محمود صادقی:

 

قسمت دوم

در ادامه بررسی وضعیت عکاسی خبری در استان به مبحث وضعیت عکاسی خبری روابط عمومی ادارات، سازمان ها، ارگان ها، دولتی و غیر دولتی استان خواهیم پرداخت.

طی دو دهه اخیر تعدادی از جوانان استان  که حدودا پنج الی شش  نفر بودند به حرفه عکاس خبری علاقه مند شدند و بطور غیر رسمی با خبرگزاریهای رسمی کشور در ارتباط بودند و گزارش های تصویری خوبی از استان بوشهر روی خروجی خبرگزاریهای قرار می گرفت که باز تاب های زیادی هم از سوی مخاطبین داشت، و استان بوشهر را به سمت بهتر شدن و بهتر دیده شدن پیش می برد. و این نقطه عطفی در شکوفایی استعدادهای بالقوه و درخشان عکاسان خبری استان بود، که می توانست آینده ای درخشان در سطح کشور و عرصه بین المللی برای آنها و استان رقم بزند.

ولی اینطور نشد، و با کمال تاسف با بی تفاوتی و دلزدگی و ناراحتی و بدلیل عدم  حمایت های لازم از این افراد بخصوص در بحث مالی ومعنوی و استخدامی، آنها را،به سمت کارهای دیگر سوق داد.

 

  

     و در حال حاضر فقط با داشتن دو الی سه نفر عکاس خبری رسمی در سطح استان بوشهر مواجه هستیم که این رقم می تواند فاجعه باشد.و این بر می گردد به همان مطلب اول که تعداد واقعی عکاسان خبری استان از نظر کیفیت و سواد بصری از انگشتان یک دست هم کمتر شده است و برعکس آن، تعداد افراد دوربین بدست خیلی زیاد شده. چرا باید اینطور شود؟

     بخش زیادی از این پرسش ها، مسئولین باید پاسخ گو باشند که چرا به جای استفاده از این افراد، کسانی در ادارات استخدام گردیدند که فاقد هرگونه آگاهی نسبت به هنر عکاسی بخصوص عکاسی خبری می باشند و این بر می گردد به عدم شایسته سالاری در ادارات، و این بدترین آفت و لطمه ایست که در این حوزه به استان وارد شده.

     وقتی در عصر اطلاع رسانی، عکس های خبری استان که می توانست حرف اول برای خبرگزاریهای رسمی کشوری داشته باشد، با بی تفاوتی مسئولین استان مواجه شدند.

مگر اینها نمی خواستند زندگی کنند مگر این افراد خرج و مخارج نداشتند خیلی از مواقع می دیدم از دوربین و وسائل شخصی شان برای کارهای اداری استفاده می کردند چون ادارات حتی یک دوربین عکاسی هم نداشتند بعدا این افراد هم عکس خبری تهیه می کردند هم از آبروی خود برای خروجی رسانه های کشور مایه می گذاشتند از آنطرف هم اصطلاک دوربین داشتند هم خرج و مخارج هم وقت با ارزششان گرفته می شد اما دریغ از پرداخت حق و حقوق به این افراد.

     آنوقت کیف و حالش برای مسئولین بود و بد بختی هایش برای این عزیزان.

آخر کجای دنیا دیدید که از هنر دیگران تا می توانند سوء استفاده کنند و ریالی هم پاداش و مزد ندهند یا اگر دستمزدی هم داده شده با توجه به هزینه ها آنقدر کم بوده که ضررش بیش از منفعت آن بوده.

چه ظلمی بالاتر از این، که هنرمندان جوان را اینطور استثمار کنند و با تاسف فراوان، افرادی انتخاب و گزینش می شوند و به این مکان ها ورود پیدا می کنند که فاقد سابقه کاری حرفه ای و هرگونه دانش عکاسانه هستند .

     و به مرور زمان  هم استخدام رسمی می شوند هم دارای حق و حقوق و پاداش هستند هم جا و مکان به آنها داده می شود ولی وقتی عملکرد رسانه ای آنها را بررسی می کنیم ،

متوجه می شویم که بازدهی گزارش تصویری آنها به ضعیف ترین حد ممکن انتشار یافته.

کلاه خودتان را قاضی کنید چند درصد از روابط عمومی ادارات و سازمان ها که می تواند مهمترین بخش یا قلب تپنده آنجا باشد از عکاسان خبری حرفه ای استفاده می کنند؟

آیا شما کسی می شناسید  یا سراغ دارید که در این چندین سال در یکی از روابط عمومی سازمان ها و ادارات دولتی استان فقط یک نفر عکاس خبری حرفه ای، استخدام رسمی شده؟ تا بنده هم در همه گفته های خود تجدید نظر کنم.

 

 

 

این در حالی است که روابط عمومی های ادرات بین سه الی هفت نفر نیرو کارمند دارند اما عکاس خبری حرفه ای در بین این نفرات جایگاهی ندارد و خیلی که دقت کنید، متوجه می شوید بعضی از مسئولین روابط عمومی ها عاجز از نوشتن یک خط خبری هستند، یعنی فاقد سواد رسانه ای هستند چه برسد به اینکه سواد بصری هم داشته باشند.تا بتوانند اصلح را انتخاب کنند

با این اوصاف و احوال فکر می کنید جایگاه رسانه ای روابط عمومی های ادارات استان در کشور چطور سنجیده می شود چطور می توانند عملکرد مثبت داشته باشند وقتی ادارات و سازمان های دولتی و غیر دولتی از حرفه ای های با دانش استفاده نمی کنند، آنوقت چه توقعی از آنها در بهتر شدن راندمان کار خواهیم داشت. این است اوضاع احوال عکاسی خبری استان ما.

.ببینید فاجعه تا کجاست.

این شمه ای بود ازاحوال روابط عمومی ادارات،و حال و روزعکاسان خبری، استان و اگر بخواهم ادامه بدهم مثنوی هفتاد من می شود.گرچه می دانم با این گفته ها گوش شنوایی هم از طرف مسئولین پیدا نخواهد شد و آنها کار خود را انجام می دهند و کک شان هم نمی گزد.

 

و نمی دانم تا کی می خواهند به این اوضاع و احوال ادامه بدهند الله واعلم.