الحیات نوشت: هیچ گاه جنگ در منطقه ما به این حد از وضوح نرسیده بود؛ ایران به واسطه ارتشهای غیر ایرانی-یعنی ارتش عراق و سوریه- که شبه نظامیان و حشد الشعبی و حزب الله به موازات آنها حرکت می کنند، در حال جنگ در منطقه است.
 
به گزارش «انتخاب»؛ تهران توافقی را برای مبادله جسد سربازان با داعش امضا می کند، و حزب الله جزئیات این توافق را اجرایی می کند. همزمان با دور شدن عناصر داعش از مرزهای لبنان و سوق دادن آنها به سوی مرزهای عراق، بیروت پیروزی بر تروریسم را اعلام می کند، «پیروزی» در قبضه ایران می ماند و دو ارتش عراق و سوریه همچنان در حاشیه قرار دارند.
 
تهران پیروزی را پشت پیروزی کسب می کند و دشمنانش تنها خشمگین می شوند، ائتلاف بین المللی علیه آن به بزم «صداهای خفه شده» وارد شده و انتقامشان از تهران، محدود به محاصره کاروانی از داعشی هاست.
 
ایران در جنگ با داعش پیروز شد، اما حکومتهایی که تحت نفوذ آن قرار داشتند در جایگاه پیروز یا شکست خورده قرار نمی گیرند. اگر جنگ با همین نتیجه به پایان برسد، باید منتظر مشکلات بعدی باشیم. قدرتی مذهبی موفق به پیروزی در جنگ با داعش شده است؛ نه ترکیه و نه عربها این موفقیت را به دست نیاوردند. این مساله ما را در معرض سرنوشتی خطرناکتر از آنچه توسط داعش بر سرمان آمد قرار می دهد؛ چرا که دشمن مذهبی داعش بر آن پیروز شده است.
 
نه عربهایی که از مبارزه با  داعش سرباز زدند، نه ترکها که مرزهایشان را برای ان گشودند و نه غربیها و آمریکا نمی دانند که تبدیل جنگ با داعش به یک پیروزی مذهبی به چه معناست و چه عواقبی برای آنها دارد، این ها نمی دانند که گسترش امپراطوری ایران چه تبعاتی می تواند برایشان داشته باشد./س