به گزارش روزنامه اعتماد؛ سازها كوك می‌شوند، گروه نمایشی مهیا می‌شود تا زیرنظر رهبر اركستر و گروه كارگردانی مهم‌ترین بخش‌های نمایش موزیكال «اولیورتوییست» را تمرین كنند تا بعد از روزها و ماه‌ها تمرین‌های جداگانه به هم پیوند بخورند و شمایی از آنچه را در چند هفته آینده باید روی صحنه و به مدت دو ماه اجرا كنند، به نمایش گذارند.

اعضای جوان اركستر بادی «كارا» كه پیش از این در اركستر ملی و سمفونیك تهران همكاری داشته‌اند با سازهای بادی چوبی، برنجی، درامز، پیانو، گیتار بیس و پركاشن شروع به نواختن نت‌ها می‌كنند، گروه كر به سرپرستی هادی قضات قطعات آوازی را می‌خوانند كه محمدرضا كوهستانی (دراماتورژ) با همكاری كامران رسول‌زاده (هنرمند) از نسخه موزیكال «كارول رید» به فارسی برگردانده‌اند،

گروه بزرگ حركت به سرپرستی علی براتی در هماهنگی با موسیقی به صحنه‌هایی از این رمان بزرگ در سالن تمرین تالار وحدت جان می‌دهند.  قرار است نمایش موزیكال «اولیور توییست» به كارگردانی حسین پارسایی از اول آذر در تالار وحدت روی صحنه برود.  كیارس كه پیش از این رهبری اركستر ملی ایران را در سال‌های ١٣٩١-١٣٨٩ برعهده داشته و همچنین رهبر مهمان اركستر نمایش دولتی آذربایجان در سال ١٣٩٥ بوده، نمایش موزیكال اولیور را جزو معدود پروژه‌هایی می‌داند كه بعد از انقلاب و با این ابعاد در ایران اجرا شده. 

 

او كه پیش از این در كارنامه كاری خود تجربه دو نمایش موزیكال «جان اسكیكی‌ها» و «اشك‌ها و لبخندها» را با هادی قضات (سرپرست گروه آوازی اولیور توییست) داشته در خلال تمرین‌، توضیحاتی را درباره این كار تازه و دورنمایی كه برای آن دارد، می‌دهد: « به آینده این تمرین‌ها خوشبینم  چون افرادی در این كار در كنارهم جمع شده‌اند كه هر كدام در رشته خود بسیار حرفه‌ای هستند و این موضوع بخش بزرگی از نگرانی‌ها را از بین می‌برد.»

احمد سلیمانی، دستیار كارگردان بازیگرهای كودك را كه بازی‌های‌شان در این روزها كاملا متفاوت از روزهای اول تمرین شده و در قالب نقش‌های خود فرو رفته‌اند برای هماهنگی با موسیقی راهنمایی می‌كند. علی براتی میزانس‌های جدید را برای گروه بزرگ و پرجمعیت حركت توضیح می‌دهد و صدای سازها كه آماده نواختن نت‌های اولیور هستند، شنیده می‌شود. 

 

موسیقی و آوازی كه در سالن در حال اجرا است نمونه‌ای از موسیقی‌ای است كه در فیلم موزیكال اولیور ساخته «كارول رید» كارگردان انگلیسی وجود دارد اما دسترسی به این موسیقی و اجرای آن كار ساده‌ای نبوده است چرا كه به گفته بردیا كیارس نتی از موسیقی این فیلم وجود نداشته و این گروه در جست‌وجوهایی كه داشته‌اند تنها توانسته‌اند به یك نسخه نمایشی از موسیقی این فیلم دسترسی پیدا كنند.

 

نسخه نمایشی‌ای كه هرچند كمك‌كننده به اجرای موسیقی این نمایش بوده اما باز هم به نسبت آنچه رهبر اركستر و كارگردان در نظر داشته‌اند تفاوت‌های اساسی داشته است ولی نهایتا قطعه دیگری از موسیقی این فیلم را پیدا می‌كنند كه برای سازهای بادی نوشته شده بود و به گفته بردیا كیارس نزدیك‌تر به موسیقی فیلم كارول رید بوده است و همین نسخه با جلسات و صحبت‌های زیاد در گروه موسیقی و كارگردانی و جابه‌جایی‌هایی كه در قطعات آن انجام می‌گیرد به موسیقی این نمایش موزیكال شكل می‌دهد.

بازیگرهای كوچك نوانخانه ترانه‌هایی را كه باید بخوانند و دیالوگ‌هایی را كه باید بگویند در گوشه‌ و كنار سالن زمزمه می‌كنند  كیارس تجربه كارگروه موسیقی زنده با نمایش را آن هم طی دو ماهی كه نمایش اولیور روی صحنه است، تجربه‌ای هیجان‌انگیز و البته سخت می‌داند چرا كه به گفته او همان طور كه اعضای گروه نمایش انسان هستند و در هر شب از نمایش ممكن است یكی از آنها افت و خیزی در بازی خود داشته باشد، اعضای گروه موسیقی هم می‌توانند شامل همین احوال شوند و برای اینكه مشكلی پیش نیاید هر دو گروه باید بتوانند هم به‌طور مجزا و هم در ارتباط با همدیگر این افت و خیزها را مدیریت كنند.

صدای موسیقی دوباره در سالن اوج می‌گیرد، اعضای گروه حركت كه در گروه‌های پنج و شش نفره قرار گرفته‌اند، آماده می‌شوند و با اشاره سرپرست گروه از میان صف‌ها هم می‌گذرند، در آسمانی كه خیالش را می‌كنند، می‌پرند و دوباره بر زمینی كه بوده‌اند، فرود می‌آیند و در همین زمان است كه حركت و موسیقی كم‌كم و در ادامه تمرین‌های سخت و زیاد به هم گره می‌خورند تا نخستین گام‌های تجربه كار مشترك موسیقی و نمایش در ابعادی بزرگ شكل بگیرد./س