محمدرضا کمالی نژاد:

وجود سخت افزارهای ورزشی در همه جای جهان به خصوص کشورهای پیشرفته اروپایی به یک امر پیش پا افتاده و کاملا حل شده تبدیل شده است و تمام تمرکز و توان خود را در آموزش و کسب درآمد از رشته های ورزشی میگذارند.
کشور ما در این امر از کشورهای آسیایی و حتی کشورهای حوزه خلیج فارس نیز بسیار عقب تر است تا حدی که دیده می شود باشگاههای بزرگ و پرطرفدار اول کشور نیز از حداقل های سخت افزاری محروم هستند و استقلال و پرسپولیس تهران از داشتن یک ورزشگاه اختصاصی محروم هستند.
در شهر برازجان نیز این امر مهم یک معضل ورزشی است و وجود چمن باکیفیت اختصاصی کمتر دیده می شود.
در دهه هفتاد و اوایل هشتاد باشگاههای زیر نظر ادارات دولتی و نظامی اقدام به تاسیس چمن طبیعی کردند که می توان به چمن اختصاصی اداره برق، اداره آب و فاضلاب، ناحیه مقاومت سپاه و اداره آموزش و پرورش اشاره کرد که به جز اداره آموزش و پرورش بقیه تیم فوتبال فعال داشتند.
وجود چمن و امکانات سخت افزاری قطعا می بایست به آکادمیک کردن و ریشه دار کردن تر باشگاهها کمک می کرد که متاسفانه با سوء مدیریت عکس این موضوع را مشاهده کردیم.
بعد از گذشت چند سال از عمر چمن اداره برق شاهد فروپاشی این باشگاه بودیم و در ادامه این اتفاق برای اداره آب و مقاومت نیز افتاد و در آن دهه کذایی که باشگاههای زیادی را در سطح برازجان و استان از دست دادیم این باشگاهها نیز منحل شدند.
در حال حاضر چمن اداره برق برازجان غیر قابل استفاده شده و چمن اداره آب نیز در اختیار کارکنان این اداره است و تنها چمن آماده به استفاده چمن مقاومت است که آن هم با کیفیت پایین در حال استفاده می باشد.
در سالهای اخیر نیز چمن اداره کار و چمن اداره ورزش تاسیس شدند که به بخش خصوصی اجاره داده شده است.
می رسیم به گل سر سبد چمنهای طبیعی استان و چمن شماره یک و دو استادیوم فرسوده تختی برازجان که برخلاف پیکره خسته خود چمنی خوب و مسطح دارد.
این چمن بیش از 60 سال عمر دارد و با وجود عدم نگهداری علمی باز هم از زمینهای چمن خوب استان و ایران است.
چمن شماره دو تختی نیز که تقریبا نزدیک به 15 سال عمر دارد این روزها وضعیت خوبی ندارد و در دست نابودی است.
قصه این چمن از جایی شروع می شود که در زمان مدیریت حاجیانی در سمت رییس اداره ورزش و جوانان دشتستان کود تازه به این چمن تزریق شده و علوفه های تازه که در کود حیوانی بوده اند وارد چمن شده و کم کم به ریشه چمن رسوخ کرده است.
سال گذشته و از همین نشریه به این موضوع پرداختیم و حضوری به خدمت نادر آزاده رییس اداره ورزش و جوانان وقت شهرستان دشتستان رسیدیم تا در این بار چاره ای بیندیشند که ایشان اظهار داشتند : در حال بررسی می باشد.
متاسفانه با گذشت یک سال این علوفه موزی نزدیک به شصت درصد این چمن را فراگرفته و انگار کسی تعهدی در قبال نگهداری این چمن ندارد.
یکسال چمن در اختیار بخش خصوصی بود که حذف این علوفه هز چمن از عهده این بخش نیز خارج بود و بانی آن اداره ورزش است.
 اکنون نیز با رجوع به اداره ورزش و همین نشریه این گوشزد را کردیم که در نگهداری این بخشهایی ورزشی که بیت المال می باشد کوشا باشند و امیدواریم این بار شاهد حرکتی جدی از طرف مسئولین مربوطه باشیم.
با وجود مشکلات اساسی مالی در ورزش شهرستان تاسیس چنین مکانهایی تقریبا غیر ممکن است و باید در حفظ و نگهداری آنها دقت بیشتری را داشته باشیم.
در گذشته نزدیک وقتی ورزشکاران ما در این چمن در حال دویدن بودند مسئولین چمن با داد و بیداد ورزشکاران را بیرون میکردند و میگفتند باید مواظب این مکانها باشیم و فشار اضافی به آنها نیاوریم ولی اکنون هیچ کدام خود را نشان نمی دهند و اثری از آنها نمیبینیم./ج