود بريزند و اعصابي ناراحت و رواني پريشان را در خود شكل دهند.  

2-عدم وجود كارشناسان و متخصصان اجتماعي در تحليل موضوعات مبتلا به جامعه : اين غيبت به دليل بي تفاوتي كارشناسان كشور نيست، بلكه به دليل بي عنايتي دولت به نيروي متخصص و امر كارشناسي است. وقتي كه مسوولان دولت به گونه يي سخن مي گويند كه گويي همه مجهولات جامعه و عالم نزد آنان معلوم شده است و براي آنان پرسشي درباره علل رويدادهاي خشن وافلیج اجتماعي وجود ندارد و به همين دليل نيز از كارشناسان ذي ربط استفاده نمي شود، چندان دور از انتظار نيست كه كارشناسان جامعه، خود را از اين ميدان قدرتمندان ناكارشناس كنار بكشند. بدون شک، حضورکمرنگ و بیمارگون كارشناسان اجتماعي در نقد، تحليل و ارايه راهكار براي مشكلات جامعه، نه تنها بهبود اوضاع جامعه امكان پذير نيست، بلكه مشكلات به مرور زمان گسترده تر و عميق تر هم مي شود.

    3ـ براي تحليل خشونت در جامعه، مي توان توجه نمودکه  ارزيابي فرد از ارزش خود و ديگران به عنوان يك انسان و همچنین ميزان اختلافات و شيوه هاي حل اختلاف، عناصري هستند كه توصيف آنها به درك ما از پديده ی خشونت كمك مي كند. نگاه فرد به جايگاه خود و ديگران به عنوان يك انسان، نقش بسيار مهمي در بروز خشونت هایی از قبیل قتل عمد و حتي قتل هاي غيرعمد مثل تصادفات دارد. اگر ما براي خون و جان انسان ارزش بالايي قايل نباشيم، خيلي احتمال دارد كه براي ريختن اين خون و گرفتن اين جان اقدام كنيم و اگر هزينه آن هم اعدام خودمان باشد، آن را هم واجد اهميت لازم نخواهيم دانست لذا اقدام به قتل ديگران كرده و به تبع آن قصاص يا اعدام و انهدام خودمان را هم پيشاپيش رقم زده ايم. اين نگاه متاثر از چند عامل است. هر جامعه يي كه نابرابري در آن شديد باشد و شاهد نابرابري هاي منزلتي و ثروتي و قدرتي بيشتري باشيم، به طبع جايگاه انسان به طبقات پایین دست  ،  سقوط مي كند وجنایت ،آدم ربایی ، ريختن خون ديگران و حتي خود انسان در اين جامعه كم اهميت خواهد شد. از سوي ديگر دستگاه هاي تبليغاتي و آموزشي نيز به جاي آنكه ارزش انساني را بالاببرند، به نحو آگاهانه يا ناآگاهانه اين ارزش را تنزل مي دهند.