بهرام نکیسا:

"درختان را دوست می دارم
كه به احترام تو قيام كرده اند
و آب را
كه مهر مادر توست،
خون تو شرف را سرخگون كرده است ؛
شفق ، آينه دار نجابتت،
و فلق محرابي
كه تو در آن نماز صبح شهادت گزارده اي.
در فكر آن گودالم
كه خون تو را مكيده است
هيچ گودالي را چنان رفيع نديده بودم
در حضيض هم مي توان عزيز بود
از گودال بپرس!
بخشی از سروده استاد ارجمند جناب آقای دکترسید علی موسوی گرمارودی".

حادثه کربلا و حرکت اصلاحی امام حسین (ع) نیازمند توجه ، تحلیل و تفکر است. به این دلیل نیازمند توجه و بررسی است که برای انسان خدا باور، آزاده و مسئول همیشه " کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا" می باشد (همه روزها عاشورا و همه زمین‌ها کربلاست) همه روز ها، روز آزمون و امتحان الهی است. در هر سطح، جایگاه، مقام و منصبی که انسان قرار داشته باشد.  
براستی چه اتفاقاتی پس از پنجاه سال از رحلت پیامبر اسلام حضرت محمد(ص) در جامعه اسلامی صورت گرفته و چه فرهنگی در بین جامعه رایج گردیده بود که عزیزترین بازمانده ایشان را به فجیع ترین شکل ممکن به شهادت رسانیدند .
قاتلین امام حسین (ع) به ظاهر مسلمان و قرآن خوان بودند. برخی از آنان دوران حضرت محمد (ص) را بخوبی درک کرده بودند. آنان با چشمان و گوش های خود علاقه پیامبر اسلام را به نوه خود مکرر شاهد و شنیده بودند. اما چه شد که همه چیز پس از پنجاه سال به سرعت فراموش و مدیریت جامعه اسلامی بدست انسان بی کفایتی همچون یزید رسید و بزرگترین فاجعه تاریخ در محرم 61 آنگونه رقم خورد که عزیزترین بنده خدا با یارانش، تنها به جرم حق گوئی و عدالت خواهی و اصلاح طلبی به شهادت رسیدند.
فراموش شدن و یا ترس از انجام امر به معروف و نهی از منکر و مسابقه دنیا طلبی خواص آسیب و دردی بود که در نتیجه حکومت و حکمرانی نا ثواب معاویه و فرزندش یزید دچار جامعه و مسلمانان گردیده بود.
بی توجهی به اصل اساسی امر به معروف و نهی از منکر در جامعه موجب شده بود تا انحراف بزرگی توسط معاویه و فرزندش یزید در دین اسلام و امور و فرهنگ مردم و جامعه بوجود آید تا جائیکه دیگر از اسلام نام و ظاهری بیش باقی نمانده بود .
گوش ها بدلیل منیت ، غرور و دنیا طلبی برای شنیدن سخن خدا ناشنوا شده بود . دیگر منطقی بر اساس دستور خداوند بر رفتار و عمل اصحاب قدرت حاکم نبود . فهم ناقص از دین که ناشی از تحجر و خشک مقدسی بود موجب گردیده بود که بوسیله تبلیغات دستگاه های حکومت ، امام مسلمین (ع) به گونه ای دیگر به جامعه معرفی گردد .
امام حسین (ع) در هنگام حرکت از مدینه وصیت نامه ای می نویسد و در اختیار برادرش محمد حنفیه قرار می دهد . امام حسین (ع) درآن وصیت نامه هدف خود را چنین بیان نموده است :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ .
 «....إِنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْإِصْلَاحِ فِی أُمَّةِ جَدِّی (ص) أُرِيدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَنْهَى عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أَسِيرَ بِسِيرَةِ جَدِّی وَ أَبِي‏ عَلِيِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (ع )...
من برای اصلاح و درست كردن امور امت جدم حرکت نموده ام و من طالب اصلاح امور می باشم و می خواهم به نیكی سفارش و از بدی نهی كنم و مطابق سيره جدم رسول خدا و پدرم على بن ابى طالب عليهم السّلام رفتار نمایم».
امام حسین (ع) برای حرکت خود که از مدینه در سال 60 هجری آغاز فرمود و به کربلا در محرم 61 هجری ختم گردید نام اصلاح امت برگزیده است  .
امام حسین (ع) در این زمینه خطاب به خواص ، نخبگان ، عالمان و مردم می فرمایند:
" لاَ تَرَونَ أنَّ الحَقَّ لا يُعمَلُ بهِ ، و أنَّ الباطِلَ لا يُتَناهى عَنهُ ، لِيَرغَبِ المُؤمنُ في لِقاءِ اللّه ِ مُحِقّا ، فإنّي لا أرَى المَوتَ إلاّ سَعادَةً ، و لا الحَياةَ مَعَ الظّالِمينَ إلاّ بَرَما " .
" آيا نمى بينيد كه به حق عمل نمى شود و از باطل نهى نمى شود؟ براستى كه مؤمن بايد به [مرگ و ] ديدار خدا روى آورد . پس من مرگ را جز سعادت، و زندگى با ستمگران را جز رنج و ملال نمى بينم " .
امام حسین (ع) با این سخنان ارزشمند خود به اهمیت عمل امر به معروف و نهی از منکر و نپذیرفتن حکومت حاکم مفسدی همچون یزید بن معاویه اشاره می فرمایند . امام حسین (ع)  شهادت در این راه را برای خود سعادت می داند .
یزید بن معاویه عملا آئین اسلام و دستورات قرآن را تحریف و رفتارش موجب وهن جامعه و حکومت اسلامی بود . اگر یزیدبن معاویه در چنین شرایطی با اعتراض ، آن هم اعتراض از سوی امام حسین (ع) مواجه نمی گردید جامعه و نسل جدید که بدلیل سن و سالشان ، رفتار، سیره و شیوه حکمرانی عادلانه و انسان دوستانه پیامبر اسلام حضرت محمد(ص) و امام علی (ع) را ندیده بودند شدیداً به اشتباه می افتادند .
 اگر امام حسین (ع) نسبت به آن اوضاع اسفبار و تلخ تاریخ اعتراض نمی نمودند نسل جدید (نسلی که پس از شهادت امام علی (ع) و امام حسن (ع) به دنیا آمده بودند) می پنداشتند که اسلام یعنی همان روشی غلط و نادرست و ناثوابی که معاویه و یزید به عنوان حاکم جامعه اسلامی عمل می نمایند.
معاویه و یزید نماد اسلام تحریف شده بودند.
 اسلام واقعی، دین آزادگی، آزادی، مساوات، کرامت، برابری، ‌عدالت، صلح ، انسانیت و فضیلت است که پیام بعثت حضرت محمد (ص) پیامبر اسلام می باشد. اسلام واقعی می‌گوید جز خدا نباید بنده کس دیگری بود. در اسلام واقعی دروغ و حسد معنا ندارد و رعایت حقوق مردم و حق الناس مورد تاکید است.
 در اسلام واقعی عدل از ارکان و اصول دین است و امام حسین (ع) به شیوه و سیره جد و پدر بزرگوارش خواهان حاکمیت عدالت و برابری در جامعه بودند.
 قسط و عدل هدف اساسی و نهائی بعثت انبیاء علیهم السلام می باشد. خداوند در قرآن مجید سوره مبارک حدید آیه 25می فرماید:
" لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ "
" همانا ما پیامبران خود را با ادلّه و معجزات فرستادیم و با ایشان کتاب و میزان عدل نازل کردیم تا مردم به راستی و عدالت گرایند".
معاویه و یزید با عملکردشان بر پیام بعثت خدشه وارد نموده و درپی احیاء مجدد فرهنگ اشرافی وطبقاتی قبل از بعثت بودند . اما امام حسین (ع) با حرکت اصلاحی خود در برابر آنان حیات و جانی تازه و نو به اسلام بخشید و اسلام را زنده کرد . اکنون ما هستیم و مسئولیت مسلمانی .آیا حسینی هستیم!
بشریت محتاج و نیازمند فرهنگ حسینی است.  پیام مصلحانه حرکت امام حسین (ع) نباید در جامعه گم و کم رنگ گردد. شاید یکی از رموز عزاداری پیروان سایر ادیان برای امام حسین (ع) و همراهان شهیدش در محرم و روز عاشورا در این است که حرکت آزادیخواهانه و اصلاح طلبانه امام حسین (ع) حتی ادیان دیگر را نیز از آسیب مصون داشته است.
با امید و آرزوی شفاعت امام حسین (ع) و شفا بیماران ، ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان وآزادگان جهان حضرت اباعبد الله الحسین (ع) برعموم شیعیان ، دل سوختگان و عدالت خواهان و علاقمندان به آن حضرت تسلیت باد.
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِاللّهِ وَ عَلَى الارْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنآئِكَ
عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللّهُ اخِرَالْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ