شما حضور زنان در عرصه‌های مدیریتی را چطورمی‌بینید؟

هیچ کس منکر حضور زنان در عرصه‌های مدیریتی کشور نیست، چرا که مطالبه‌های زنان در این‌باره بر مبنای واقعیت است. سطح تحصیلات و رشد فکری زنان جامعه ما ایجاب می‌کند که از وجود آنها در عرصه‌های مختلف استفاده شود. نیمی از جمعیت جامعه و افرادی که می‌توانند تاثیر بسزایی در روند رشد کشور داشته باشند، زنان هستند. بانوان در عرصه‌های مختلف انقلاب، پیش از انقلاب، جنگ تحمیلی، دوران سازندگی و... نقش‌آفرینی داشتند. امروز نیز اقتضا این است که در عرصه مدیریتی جامعه همچنان این حضور موثر را شاهد باشیم. زنان این انتظار را دارند که آقای روحانی به مطالباتشان پاسخ دهد و از سوی دیگر، خود آقای روحانی در دوران انتخاب به این نکته توجه کردند، بنابراین توقع جامعه این است که این وعده محقق شود.

زنان در دوران انتخابات از آقای روحانی حمایت گسترده‌ای کردند و ممکن است اگر مطالبات آنها اجرا نشود، سرخورده شوند.

امید و ناامیدی زنان بستگی به حضور یا عدم حضور در عرصه‌های مدیریتی ندارد. آنها همواره می‌دانند که باید به جامعه و آینده جامعه امیدوار بود و تلاش کرد. ممکن است این ناامیدی در نسل جوان ما ایجاد شود، چرا که به هر روی قصد دارند آینده خود را تضمین کنند و اگر ندانند که در آینده چه اتفاقی رخ می‌دهد، مسلما احساس یأس خواهند کرد.

تجربه حضور زن‌ها در دولت یازدهم را چطور ارزیابی می‌کنید؟

من فکر می‌کنم زنان در دولت یازدهم حضور اثرگذاری داشتند. نقش‌هایی که در مسئولیت‌های خود ایفا کردند و همچنین کارنامه آنها جملگی نشان می‌دهد که عملکرد موفقی داشته‌اند. کمترین اثری که از حضور بانوان در مسئولیت‌های دولت یازدهم می‌توان حس کرد، تغییر نگاه به مدیریت بانوان بود. مردم احساس کردند که زن‌ها به خوبی می‌توانند مدیریت یک مجموعه در کشور را عهده‌دار شوند. در این حوزه‌ها مثلا در عرصه محیط زیست، تحولات خوبی رخ داد. دریاچه ارومیه و دریاچه‌های جنوبی کشور احیا شدند و رو به‌رشد رفتند. در حوزه زنان، معاونت مربوطه موفق شد این اصلاح‌ نگاه را در کشور ایجاد کند تا دغدغه‌های زنان و دختران به جامعه و مدیریت جامعه منتقل شود. در حوزه میراث فرهنگی نیز شاهد بودیم که حضور یک زن در راس این مجموعه به خوبی موفق شد مسائل میراث فرهنگی ما را حفظ و صیانت کند و از طی شدن مسیر غیرکارآمد جلوگیری کند. در دوران دولت یازدهم شاهد بودیم که تعداد توریست‌ها به ایران افزایش یافت. اینها همه از نقش موثر بانوان در مسئولیت‌هایشان حکایت دارد.

از نظر شما در دولت دوازدهم چند کرسی باید به خانم‌ها برسد؟

من قصد ندارم که موردی بحث کنم، اما زن‌ها در همه عرصه‌های کاری توانایی اجرا دارند. کمی ناشناخته هستند که بازشناسی این گنجینه‌ها به هنر آقای روحانی بستگی دارد تا آنها را به جامعه معرفی کند و به این ترتیب کشور از حضور آنها بهره‌مند شود. بنابراین من وزارتخانه خاصی را پیشنهاد نمی‌کنم. حتی در وزارتخانه‌هایی مثل صنعت و معدن نیز زن‌هایی هستند که می‌توانند عملکرد خوبی را از خود بر جای بگذارند. انتظار داریم که در دولت‌ دوازدهم تعداد سفیر‌های زن افزایش پیدا کند و رایزنی‌های فرهنگی و حوزه فرهنگ به آنها سپرده شود. حوزه فرهنگ پتانسیل بیشتری برای حضور و اثرگذاری زنان دارد.

علاوه بر کرسی ریاست‌جمهوری، اصلاح‌طلبان موفق شدند بسیاری از کرسی‌های مدیریت شهری را نیز با رأی مردم به دست آورند. آیا این امکان وجود دارد که شوراهای جدید، شهرداری‌ها را به زنان بسپارند یا دست کم از آنها در سمت‌های مدیریتی بهره ببرند؟

من فکر می‌کنم مدیران شهری ناگزیرند این کار را انجام دهند. کرسی شهرداری به هرکسی سپرده شود، چاره‌ای ندارد جز اینکه از خانم‌ها در معاونت‌ها استفاده کند، به این دلیل که قادر باشد از بار مشکلات شهر‌ها کم شود. زنان در نگاه به شهر و تنظیم روابط شهری به‌ویژه در عرصه‌های اجتماعی، به مراتب بهتر از مردها عمل می‌کنند. بنابراین هر کسی که شهردار شود حتما باید به این نکته توجه داشته باشد که چند معاونت خود را به زنانی بسپارد که توان اثرگذاری دارند.

در حوزه ورزش بانوان، دولت یازدهم عملکرد درخشانی داشت و نخستین مدال تاریخ ایران در المپیک بانوان در این دولت کسب شد. در بازی‌های والیبال نیز امسال بانوان توانستند به ورزشگاه بروند، اما شاهد بودیم که گروهی این موضوع را برنتابیدند و حتی دست به تهدید‌ دولت زدند.