*ساناز دانشگر:

 27 اردیبهشت(17 مه) روز جهانی ارتباطات و روابط عمومی گرامی باد.

یکی از ابزارهای دیپلماتیک،دیپلماسی عمومی است. امروزه در جهان برای اطلاع رسانی و ارتباط ،از دیپلماسی عمومی استفاده می شود،که  ابزارهای اصلی آن انتشار متن،تصویر،رسانه جمعی و اینترنت است.

کشورهای ابر قدرت دریافته اند که اکنون عصر ارتباطات است؛کسی برنده است که از لحاظ دیپلماسی در عرصه جهانی هوشمندانه ظاهر شود.دیپلماسی عمومی یکی ازارکان اصلی قدرت نرم محسوب می شود.متاسفانه دیپلماسی عمومی در کشور ما هنوز کمی ناشناخته است.تلاش هایی در این میان به عمل امده،اما کافی نیست.

این روزها به دلیل تحریم ایران در عرصه بین الملل خلا دیپلماسی بیشتر احساس می شود،ارتباط کم باعث منزوی شدن کشور به مرور زمان خواهد شد.تعامل با دیگر کشورها باعث پیشرفت و حرکت کردن رو به جلو،آگاهی، تبادل اطلاعات و دانش می شود.یکی دیگر از ابزارهای دیپلماتیک،دیپلماسی فرهنگ است.دیپلماسی فرهنگ شامل: شعر،ادبیات،تئاتر،موسیقی میشود.

کشور ما به دلیل فرهنگ غنی میتواند تعامل بسیار بالایی با دیگر کشورها داشته باشد.ارتباط به واسطه نخبه های هنری امروز و اساطیر دیروز از راه های تعامل با کشورهای جهان است.اما ارتباط و تعامل ابتدا باید از افراد جامعه صورت بگیرد،تعاملی که  این روزها کمتر به چشم میبینیم.مردم باید یاد بگیرند برای هر کاری نیاز است  قوانین مذاکره و ارتباطات را بیاموزند.برای گفت و گو و ارتباطات بیشتر NGO ها   و تشکل های مردم نهاد نقش بسزایی دارند.خوشبختانه یکی از این NGO  ها خانه فرهنگ دشتستان است که چنین دغدغه ای در سطح استان دارد.

از همه NGO ها و تشکل های مردم نهاد  انتظار همکاری بیشتر میرود.جامعه ای موفق تر  است که توانایی تعامل با دیگر جوامع را داشته باشد.امید است با همکاری مردم،NGO ها و دولت،دموکراسی و ارتباطات با جوامع بین الملل روز به روز بهتر و بیشتر شود.به امید روزی که همه نشست ها برای تعامل و مذاکره باشد نه جنگ و ستیز.