به گزارش ایسنا؛ ، در سراسر جهان چندین میلیون نفر با سندرم سوء جذب چربی روبرو هستند، ازجمله افراد چاق و افرادی که تحت جراحی بای پس معده قرار گرفتند و این بیماران اغلب در جذب ویتامین دی مشکل دارند و در معرض خطر کمبود ویتامین دی قرار می‌گیرند در نتیجه خطر ابتلا به پوکی‌استخوان و استئومالاسی (نرم شدن استخوان‌ها) در این افراد افزایش می‌یابد.

افراد مبتلا به چاقی به کمبود ویتامین دی حساس هستند و ویتامین دی حاصل از جذب روده و سنتز پوستی رقیق‌تر است زیرا در چربی بدنی بیشتر قرار می‌گیرند.

مایکل اف. هولیک، دکترای پزشکی، استاد پزشکی، فیزیولوژی و بیوفیزیک و پزشکی مولکولی در دانشکده پزشکی دانشگاه بوستون ایالات‌متحده اظهار کرد: «محققان معتقدند، تقریبا یک‌سوم بزرگسالان چاق نیازمند میزان بیشتری ویتامین دی برای رفع نیاز خود هستند. این متابولیت ویتامین دی در بیماران مبتلا به سندرم سوء جذب چربی بهتر جذب می‌شود و از آنجا که محلول در چربی نیست، در چربی بدن رقیق نمی‌شود.در واقع  ۲۵- هیدروکسی ویتامین دی۳ در بالابردن و حفظ سطح خون تاثیر بیشتری در افراد چاق دارد.»

محققان برای بررسی اینکه آیا فرم محلول در آب ویتامین D۳ معروف به ۲۵- هیدروکسی ویتامین دی۳ موثرتر از همان دوز ویتامین دی۳ در بهبود وضعیت ویتامین دی است، بزرگسالان سالم، بزرگسالان مبتلا به سندرم سوء جذب چربی و بزرگسالان چاق را مورد مقایسه قرار دادند.

محققان در مقایسه با بزرگسالان سالم فقط حدود ۳۶ درصد ویتامین دی۳ خوراکی مصرف شده در خون بیماران مبتلا به سندرم سوء جذب چربی از جمله بیمارانی که جراحی بای پس معده داشتند را مشاهده کردند.

زمانی که همان بزرگسالان ۲۵- هیدروکسی ویتامین دی۳ را مصرف کردند، بیماران مبتلا به سندرم سوء جذب چربی و بزرگسالان سالم قادر به جذب آن بودند و در نتیجه وضعیت ویتامین دی خود را به همان میزان رساندند. نتایج مشابه در افراد چاق در مقایسه با افراد سالم مشاهده شد.

هولیک افزود: «بنابراین استفاده از ۲۵- هیدروکسی ویتامین دی۳ می‌تواند یک روش جدید برای درمان کمبود ویتامین دی در بیماران مبتلا به سندرم سوء جذب چربی و بزرگسالان چاق باشد.»

کمبود ویتامین دی نه فقط بر کاهش استخوان و افزایش خطر شکستگی تاثیر دارد بلکه موجب بیماری دردناک استخوان، استئومالاسی نیز می‌شود.

بیماران مبتلا به استئومالاسی به دلیل کمبود ویتامین دی با درد در ماهیچه‌ها و استخوان‌ها روبرو هستند. کمبود ویتامین دی با خطر ابتلا به بسیاری از بیماری‌های مزمن ازجمله مولتیپل اسکلروزیس، دیابت نوع ۱، بیماری‌های قلبی، دیابت نوع ۲، افسردگی، اختلال عملکرد عصبی و بیماری آلزایمر و همچنین بیماری‌های عفونی از جمله کووید -۱۹ همراه است.

 نتایج این تحقیق در نشریه  Clinical Nutrition منتشر شده است.