عباس حیدری

انتخابات مجلس دهم، بدون شک همه ما را به یاد واژه ی رد صلاحیت می اندازد. واژه برنده ای که تیغش برای بازگشت آرامش به مجلس حسابی تیز بود و افراد زیادی را از راهیابی به بهارستان محروم کرد. شاید اصلی ترین برنامه این رد صلاحیت ها بازگشت آرامش به مجلس بود و مجلس دهم می بایست یک مجلس آرام و حاشیه گریز باشد که دعوا و جدال های سیاسی نقش کمتری در تصمیم گیری ها داشته باشد.

اما خبری که چند روز گذشت در تمام رسانه ها پخش شد، خبر از اجرای گام دوم پروژه آرامش بخشی به سیاست کشور را می داد. همانگونه که می دانید مقام معظم رهبری در یک جلسه خصوصی به رئیس جمهور سابق توصیه کرد که جهت دوقطبی نشدن کشور بیرون از گود باشد و همانند دیگر شهروندان به وظیفه خود یعنی حضور در انتخابات بپردازد.

پروژه آرامش بخشی به فضای سیاسی کشور و بسته شدن درب ساختمان های مهم حکومتی بر روی افراطی ها، ضمن عبور از مرحله کلید خوردن، رسما وارد اجرا شده است. پروژه ای که جایی برای تفکرات احمدی نژادیسمی و اصلاح طلب های افراطی نخواهد داشت، پروژه ای که مبنای اصلی آن اعتدال در تمام موارد روی میز است، پروژه ای که مبنای آن فعالیت احزاب در فضای رقابتی به مراتب سالم تر نسبت به قبل است.

تک قطبی شدن جامعه قطعا بدین معنا نیست که دیگر اصلاح طلبی و اصولگرایی کنار برود و همه زیر سایه یک درخت کنار هم بنشینند، بلکه بدان معناست که در راستای رشد کشور و رسیدن ایران به اهداف ترسیم شده، تک قطبی باشیم. یعنی اگر اصلاح طلب یا اصولگرا هستیم، به جای جبهه گیری رودر روی هم، هدفمان را بر پیشرفت کشور در تمام عرصه ها بگذاریم و در این راه با یکدیگر رقابت کنیم.
تک قطبی شدن جامعه به معنای همبستگی مردم برای مردم و دولت است و وجود دوقطب برای جامعه ما بسیار مضر و تنش زا می باشد.

 جامعه ای که درگیر پدیده دوقطبی شدن باشد و عدم همبستگی در آن موج بزند، به جای پیشرفت در عرصه های مختلف، تمام وقت و هزینه های خود را صرف درگیری و تضاد های خود خواهد کرد. در سال 1984، دور کیم فرانسویی دو مفهوم از همبستگی را برای یک جامعه ارائه کرد؛ الف) همبستگی مکانیکی؛ زمانی امکانپذیر است که گرایش های جمعی افراد ازهر نظر نسبت به گرایش ها و تفکرات شخصی اشخاص بیشتر باشد. ب) همبستگی ارگانیکی؛ به همبستگی اندامی مشهور است و به این نکته اذعان دارد که افراد یک جامعه ی توسعه یافته در کنار متفاوت بودن با یکدیگر از اجماع اجتماعی برخوردار باشند. یعنی اگرچه دو نفر از لحاظ عقیده ای با یکدیگر متفاوت هستند اما برای رسیدن به یک هدف مشترک تلاش می کنند. مثال آن هم اندام های بدن است که باوجود تفاوت با یکدیگر برای یک هدف واحد یعنی زنده ماندن تلاش می کنند.

با تمام اینها وجود تفکر احمدی نژادیسمی کاملا می توانست پروژه آرامش بخشی به سیاست و کل جامعه را دچار شکست کند. همانگونه که در 8 سال دولت احمدی نژاد، کشور دو قطبی شد و همگی شاهد بودیم که نظام چه هزینه های سنگینی پرداخت کرد. هنگامی که جامعه دو قطبی می شود،  افراد ضمن قرار گرفتن در مقابل هم، تعصبات و سود شخصی را مبنای اصلی  جامعه قرار می دهند و در حالی که کشور به دو جبهه تبدیل می شود، افراد می کوشند تا جبهه خود را برای مقابله با رقیبانشان محکم کنند. این تحکیم بخشی،  از یارگیری های سیاسی و خانه نشین کردن افراد عالم گرفته تا اخلال در عملکرد مثبت جبهه رقیب را شامل می شود. تفکر احمدی نژادیسمی صرفا به یک جریان خاص مربوط نمی شود، آن اصلاح طلبی که در کارش افراط می کند، قوائد و عملکردش بر اساس سود شخصی است نیز دچار تفکرات احمدی نژادیسمی می باشد.
وقتی مقام معظم رهبری از جلوگیری از دوقطبی شدن جامعه سخن می گوید، منظورش همین موارد است دوقطبی شدن، شادی ،امنیت روحی و روانی در زمینه های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی و فرهنگی را از مردم جامعه سلب می کند. به عنوان مثال وقتی در یک خاندان چند فامیل بایکدیگر دچار مشکل می شوند و ناراحتی و دودلی بوجود آید، تنش به کل خاندان سرایت می کند که سبب می شود تا آن خاندان به توفیقی در اجتماع دست نیابد.

شاید برای یک جریان خاص عدم حضور رئیس جمهور سابق تلخ باشد آنهم در شرایطی که ایشان با سفر به شهر های مختلف، این امیدواری را در هوادارانش ایجاد کرده بود که به قول خودشان بهار فرا خواهد رسید. اگرچه با توصیه رهبر معظم انقلاب احمدی نژاد نفر اول این جریان نخواهد بود اما قطعا تفکرات خطرناک احمدی نژادیسمی همچنان بر این جریان حاکم است و هدف اصلی بیانات مقام معظم رهبری فراتر از شخص احمدی نژاد بود و  نوک پیکان این بیانات متوجه تمامی افرادی است که از این تفکر برخوردارند.
 
در آخر فراموش نکنیم که جوامع بزرگ همیشه در آرامش و همبستگی ساخته و به رشد و تعالی می رسند. و افراط از هر نوعش چه اصلاح طلب و چه اصولگرا تنها سودش برای یک عده خاص خواهد بود. متاسفانه کشور ما از گذشته تا کنون دستخوش افراط در ضمینه های مخلتف بوده و طبق بیانات مقام معظم رهبری نیاز امروز جامعه ما برون رفت از افراط و تفریط است.

عباس حیدری
 
عضو شورای حزب کارگزاران سازندگی شاخه دشتستان