پاییز نیامده، بهار آمده است

گفتند خبر خوش است یار آمده است

اما گل و غنچه برگ برگ از رخ زرد

گویا که قبیله ی تتار آمده است

بیهوده امیدوار گشتیم به عشق

نهصد نشده، هزار گشتیم به عشق

دفتر بستیم و شادمان بنشستیم

اما  دیدیم خوار گشتیم به عشق

من خواب و تو خواب و خم و خمخانه به خواب

شب خواب و سحر خواب و نهانخانه به خواب

از کوچه ی خانقاه گر می گذری

هش دار که عارفان ز پیمانه به خواب

پس چی تو نگفتی، تو نگفتی که شب است؟

گرم است، نگفتی تو نگفتی که تب است؟

با این شب و این هوا و این دود و دروغ

دیروز نگفتی تو نگفتی عجب است؟

من من، من و ما و من و ما و من و ما

تن تن، تن و تا و تن و تا و تن و تا

هر گوشه و هر گوشه و هر گوشه ی عشق

ما و تو و ما و تو و ما و تو و ما

صف بر زده در کنار در لشکر دود

صبح است و سپیده و سلام است و درود

با دود چگونه سر زند مشعل نور

زود است که آفتاب برتابد زود