به گزارش آفتاب‌نیوز؛ بین سال‌های ۱۷۹۷-۱۷۸۹ میلادی: مارتا واشنگتن نخستین بانوی اول امریکا بود. او نقش مهمی برای آینده سایر بانوان اول امریکا ایفا کرد. او بی‌میل به به حضور در میان مردمی بود با این حال، یکی از اقدامات مبتکرانه‌اش برگزاری جلسات هفتگی پذیرش عمومی نمایندگان جمعیت‌های محلی و نمایندگان کنگره‌ در عصرهای روز جمعه بود.  

۱۹۲۱-۱۹۱۵ میلادی: ادیت ویلسون نقش مهمی در اداره کشور پس از سکته شوهرش وودرو ویلسون و نیمه‌فلج‌شدن او ایفا کرد. او تمام تماس‌ها و ارتباطات چهره‌ها با او ر‌ا مدیریت می‌کرد و به نوعی از او تحت عنوان پرزیدنت مخفی امریکا یاد می‌شد. 

1933-1945 میلادی: ارزیابی کارشناسان از انستیتیو تحقیقات کالج سیه نا نشان داد که «الینور روزولت» به عنوان بهترین بانوی اول طول در تمام طول تاریخ امریکا شناخته شده است. او هم وجهه مردمی خوبی داشت و هم از جاذبه قوی‌ای برخوردار بود. زمانی که همسرش به ریاست جمهوری رسید النور کنفرانس‌های مطبوعاتی برگزار می‌کرد و نظراتش را در قالب یادداشت به طور آزادانه در مطبوعات بیان می‌کرد. او به نوعی سنت‌شکنی در مقام بانوی اول امریکا انجام داد و حضوری فعالانه‌تر از بانوان اول پیش از خود داشت. 

۱۹۶۳-۱۹۶۱ میلادی: «ژاکلین کندی» با جدیت کار کرد تا کاخ سفید را به جایگاه اصلی خود بازگرداند. او انجمن تاریخ کاخ سفید را تاسیس کرد و قانونی را از تصویب گذراند که ساکنان آینده کاخ سفید نتوانند هیچ یک از اثاثیه را دور اندازند. 

۱۹۶۹-۱۹۶۳ میلادی: «لیدی برد جانسون» همسر لیندون جانسون تمرکز اصلی‌اش بر روی آموزش پیش از دبستان کودکانی بود که از معلولیت رنج می‌بردند. او همچنین به برنامه‌های زیست محیطی که عنوان آن را زیباسازی نهاده بود توجه زیادی نشان داد. او مردم را تشویق می‌کرد تا محیط اطراف خود را جذاب‌تر نشان دهند. او کمیته‌ای را تاسیس کرد که مسئول رسیدگی به امور زیباسازی واشنگتن پایتخت امریکا شد. در سال‌های ابتدایی ریاست جمهوری همسرش او مدرک لیسانس در رشته تاریخ و روزنامه‌نگاری را اخذ کرد امری که به تعاملات او با مطبوعات و خبرنگاران بسیار کمک کرد. 

1977-1981  میلادی: «روزالین کارتر» همسر جیمی کارتر یکی از سیاسی‌ترین و فعال‌ترین بانوان اول امریکا بوده است. پیش از رسیدن به این مقام، مسئولیت‌ ساماندهی امور اداری تشکیلات تجاری خانواده کارتر را برعهده داشت. روزالین همچنین در جلسات کابینه شرکت می‌کرد و مدتی نیز به عنوان فرستاده شخصی جیمی رییس‌جمهوری به کشورهای امریکای لاتین سفر کرد. 

 ۱۹۸۹-۱۹۸۱ میلادی: «نانسی ریگان» پیش از آن که بانوی اول امریکا بشود بازیگر هالیوود بود و با نام «هنری نانسی دیویس» شناخته می‌شد. زمانی که شوهرش مقام ریاست جمهوری را برعهده گرفت نانسی در راه ترک دادن معتادان به الکل و مواد مخدر به خصوص در میان جوانان فعالیت کرد. او از مراکز بازپروری معتادان بازدید می‌کرد. او همچنین کنفرانسی را با حضور بانوان اول از ۱۷ کشور جهان در کاخ سفید با تمرکز بر این مشکلات و چالش‌های مقابله با این موضوع برگزار کرد. 

۱۹۹۳-۱۹۸۹ میلادی: «باربارا بوش» همسر جورج بوش در بسیاری از فعالیت‌های خیریه و بشردوستانه مشارکت می‌کرد. او در زمانی که بانوی اول بود به انجمن‌های فعال در حوزه کمک به بی‌خانمان‌ها، مبتلایان به بیماری ایدز و انجمن‌های کمک به سالمندان ‌کمک‌رسانی کرد. او همچنین کارزاری را برای جمع‌آوری کمک مالی به منظور سواد‌آموزی راه‌اندازی کرد. انگیزه اصلی او از این کار دیدن یکی از پسرانش بود که به دیسلکسیا یا معلولیت آموزشی و خوانش‌پریشی مبتلا بود. 

۲۰۰۱-۱۹۹۳ میلادی: پیش از آن که بیل کلینتون سکان امور را در دست گیرد هیلاری کلینتون به عنوان حقوقدان و وکیل در امور خانوادگی و مسائل مرتبط با کودکان فعالیت می‌کرد. او به عنوان بانوی اول در زمینه حقوق زنان و کودکان کارهای بسیاری انجام داد و حامی تقویت و ارتقای حقوق آنان بود. او در زمینه اصلاحات در نظام بهداشت و درمان ملی امریکا نیز کارزاری را آغاز کرد. 

۲۰۰۹ میلادی: میشل اوباما نقش مهمی در کمک به کارزار انتخاباتی همسرش ایفا کرد. در زمانی که او بانوی اول بود حمایت قابل توجهی را از خانواده‌های نظامیان به عمل آورد و در زمینه تقویت برنامه‌های سلامت تغذیه کودکان برای مقابه با چاقی کودکان کوشید. او پیش از آن که بانوی اول امریکا شود مدیر اجرایی در امور ارتباطات و روابط خارجی دانشگاه شیکاگو بود.