سید عبدالمحمد کاظمی

با توجه به رشد پدیده شهرنشینی و گرایش مردم به حضور در شهرها و اهتمام به زندگی در محیط شهری،مشکلاتی گريبان  شهرنشینان را گرفته است.
نبود برنامه ریزی منسجم و اصولی در راستای بهبود زیرساختها و ملزومات زندگی شهرنشینی باعث بروز این مشکلات شده است و باید برای جبران این نقایص فکری اساسی و برنامه مدون و کاربردی داشت.
آمار و ارقام نشان می دهد که شهرنشینی در ایران به عنوان پدیده‌ای نوظهور در چند دهه گذشته رشد بی سابقه‌ای را گذرانده است و مهاجرت روستائیان به شهرها گسترش یافته و کارشناسان بر این باورند رشد و افزایش جمعیت کشور و نیز جریان مداوم مهاجرت از مناطق روستایی به مناطق شهری مهم‌ترین علت رشد شهرنشینی است.
گرایش مردم به شهرها بخاطر برخورداری از موقعیت بهتر اجتماعی و امکانات رفاهی است ولی باید به این نکته توجه داشت که هرگونه افزایش بی رویه و غیراصولی جمعیت بدون در نظر گرفتن توسعه زیرساختهای لازم موجب آشفتگی و هرج و مرج در آن محیط می شود.
طبق اعلام کارشناسان،هم اکنون حدود 75 درصد از جمعیت ایران در شهرها زندگی می کنند که این امر محاسن و معایبی دارد که افزایش نیروی کار در شهرها یکی از محاسن آن است ولی عدم وجود زیرساختهای لازم از معایب آن محسوب می شود.
یکی از راه های کم کردن مشکلات شهرنشینی و آسان نمودن زندگی شهروندان،روی آوردن به شهر الکترونیک است که باید به عنوان ابزاری مناسب و تسهیل کننده به آن اهتمام ویژه داشت.
شهر الکترونیک شهری است که  تمام خدمات مورد نیاز ساکنان از طریق شبکه‌های اطلاع‌رسانی تامین شود و به عبارتی نیازهای روزمره شهروندان بصورت اینترنتی و با استفاده از فن آوری اطلاعات انجام می شود
با توسعه زیرساختهای اطلاعات و روی آوردن به انجام کارها از طریق اینترنت،دیگر نیازی به حرکت فیزیکی شهروندان برای دسترسی به خدمات دولت و نهادهای خصوصی نیست و با استفاده از ابزارهای ارتباطی نظیر کامپیوتر یا تلفن همراه و امثالهم نیازهای شهروندان به سهولت انجام خواهد شد.
با تبدیل شدن جهان به یک دهکده با استفاده از فن آوری اطلاعات،گرایش به شهر الکترونیک از ضروریات است و باید ساز وکارهای رسیدن به آن را فراهم کرد چون انجام این مهم موجب رفاه و آسایش بیشتر ساکنان شهرها می شود و مشکلات عدیده ناشی از گسترش شهرنشینی را تا حدود زیادی پوشش می دهد.
شهر الکترونیک علاوه بر تسهیل نمودن امورات روزمره مردم،در مواقع بحران نیز می تواند به عنوان ابزاری مناسب به کمک مدیران و مسئولان بیاید و در مدیریت بحران کمک فراوانی نماید و می توان در کمترین زمان ممکن بحران پیش آمده را مدیریت کرد.
به عنوان مثال در یکسال گذشته با شیوع ویروس کرونا و مشکلات زیادی که ناشی از این بیماری برای مردم بوجود آمده است نیاز به توسعه زیرساختهای الکترونیکی و حرکت به سوی شهر الکترونیک را ملموس تر می کند و به خوبی نشان می دهد که سیستم های نرم افزاری نقش پررنگی در کنترل بیماری داشته اند و در صورت توسعه آن نتایج بهتری نیز کسب خواهد شد.
شهر الکترونیک دسترسى الکترونیکى شهروندان به شهردارى، ادارات دولتى، بنگاه‌هاى اقتصادى و کلیه خدمات فرهنگى و بهداشتى شهرى به صورت شبانه‌روزى را قابل اطمینان و امن مى‌کند.
از مزایای اقتصادی پیاده‌سازی طرح شهر الکترونیک می‌توان به کاهش هزینه‌هاى تردد شهرى، افزایش سرمایه‌گذارى در نتیجه ارتباطات جهانى، صرفه جویى در مصرف سوخت‌، تسهیل انجام امور اقتصادى به خاطر آنلاین بودن ارائه خدمات  اشاره کرد.
برای رسیدن به شهر الکترونیک،توسعه زیرساختهای مربوط به آن مثل اینترنت پرسرعت و اتصال به شبکه جهانی اینترنت از ضروریات است که باید برای تحقق آنها برنامه ریزی و اقدامات لازم را انجام داد.
قطعا روی آوردن به شهر الکترونیک باعث بهبود زندگی شهروندان می شود و مزایای فراوانی دارد و لازم است مسئولان شهری جهت تحقق این کار مهم و اساسی اقدامات لازم را انجام دهند و مجدانه تا حصول نتیجه پیگیری نمایند.
ایجاد شهر الکترونیک هزینه هایی هم دارد که می توان از آن به سرمایه گذاری برای آینده یاد کرد زیرا با محسناتی که دارد باعث رفاه و آسایش مردم و کم شدن هزینه ها خواهد شد.
به امید آنکه شهر برازجان نیز به این سمت حرکت نماید و مسئولان شهری با پیگیری و برنامه ریزی مناسب در راستای ایجاد شهر الکترونیک برازجان اقدام نمایند.