ماهی قرمز نخریدیم، سبزه گره نزدیم!

امروز: چهارشنبه 11 شهريور 1405

تاريخ انتشار: 30 اسفند 1395 - 09:41

کمپین های مجازی دم عید

اتحاد خبر: مشکل از جایی شروع شد که همه مان اکانت فیس بوک ساختیم و بعد دیدیم اگر اینستاگرام هم نداشته باشیم، جلوی دوست و آشنا برایمان افت دارد.

هفته نامه چلچراغ - شیما طاهری: مشکل از جایی شروع شد که همه مان اکانت فیس بوک ساختیم و بعد دیدیم اگر اینستاگرام هم نداشته باشیم، جلوی دوست و آشنا برایمان افت دارد. ما بی تجربه ها وارد شبکه های اجتماعی ای شدیم که سراسرش «موج» بود، موجه هایی که یک روز کمپین آزادی های فلان طور راه می انداخت و یک روز کمپین توهین به فلان خواننده.

البته بعضی از این کمپین ها هم مناسبتی بودند و نزدیک نوروز و سیزده به درد و شب یلدا بازارشان داغ می شد و اگر ما دنبالشان نمی کردیم، انگ کوتاه فکر بر پیشانی مان می خورد و حالا بیاد و درستش کن! خلاصه از وقتی سوار موج های مجازی شدیم، دیگر ماهی قرمز نخریدیم، سبزه گره نزدیم و کامنت جایگزین کارت های تبریکمان شد!

نوروز را با مرگ ماهی قرمز تلخ نکنیم!

من به شما قول می دهم اگر ماهی قرمزهای بیچاره زبان داشتند و می توانستند حرف بزنند، خودشان می گفتند که ما هیچ مشکلی با سفره هفت سین و نوروز نداریم! اتفاقا خیلی هم خوشحال می شویم که شما ما را می خرید، کنار سفره هفت سینتان می گذارید و از ما پذیرایی می کنید. آخر کدام ماهی قرمز است که بدش می آید از آن لگن های چرک که در هر کدامش تقریبا 200 ماهی قرمز دیگر زندگی می کنند، رها شود و یک زندگی مستقل در یک تنگ براق و تمیز داشته باشد؟

البته بعید هم نیست زبان داشته باشند، این همه لب هایشان را باز و بسته می کنند، حتما یک چیزی می گویند که ما نمی شنویم! به نظر من که می گویند اگر شما ما را سر سفره هفت سین تان نمی گذاشتید، اصلا ما را پرورش نمی دادند و ما خیلی زود نسلمان منقرض می شد، پس دمتان گرم! فقط کمی بیشتر هوایمان را داشته باشید.

پنج سالی می شود که کمپین هایی برای نخریدن ماهی قرمزها راه افتاده است. این کمپین ها در سال های اول سعی داشتند با بیان خطرات مرگ بار خریدن ماهی قرمز(!) و بیماری های مشترک ماهی قرمزها با انسان(!) ما را از خرید ماهی قرمزهای عیدمان منصرف کنند. البته با این ترفند تا حدودی موفق شدند و تب و تابمان برای خرید ماهی قرمز کم شد. اما بعد از مدتی مشخص شد که همه این ادعاها دروغ بوده و تا به حال هیچ انسانی با خریدن ماهی قرمز به کام مرگ نرفته است.

این گروه که نقشه خود را بر آب می دیدند، از در دیگری وارد شدند و ادعا کردند وجودماهی قرمز سر سفره هفت سین اصلا یک سنت ایرانی نیست و از چین آمده، پس ما که از نسل کوروش هستیم، نباید ماه قرمز بخریم. این ادعا هم نتوانست اقبال چندانی در میان مردم پیدا کند! پس این تیر هم به سنگ خورد.

ادعای بعدی این بود: در هر سال، با نزدیک شدن نوروز، پنج میلیون ماهی قرمز بر سر سفره های هفت سین جان خود را از دست می دهند! این دیگر خیلی روشنفکرانه بود، آن هم برای مایی که دائم در صفحات اجتماعی مان دم از حمایت از حیوانات و محیط زیست می زنیم. پس هر سال یک ژست روشن فکرانه گرفتیم و یک مطالب طولانی در باب نخریدن ماهی قرمز و حمایت از حیوانات در فیس بوک و اینستاگراممان پست کردیم. آن قدر هم خوب در نقشمان فرو رفتیم تا هیچ کس نفهمد چقدر دلمان برای خریدن ماهی قرمز غنج می رود و چقدر جای خالی اش کناب هفت سین آزارمان می دهد.

راستش از شما چه پنهان، من هم هر سال نزدیک عید، یک پست در اینستاگرامم می گذارم و همه را منع می کنم از خریدن ماهی قرمز، اما یواشکی یکی دو تا ماهی قرمز برای هفت سین مان می خرم، البته چون دوست و آشنا در اینستاگرام من را فالو کرده اند و کپشن هایم را می خوانند، کارم کمی سخت شده و باید قبل از آمدن هر مهمانی، ماهی قرمزهای بیچاره را زیر مبل، یا توی کابینت قایم کنم!

آب هست، ولی کم است

این گروه ها بعد از تلاش هایی که در جهت نخریدن ماهی قرمز انجام دادند و فهمیدند ما نسبت به ژست های روشن فکرانه خیلی حساسیم و همگی حامی محیط زیست و حیوانات هستیم، پس یک کمپین جدید راه انداختند: «نارنج به جای ماهی قرمز». البته اشتباه نکنید، برای همراهی با این کمپین نباید نارنج را در تنگ آب پر از آب بیندازیم، بلکه باید یک نارنج را داخل یک تنگ خالی بگذاریم و با قطره چکان دو تا قطره آب بچکانیم روی نارنج. دلیلشان هم برای ایجاد این کمپین کمبود آب بود! آخر یکی نیست بهشان بگوید، دوست عزیز شما خیابان را با آب جارو نکن، ماشین نشوی، یک تنگ آب پیشکشت! اصلا من در روز یک لیوان کمتر آب می خورم، تا آن چند لیوان آبی که خرج تنگ ماهی ات کرده ای، جبران شود و با کمبود آب مواجه نشویم.

سبزه، بی سبزه

«به جای بذر غلات و حبوبات، سبزی خوردن سبز کنید»! تعجب نکنید، این هم یکی از کمپین هایی بود که نزدیک نوروز به راه افتاد تا ما را از سبز کردن گندم و عدس و لوبیا باز دارد. آن هم به چه دلیلی؟ به این دلیل که برای سبز کردن غلات و حبوبات، آب لازم است و مقدار خیلی زیادی (دو مشت!) غلات و حبوبات از بین می رود و دور ریخته می شود. آخر یکی نیست بگوید، دوست عزیز شما سبزی خوردن بکارید، آب لازم ندارد؟ خود به خود رشد می کند؟ دوستان عزیزمان که دیدند طرحشان مشکل اساسی دارد، یک پیشنهاد عالی دادند، که به طور کامل سبزه را هم از سفره هفت سین حذف کنیم، حالا یک سین کمتر که اشکالی ندارد!

در بی ارزش بودن حذف غلات و حبوبات از سفره هفت سین همین بس که بدانیم، مقدار حبوبات و غلاتی که برای درست کردن سبزه به کار می رود، بسیار کمتر از یک وعده غذایی است؛ و اگر شما سالانه یک نان سنگک کمتر بخورید، کمک بیشتری به صرفه جویی در مصرف غلات کرده اید!

کمپین حذف سمنو از سفره هفت سین

اگر اوضاع به همین منوال پیش برود، اصلا بعید نیست که در یکی دو سال آینده، با کمپین هایی مثل حذف سمنو از سفره هفت سین برای مبارزه با دیابت و چاقی رو به رو شویم، یا مثلا حذف سماق از هفت سین، آن هم به این دلیل که سماق هست، ولی کم است! یا شاید یک نفر سماق ندارد تا با کبابش بخورد، پس بیایید برای کمک به این هم وطن، سماق را از هفت سین حذف کنیم.

درخت که نمی خواهیم گره بزنیم

شما تا همین امروز می دانستید با سبزه هایی که روز سیزده به در با هزار امید و آرزو گره می زنید، چه بلایی بر سر طبیعت می آورید؟ من هم نمی دانستم! تا این که امرو به یک کمپین جدید برخوردم و فهمیدم هر سبزه ای که گره می زنیم، باعث می شود آن سبزه دیگر عمل فتوسنتز را انجام ندهد و اکسیژن تولید نکند. در نتیجه این ما هستیم که با سبزه گره زدن، برای رسیدن به مراد دل خودمان، باعث آلودگی هوا می شویم. اگر می خواهید در سال جدید آلودگی هوا از بین برود، دست از خودخواهی بردارید و بی خیال سبزه گره زدن شوید. با این کار شاید در سال جدید هوای تمیزتری داشته باشیم!

آمدیم، نبودید، رفتیم

یادش به خیر... تا همین پنج، شش سال پیش، نزدیک های عید که می شد، یکی از تفریحات من این بود که برای خانواده خاله ام که آن طرف آب زندگی می کنند، کارت تبریک درست کنم و بفرستم، بعد هم منتظر می ماندم تا آن ها یک کارت پستال جذاب با تصویری از سفره هفت سین یا زنان قجری برایم بفرستند.

اما از وقتی فیس بوک و اینستاگرام ساختم و دخترخاله ام را فالو کردم، دیگر از کارت پستال و کارت تبریک خبری نیست. من هر سال یک عکس از سفره هفت سین مان می گیرم و در اینستاگرام پست می کنم، همه افراد فامیل را هم که اینستاگرام دارند، برای ادای احترام روی عکس تگ می کنم، آن ها هم یک کامنت بلند بالا و غرّا برای می نویسند و نوروز باستانی را مجازی به من تبریک می گویند.

البته حواسم هست که کسی جا نیفتد! پارسال یادم رفت زن عمویم را روی عکس هفت سین تگ کنم، نه تنها به من عیدی ندادند، تا همین چند ماه پیش هم از من دلخور بود. تا این که بالاخره با پستی که شب یلدا گذاشتم، توانستم از دلش دربیاورم.

هر سال که عکس از سفره هفت سین مان می گذارم، یک چیزی از سفره کم می شود! یک سال ماهی قرمز، یک سال سبزه، یک سال سمنو... می ترسم چند سال آینده مجبور شوم از یک سفره خالی عکس بگیرم، البته خدا را چه دیدی، شاید حتی سفره را هم از سفره هفت سین مان حذف کردند!

خلاصه که این فضای مجازی بد آتشی به جانمان انداخته، مثلا پارسال برایمان مهمان آمده بود و ما نبودیم، زیر عکس هفت سینی که در اینستاگرام گذاشته بودم، نوشته بود: «آمدیم، نبودید، رفتیم». یک بار دیگر هم مهمان آمده بود و ما باز هم نبودیم، تلگراممان را چک کرده بودند از بد حادثه ما آنلاین بودیم! بعد گله کردند که شما خانه بودید و در را برای ما باز نکردید. حالا شما بیا و ثابت کن که ای از خدا بی خبر من اینترنت همراه آن هم از نوع 4G دارم، مگر به خرجش می رود؟