علی‌اکبر الوندیان، دبیر انجمن سیمان، در گفتگو با مهر با اشاره به وضعیت تأمین برق صنایع سیمانی اظهار کرد: بر اساس ابلاغیه شرکتهای برق منطقه ای، از ابتدای تیرماه اعمال محدودیت ۸۵ درصدی مصرف برق برای صنعت سیمان اعمال ابلاغ شده بود که با پیگیریهای صورت گرفته و مساعدت وزارت نیرو این سیاست گذاری تعدیل شد.

وی افزود: در قالب این تعدیل، حدود ۴۰۰ مگاوات برق از مدیریت شبکه برق ایران در اختیار صنعت سیمان قرار گرفت تا حداقل نیاز تولید واحدها تأمین شود و این رویه حدود سه هفته اجرایی شده است.

الوندیان با بیان اینکه دیماند قراردادی صنعت سیمان در برق منطقه ای به برق حدود یک‌هزار و ۵۸۰ مگاوات است، گفت: در سال گذشته توافق وزارت صمت و وزارت نیرو در زمان اوج مصرف حدود ۶۷۰ مگاوات برق دریافت می‌کردیم و در ساعات غیرپیک نیز حدود ۷۰۰ مگاوات و از ۱۲ شب به بعد بدون محدودیت بود و در سال جاری ۴۰۰ مگاوات به صورت شبانه‌روزی تخصیص یافته و برای جبران کسری نزدیک به ۳۰۰ مگاواتی، صنایع به خرید برق از بورس انرژی هدایت شده‌اند.

رشد سه‌برابری قیمت برق در بورس انرژی

وی ادامه داد: در شرایط فعلی، خرید برق از بورس انرژی خود به چالش جدی تبدیل شده است؛ زیرا به دلیل ناترازی عرضه و تقاضا، برق کافی در بورس وجود ندارد و طی دو تا سه هفته اخیر قیمت برق در این بازار تا سه برابر افزایش یافته است.

دبیر انجمن سیمان تصریح کرد: میانگین موزون قیمت برق در بورس انرژی از حدود ۵ هزار تومان به ۱۵ هزار تومان رسیده و نوسانات شدید قیمتی، امکان برنامه‌ریزی برای واحدهای تولیدی را از بین برده است.

وی با تأکید بر اینکه زیرساخت‌های لازم برای انتقال تأمین برق صنعت سیمان به بورس انرژی هنوز فراهم نیست، گفت: در شرایطی که قیمت سیمان تحت کنترل است، صنعت توان تحمل افزایش چند برابری هزینه انرژی را ندارد و امکان انتقال فوری این هزینه‌ها به قیمت فروش محصول نیز فراهم نشده است و حتی قیمت سیمان روند کاهشی را در این شرایط تجربه کرده است.

لزوم تثبیت قیمت برق صنایع

الوندیان هشدار داد: ادامه این روند، خسارت و زیان قابل توجهی به صنعت سیمان وارد خواهد کرد و شیوه فعلی قیمت‌گذاری سیمان نیز پذیرای افزایش قیمت انرژی و نوسانات شدید قیمت انرژی نیست.

وی در پایان خواستار تعیین تکلیف تامین برق و تثبیت قیمت برق صنایع شد و گفت: لازم است وزارت صنعت، معدن و تجارت و وزارت نیرو با هماهنگی یکدیگر، قیمت انرژی مصرفی صنایع را مشخص و تثبیت کنند تا تولیدکنندگان از بلاتکلبفی خارج شده و بتوانند با پیشبینی هزینه ها با طمینان بیشتری برنامه ریزی تولید را انجام و به فعالیت خود ادامه دهند.