برو بیرون آقای عکاس !!!

نمی دانم دلمان را باید به چه خوش کنیم ، به نداشته هایمان و یا به داشته هایمان ، سرمست از پیروزی های پیاپی پارس جنوبی در لیگ برتر باشیم یا دلمان برای داوری بسوزد که مثل داستان زاهدی فرد تلاش ها !!! برای محرومیتش ادامه داشت ...

خوشحالی مان برای ایرانجوان صعود کرده با غلام دلگرم در جام حذفی باشد یا داستان غم انگیز اخراج عجیب و غریب عکاس بوشهری را باور کنیم ؟

ای افق روشنی که امیدوارمان کرده و خبر از آمدنت داده بودند چرا دیر کرده ای ؟ چه شد آن همه وعده و وعید کسانی که خود را دلسوز و کاربلد و توانمند و اخلاق مدار معرفی کرده بودند ؟

راستی برای پایه های فوتبال چه کردید ؟ مگر نه قرار بود اسپانسرهایی بگیرید تا از دغدغه متولیان تیمهای فوتبال پایه در سراسر استان کاسته شود ؟ مگر نه قرار بود تلاش شود تا کم و کاستی ها درلیگ های پایه جبران و هر سال بهتر از پارسال شود ؟

کجاست زمانه فوتبالی که قرار بود آنرا گل و بلبل کنید؟

هنگ کرده و گیج شده ام !! چرا که بیشتر از آنکه به فکر پرورش استعداد و زنده نگه داشتن فوتبال استان و تلاش برای موفقیت داوران مان گام برداریم به فکر حاشیه هایی هستیم که خبر از رفتن مان می دهد ، غیر از این چیز دیگری دیده نمی شود ، نامه نگاری به فدراسیون فوتبال برای محرومیت این داور و مکاتبه و رایزنی برای محرومیت آن کمک داور و فراوان داستانهایی از این قبیل ، کاری کرده تا گوشه ای بنشینیم و فوتبال مان را در استان به دقت !!! تماشا کنیم ...

حضور استعدادهای ناب فوتبال استان مان در لیگها و رده های مختلف فوتبال و حتا تیم های ملی و قضاوت داوران مان در لیگ های برتر و یک کشور را به حساب خود ننویسید که بیشتر از آنکه به فکر فوتبال و توسعه آن باشید به فکر عکس گرفتن با این و آن بوده اید ، این فقط حرف من نیست شواهد گویای همه چیز است ...

می خواهم داستان غم انگیز دیگری از فوتبالی که اندک سویی از نور آن باقی مانده را برایتان بگویم ، صحبت از جوانی محجوب است که بدون هیچ چشمداشتی ، دوربین به دست تصاویر فوتبال را به یادگار می گذارد ، بیشتر آنهایی که فوتبال استان را پیگیری می کنند امیر احمدی را می شناسند ، جوان خوش اخلاقى که در بیشتر روزهای سال مسابقات فوتبال استان را با ضبط عکس هایی از بازیها ، پوشش می دهد ، برای کسی که با عشق کار می کند عکاسی یک مسابقه فوتبال در رده بزرگسال و نوجوان و نونهال معنا ندارد ، نه دنبال مزد گرفتنی و نه نام و نشان ، همین که چند جوان علاقمند به فوتبال عکسها و تصاویر خود را در سایت های خبری ببینند و گاه گاهی تشکری زبانی کنند برایت شیرین ترین قسمت ماجراست ...


بیرون کردن این عکاس به بهانه ای پوچ ! از محدوده ای که قانون ، برای کارش مشخص کرده چه کمکی به رشد و توسعه فوتبالی می کند که خودتان وعده داده بودید ؟ آیا غیر از این است که از نشست صمیمانه مدیر کل ورزش و جوانان استان با علی احمدی کمک داور لیگ برتری که اتفاقاً برادر همین عکاس است دل آزرده شده اید ؟ آیا بیرون راندن یک عکاس ورزشی از گوشه کناری زمین فوتبال ، بخاطر اینکه آی دی کارت خود را که اتفاقاً در کشوی میز شما بوده و برای دریافتش مراجعه نموده و نبوده اید که به ایشان بدهید را نمی توان بی اخلاقی نامید ؟ برای امثال امیر احمدی که در همان ابتدای فعالیت عکاسی اش در کنارتان بود و عکسها و فیلم های زیادی با ژست های مختلف و در مناسبت های فوتبالی چه در استان و چه در پایتخت کشور ثبت و ضبط کرد چه کرده اید ؟ حقیر در مراسم برترین های مدارس فوتبال در سال ۹۴ همراهتان بودم و می دیدم که این جوان بامرام ساعتها برایتان عکس گرفت چرا آن زمان خوب بود و اکنون به شکلی عجیب باید بیرون رانده شود ؟


جناب آقایان :

همه ما خواهیم رفت و میزهایمان باقی خواهند ماند ، همانگونه که به قبل از شما وفا نکردند به شما نیز وفا نخواهند کرد ، دیر یا زود باید بگذارید و بروید ، ای کاش خوب بودید ، ای کاش احساسات امثال امیر و علی احمدی و زاهدی فرد و ده ها نمونه از اینها را جریحه دار نمی کردید ، ای کاش خوب بودید تا نام نیکتان برای همیشه در تاریخ فوتبال استان بوشهر بماند اما جامعه فوتبال هیچگاه این بی حرمتی و این بد اخلاقی ها را فراموش نخواهد کرد ، فراموشمان نخواهد شد که امیر احمدی را بیرون راندید ، فراموش مان نخواهد شد ...