به گزارش عصر ایران؛به نقل از "ایزی هلث اپشنز"، این به معنای آن است که 34 درصد بزرگسالان آمریکایی در هر زمانی آماده عبور از آستانه ای هستند که می تواند آنها را راهی مسیر یک بیماری مزمن به نام دیابت کند.

 

 

اما این امکان نیز برای افراد مبتلا پیش دیابت وجود دارد تا کنترل امور را به دست گرفته و از ابتلا به دیابت کامل پیشگیری کنند.

زمانی که قند خون ناشتای شما بالاتر از حد عادی قرار دارد اما نه به اندازه ای بالا که به عنوان دیابت تشخیص داده شود، به عنوان فردی مبتلا به پیش دیابت در نظر گرفته می شوید.

 

اما نام پیش دیابت می تواند گمراه کننده باشد و این گونه فکر کنید که قند خون من هنوز زیاد بالا نیست.

با هر بار افزایش ناگهانی و سریع قند خون، واکنش عادی انسولین بدن مختل می شود. اگر کاری برای اصلاح این شرایط انجام ندهید، در نهایت به دیابت کامل مبتلا خواهید شد و وقوع چنین اتفاقی به مدت زمانی طولانی نیاز ندارد. پس از ابتلا به دیابت، زندگی شما برای همیشه تغییر خواهد کرد و می تواند شامل رژیم های غذایی محدودکننده، عوارض قلبی، مصرف دارو و تزریق روزانه انسولین شود.

 

عوامل خطر برای پیش دیابت

 

پیش دیابت زمانی تشخیص داده می شود که سطوح قند خون ناشتا در محدوده 100 تا 125 میلی گرم در دسی لیتر یا سطوح هموگلوبین A1C در محدوده 5.7 تا 6.4 درصد قرار داشته باشد.

 

شما در معرض خطر بیشتری برای پیش دیابت قرار دارید اگر:

 

- دارای سابقه خانوادگی دیابت باشید. اگر یکی از والدین یا خواهر و برادرهای شما به دیابت نوع 2 مبتلا باشند خطر ابتلای شما به این بیماری نیز افزایش می یابد.

- فردی سیاه پوست، اسپانیایی، سرخپوست آمریکایی و یا آسیایی-آمریکایی تبار هستید.

- به فشار خون بالا مبتلا باشید. فشار خون بیش از 140 روی 90 میلیمتر جیوه با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 پیوند خورده است.

- از نظر بدنی فعال نباشید. فعالیت بدنی به کنترل وزن، استفاده از گلوکز به عنوان منبع انرژی و افزایش حساسیت سلول ها به انسولین کمک می کند.

- به سندرم تخمدان پلی کیستیک مبتلا باشید. برای زنان، ابتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک خطر ابتلا به دیابت را افزایش می دهد.

 

نشانه هایی که باید به آنها توجه داشته باشید

 

اگر پوست بخش هایی از بدن مانند پشت گردن، زیربغل، بند انگشتان، و کشاله ران تیره‌تر از قسمت های دیگر شده اند، شرایطی که به نام آکانتوزیس نیگریکانس شناخته می شود، این نشانه ای هشداردهنده از مقاومت به انسولین و پیش دیابت است.

 

از دیگر نشانه های هشداردهنده می توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

- تاری دید

- تشنگی بیش از حد

- خستگی بیش از حد

- تکرر ادرار

- مشکلات خواب یا بی خوابی مزمن

تنها روش برای آگاهی از ابتلا به پیش دیابت یا دیابت انجام آزمایش خون است.

آزمایش قند خون ناشتا مشخص می کند که پس از 12 ساعت پرهیز از مصرف خوراکی ها چه میزان قند در خون شما وجود دارد، در شرایطی که آزمایش هموگلوبین A1C سطح متوسط قند خون طی چند ماه را نشان می دهد.

 

چه کاری می توانید انجام دهید

 

خبر خوب این است که در صورت ابتلا به پیش دیابت همچنان می توانید کنترل خوبی بر این شرایط داشته باشید تا از ابتلا به دیابت پیشگیری شود. همچنین، در صورت ابتلا به دیابت نیز می توانید برخی اقدامات را برای مدیریت بیماری خود انجام دهید.

شما قادر به پردازش کارآمدتر انسولین در صورت حفظ وزن سالم هستید. ورزش منظم و پرهیز از سیگار نیز می توانند کمک کنند و برای سلامت قلب شما نیز مفید هستند.

دیابت و فشار خون بالا بخشی از سندرم متابولیک هستند. کنترل این سندرم با رژیم غذایی و سبک زندگی به حفظ سطوح قند خون در محدوده عادی کمک خواهد کرد.

برای مقابله با پیش دیابت می توانید موارد زیر را مد نظر قرار دهید:

- نوشیدن یک فنجان آب همراه با وعده غذایی و یک فنجان آب بین وعده های غذایی. این به احساس پری و سیری برای مدت زمانی طولانی‌تر ‌کمک خواهد کرد.

- مصرف میوه کامل برای دریافت فیبر بیشتر و پرهیز از آبمیوه، نوشابه های گازدار، نوشیدنی های ورزشی و نوشیدنی های انرژی‌زا. افزایش سریع و ناگهانی قند خون می تواند مقاومت به انسولین را در پی داشته باشد.

- نوشتن خوراکی های مصرفی و دلیل آن. زمانی که گرسنه، عصبانی، تنها هستید یا موارد دیگر. محرک هایی که موجب غذا خوردن یا پرخوری شما می شوند را شناسایی کنید.

- افزایش میزان فیبر در رژیم غذایی برای کمک به کاهش قند خون. فیبر اینولین به عنوان یک سرکوب کننده طبیعی اشتها در نظر گرفته می شود که می تواند با چربی و دیابت مقابله کند. در یک مطالعه، این فیبر توانایی خود در بهبود کنترل قند خون برای زنان مبتلا به دیابت نوع 2 را نشان داد و در مطالعه ای دیگر، شرکت کنندگانی که اینولین مصرف کرده بودند کاهش 7.6 درصدی وزن بدن خود را تجربه کردند، در شرایطی که میزان کاهش وزن برای گروهی که این فیبر را مصرف نمی کردند 4.9 درصد بود.