یکی از مربا‌هایی که معمولا سر سفره ما ایرانی‌ها پیدا میشه، مربای به می‌باشد. اما کمتر کسانی اطلاع از این موضوع دارند که با این میوه خوشمزه، می‌توان یک خورشت بی نظیر نیز تهیه کرد.

خورشت به خواص بسیار زیادی دارد و برای افراد مسن و کودکان نیز مناسب است. البته باید تاکید کرد که اگر می‌خواهید برای افراد مسن این غذا را سرو کنید، حتما به را به خوبی بپزید که سفت بودن به باعث اذیت و آسیب دندان‌ها نشود.

خورشت به هم به صورت شیرین و هم به صورت ملس طبخ می‌شود.

خورشت به یکی از خوش عطرترین غذا‌های ایرانی و اصالتا اصفهانی می‌باشد.

مواد لازم برای ۴ نفر

• به ۳ عدد
• گوشت ۲۵۰ گرم
• آلو خورشتی ۸ الی ۱۰ عدد
• پیاز ۱ عدد
• رب گوجه فرنگی ۲ قاشق غذا خوری
• لپه در صورت نیاز
• ابلیمو در صورت نیاز

طرز تهیه

۱. ابتدا پیاز هارا خورد کرده (نسبتا درشت) و سرخ می‌کنیم

۲. سپس گوشت را اضافه می‌کنیم و تا زمانی که لایه روی گوشت منسجم شود، آن را تفت می‌دهیم.

۳. آب را اضافه کنید و اجازه دهید روی شعله ملایم شروع به پختن کند.

۴. کمی زردچوبه میریزیم وبلافاصله رب گوجه فرنگی را به مواد اضافه میکنیم.

۵. مدت زمان تفت اولیه مواد بین ۱ تا ۳ دقیقه بسته به نوع گوشت می‌باشد.

۶. به هارا به اندازه دلخواه به صورت مکعبی خرد می‌کنیم و داخل روغن تفت می‌دهیم. توجه داشته باشید که شعله گاز حتما روی حالت کم باشد، وگرنه به میسوزد.

۷. زمانی که به‌ها تغییر رنگ پیدا کردند، آن هارا به مواد اضافه می‌کنیم.

۸. در این فرصت آلو هارا به خوبی بشویید و داخل یک ظرف خیس کنید، پس از ۱۰ دقیقه پخت مواد، آلو را به خورشت اضافه میکنیم، مراقب باشید که آلو‌ها خیلی نرم نشوند. اگر از آلوی شیرین استفاده کردید، برای جلوگیری از شیرین شدن بیش از حد خورشت، یک قاشق آبلیموی تازه در پایان کار به خورشت اضافه کنید.

۹. می‌توانید برای درست کردن این خورشت از لپه نیز استفاده کنید، به این صورت که در زمان تفت گوشت و پیاز لپه هم به مواد اضافه می‌کنید.

نکات

۱. اصالت خورشت به شیرین است، اما شما میتوانید با استفاده از آلو‌های ترش طعم آن را تغییر دهید.

۲. از آنجایی که به یک میوه نسبتا سفت به شمار می‌آید اجازه دهید که در هنگام پخت، به، به خوبی نرم شود.

۳. رب گوجه فرنگی در این غذا، یک مواد اختیاری برای تغییر رنگ خورشت است.

۴. این خورشت هم با نان و هم با برنج خورده می‌شود.

۵. یکی از مهم‌ترین نکات خورشت به، کم بودن آب خورشت نسبت به مواد آن است.