- عزم جدی شهرداری آبپخش برای ساماندهی دستفروشان؛ نظم و رفاه شهروندان اولویت است
- کارکرد آمپول های لاغری فراتر از کاهش وزن است
- معاون استاندار بوشهر: زیرساختهای مورد نیاز صنعت خرما تقویت می شود
- صرفهجویی سالانه 30 میلیارد تومانی با کاهش یک درصدی مصرف برق مجتمع آریاساسول
- گواهی سپرده نفت با حضور رئیسجمهوری رونمایی میشود؛ امکان خرید نفت برای مردم در بورس فراهم شد
- توجه ویژه رئیسجمهور بر حادثه تلخ مهندسان در آبدانان
- قیمت دارو با نرخ ارز افزایش می یابد
- رد شکایت پرسپولیس از فجرسپاسی شیراز بابت بازیکن غیرمجاز
- محبی در ترکیب احتمالی رییکا در لیگ کرواسی
- قاچاق سوخت پشت نقاب حملونقل قانونی در جریان است
اتحاد خبر: ارنستو رافائل گوارا دلاسرنا (زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۲۸، روساریو، استان سانتا فه - درگذشت ۹ اکتبر ۱۹۶۷) که بیشتر به نام چهگوارا یا الچه شناخته میشود، پزشک، چریک، سیاستمدار و انقلابی مارکسیست زادهٔ آرژانتین است.
قاضی: تو در سالوادور چه می کردی؟
متهم: آفتاب می گرفتم ..
قاضی: پس چرا ساختمان دادگستری را منفجر کردی؟
متهم: چون جلوی آفتاب را گرفته بود!
این جملات بخشی از یک نمایشنامه نیست، بلکه بخشی از زندگی واقعی شخصیتی است که به شدت قابلیت نمایشنامه شدن دارد و با وجود محبوبیتی که در ایران و در بین نسل های مختلف دارد، تاکنون تنها یک نمایشنامه درباره او نوشته شده. نمایشنامه ای که نویسنده اش به دلیل روح شاعرانگی قهرمان داستان، در پایان آن به جای این که اعدام چه گوآرا را نشان دهد، او را به یک مراسم رقص در دامنه کوه ها می فرستد. همراه با مردمان بومی آرژانتین و همه کسانی که در اعدام و سرنوشت او دست داشته اند.

کودکی تا جوانی
ارنستو چگوارا در ۱۴ ژوئن ۱۹۲۸ در شهر روساریو (Rosario) در آرژانتین در یک خانواده ثروتمند چشم به جهان گشود. مادرش فرزند یک زمیندار بزرگ و پدرش نیز از یک خانواده بزرگ بود. از همان آغاز کودکی بیماری آسم او را آزار میداد به طوری که مادرش به خاطر ضعف سال های ابتدایی او را به مدرسه نفرستاد و در خانه به او درس میداد. اما او در سالهای بعد همواره در مدرسه و محل زندگی خود نقش رهبری کودکان هم سن خود را به عهده داشت. او فرزند ارشد یک خانوادهٔ چپ گرای جمهوری خواه بود به همین دلیل از زمان کودکی مجبور بود تا با سیاست بزرگ شود و بسیار خوب با آن آشنایی پیدا کند.
در سال ۱۹۴۸ چه به دانشگاه بوئنوس (Buenos) وارد شد تا پزشکی بخواند. در دوران تحصیل یک سال را مرخصی گرفت تا به همراه دوست خود به سفری با موتور به دور آمریکای لاتین برود اما موتور در همان ابتدای مسیر خراب شد و آن دو مجبور شدند ادامه مسیر را پیاده طی کنند. به گفته خود «چه» این اتفاق باعث شد او بهتر و بیشتر با فقر و بدبختی مردم آمریکای لاتین آشنا شود. وقتی دور آمریکا را میپیمود شاهد بد بختی و فلاکت مردم این دیار بود. او برای تأمین هزینههای سفر کارگری میکرد و از نزدیک فقر و بی سوادی مردم آمریکای لاتین را احساس میکرد. او دلیل این بدبختی را نظام ظالم و دیکتاتوری آن زمان دانست و برطبق مطالعاتی که ازمارکسیسم داشت تنها راه رهایی از این فلاکت را «انقلابی مسلحانه» دانست.
در پایان سفر چه نه تنها آمریکای لاتین را یک آمریکای آزاد تصور کرد، بلکه آن را یک قارهٔ متحد و بدون مرز دید. چه بعدها تمام فعالیتهای انقلابی خود را بر پایهٔ تحقق بخشیدن به همین تصورات انجام داد.
گواتمالا
۷ ژوئیه ۱۹۵۳ گوارا دوباره به سفر رفت. به کشورهای همچون بولیوی، پرو، اکوادور، پاناما، کاستاریکا، نیکاراگوئه، هندوراس و ال ساوادور. او در دسامبر ۱۹۵۳ به گواتمالا میرسد جایی که رئیس جمهور جاکوب آربنز (Jacob Arbenz) از طریق اصلاحات ارضی قصد بر اندازی نظام لاتیفوندیا (latifundia system) را داشت. گوارادر گواتمالا ماند تا آنچه لازم بود تا به یک «انقلابی واقعی» تبدیل شود را به نحو احسن انجام دهد.
در شهر گواتمالا گوارابا هیلدا گادآ آکوستا که یک اقتصاددان پرویی بود آشنا شد. هیلدا از لحاظ سیاسی به خوبی با جناح چپ گرای «متحدین انقلابی خلق آمریکا» APRA (American Popular Revolutionary Alliance) در ارتباط بود. او گوارارا به چند مقام رسمی بلند مرتبه در دولت آربنز معرفی کرد. همچنین گوارابا چند تن از تبعیدیهای متصل به جنبش ۲۶ ژوئیه «فیدل کاسترو» (حمله به یک سرباز خانه در سانتیاگو، کوبا) ارتباط بر قرار کرد. در طی این ارتباطات بود که گوارا لقب معروف «چه» (che) را که در آرژانتینی مانند «رفیق» به کار میرود کسب کرد.
سعی و تلاش چه برای اینکه یک انترن پزشکی شود موفقیت آمیز نبود در نتیجه وضعیت مالی او اغلب دچار تزلزل بود. در ۱۵ می۱۹۵۴ یک گروهان پیادهنظام اسکودا و تجهیزات نظامی سبک از طرف کمونیستهای چکسلواکی برای آربنز ارسال شد که باعث تسریع یک کودتا توسط سیا (CIA) شد.
چه بسیار مشتاق بود تا به پشت وانهٔ آربنز بجنگد و برای همین منظور به یک گروهک نظامی که توسط جوانان کمونیست تشکیل شده بود پیوست. اما خیلی زود از کارهای گروه خسته شد و به کار پزشکی خود برگشت. در پی توطئه چه دوباره برای جنگ داوطلب شد اما چیزی نگذشت که آربنز در سفارت مکزیک پناهنده شد و از حامیهای خارجی خود نیز خواست تا کشور را ترک کنند. وقتی هیلدا گادآ دستگیر شد چه نیز به کنسولگری آرژانتین پناه برد. چه تا چند هفته آنجا ماند وسپس به مکزیک رفت.
براندازی رژیم آربنز توسط سیا این دیدگاه را در چه گوارا بوجود آورد که ایالات متحده یک قدرت امپریالیستی است که درصدد براندازی هر کشوری است که بخواهد پیشرفت کند و آزاد باشد. وهمین باعث شد تا این که چه بیشتر از همیشه به این ایمان آورد که یک شورش مسلحانه که توسط یک جمهوری ومردم مسلح حمایت میشود تنها راهی است که میشود شرایط را به نفع چنین کشورهایی برگرداند.
کوبا
گوارا در اوایل سپتامبر ۱۹۵۴ به مکزیک رسید و ارتباط خود را با «نیکو لوپز» (Niko Lopez) و بقیهٔ تبعیدیهای ۲۶ ژوئیه (که در گواتمالا آشنا شده بود) بر قرار کرد. لوپز در سال ۱۹۵۵ او را به «رائول کاسترو» معرفی کرد و رائول هم او را به برادر بزرگترش «فیدل کاسترو» رهبر جنبش ۲۶ ژوئیه که اکنون سعی بر براندازی نظام دیکتاتوری فولخنثیو باتیستا داشت معرفی کرد. بعد از یک گفتگوی طولانی مدت با کاسترو چه به جنبش پیوست.
چه به عنوان پزشک جنبش انتخاب شد. او در تمرینهای نظامی شرکت کرد و در آخر به عنوان بهترین پارتیزان شناخته شد. اولین عملیات انقلابی کاسترو حمله به کوبا توسط یک رزمناو بسیار قدیمی به نام «مادر بزرگ» (Granma) بود. در روز ۲۵ نوامبر ۱۹۵۶ از مکزیک به وسیلهٔ مادر بزرگ به سمت کوبا راه افتادند. اما کمی بعد از پهلو گرفتن توسط ارتش باتیستا مورد حمله قرار گرفتند. از ۸۲ نفر بسیاری کشته شدند وبسیاری هم بعد از دستگیری تبعید شدند. فقط ۲۲ نفر توانستند فرار کنند. خود چه نوشتهاست: «در همین مقابلهٔ خونین بود که من تجهیزات پزشکیم را کنار گذاشتم و برای جنگ از جسد یکی از مبارزان سلاح برداشتم.» و این گونه از یک پزشک به یک پارتیزان مبارز تبدیل شد.
چند نفری که زنده ماندند به عنوان یک گروه انقلابی فرو پاشیده در اعماق کوههای سییرا مایسترا (Sierra Maestra) پناه گرفتند، جایی که از طرف گروه چریکی فرانک پایس (Frank Pais) جنبش ۲۶ ژوئیه و نهادهای مردمی حمایت شدند. با عقبنشینی گروه به طرف کوهها این سؤال پیش آمد: کاسترو زندهاست یا مرده؟ تا این که در اوایل ۱۹۵۷ یک مصاحبه به همراه یک عکس از کاسترو و گروه چریکی اش در نیویورک تایمز چاپ شد. چه برای مصاحبه حاضر نبود اما در ماههای بعد به اهمیت رسانهها در انقلابشان پی برد. سختی کوه نشینی و کمبود مهمات باعث شد تا چه از این روزها به عنوان سختترین روزگار یاد کند.

کاسترو چه را به عنوان رهبر هنگ دوم لشکر انتخاب کرد. اولین اقدام چه برای حمله به یک پادگان در بیکیتو (Bueuycito) درست مانند نقشه پیش نرفت. افراد چه سر وقت حاضر نشدند و او هم به تنهایی حمله را شروع کرد. چه خواست یکی از نگهبانهای دشمن را دستگیر کند اما نگهبان فرار کرد و او هم به طرف نگهبان شروع به تیراندازی کرد اما تفنگش از کار افتاد. او در زیر بارانی از گلوله به طرف نیروهای خودی فرار کرد، اما آنها هم با شنیدن صدای تیراندازی، پادگان را به رگبار تیر گرفتند. در هر صورت پادگان تا قبل از این که چه بتواند تفنگش را درست کند تسلیم افراد او شد.
وقتی چه در تاکتیکهای نظامی خود تجدید نظر کرد رویهٔ بسیار خشن تری را برای تربیت در پیش گرفت. فراریهای گروه به عنوان خائن تلقی میشدند و چه گروههایی را برای ترورشان میفرستاد. در نتیجه از او به علت بی رحمی و خشونتش میترسدند.
گوارابرای گروه یک مرکز رادیویی مخفی به نام رادیوی شورشی (Radio Rebelde) در فوریهٔ ۱۹۵۸ درست کرد. آنها به وسیلهٔ این مرکز برای مردم کوبا اعلامیه منتشر میکردند و با افرادی که خواستار عضویت در گروه بودند ارتباط بر قرار میکردند. ایدهٔ مرکز رادیویی را، چه از فعالیتهای رادیویی سیا برای بر اندازی دولت آربنز در گواتمالا الهام گرفته بود.
در اواخر ژوئیه ۱۹۵۸ گوارا نقشی بسیار اساسی را در نبرد Las Mercedes ایفا کرد. او ۱۵۰۰ نفر از افراد باتیستا را که قصد کشتن کاسترو و از بین بردن جنبش را داشتند، با استفاره از هنگ خود دستگیر کرد. بعدها سرگرد آمریکایی لری باکمن (Larry Bockman) این عملیات چه را تحلیل کرد و آن را عالی و بی همتا (brilliant) خواند. با ادامه یافتن جنگ، گوارارهبری یک هنگ دیگر را بر عهده گرفت و آن را به غرب اعزام کرد تا در لحظهٔ موعود حملهٔ آخر را به سوی هاوانا انجام دهند. در روزهای پایانی دسامبر ۱۹۵۸ گوارابه هنگ انتحاری خود دستور داد تا به سانتا کلارا (Santa Clara) حمله کنند. این حمله آخرین پیروزی قاطعانهٔ انقلابیون بود. رادیوی شورشی اعلام کرد هنگ گوارا در شب سال نو سانتا کلارا را پیروزمندانه تصرف کردند که با خبری که خبرگزاری بینالمللی بنا بر مرگ چه در حین نبرد داده بود تناقض داشت. در هر حال، باتیستا وقتی فهمید که ژنرالهایش با شورشیها مذاکره داشته و در جبههٔ آنها هستند در اولین روز سال ۱۹۵۹ از کوبا فرار کرد.
و در اولین روز سال ۱۹۵۹ فیدل کاسترو و افرادش در نبرد خود پیروز شدند و نظام کنونی کوبا را تشکیل دادند.
گوارا یکی از اعضای جنبش ۲۶ ژوئیه فیدل کاسترو بود. این جنبش در سال ۱۹۵۹ قدرت را در کوبا بهدستآورد. چهگوارا چندین پست مهم در دولت جدید کوبا از جمله سفیر، رئیس بانک مرکزی و وزیر صنایع را بر عهده داشت و پس از آن با امید برانگیختن انقلاب در دیگر کشورها کوبا را ترک کرد. وی ابتدا در سال ۱۹۶۶ به جمهوری دموکراتیک کنگو رفت و سپس به بولیوی سفر کرد.
کنگو

در سال ۱۹۶۵ چه گوارا در یک اقدام مخاطره آمیز تصمیم به سفر به غرب آفریقا گرفت تا معلومات و تجربیات خویش را به عنوان یک رهبر پارتیزان به شورشی که آن روزها در کنگو جریان داشت منتقل کند. باتوجه به رئیس جمهور الجزایر احمد بن بلا؛ چه گوارا فکر میکرد که آفریقا یک حلقه ضعیف نظام امپریالیسمی است که توانایی یک انقلاب بزرگ را در خود دارد. رئیس جمهور مصر جمال عبدالناصر که به خاطر ملاقاتش با چه گوارا در سال ۱۹۵۹ رابطهٔ برادرانهای با وی داشت برنامهٔ چه گوارا در مورد جنگ در کنگو راناعاقلانه دید و به وی در مورد اینکه چهرهاش تبدیل به یک چهرهٔ تارزانی شود هشدار داد و وی را محکوم به شکست دانست. اماعلی رغم هشدارهای وی چه گوارا راهنمای عمل کوبان با پشتیبانی حرکت سیمبای مارکسیست که همزمان با بحران کنگو اتفاق افتاده بود شد.
سربازان مزدور آفریقای جنوبی که رهبریشان را مایک هوارا بر عهده داشت که با ارتش کنگو کار میکرد در صدد خنثی کردن برنامههای چه گوارا برآمدند. آنها میتوانستند ارتباطات چه گوارا را ببینند و خطوط ارتباطی وی را تحریم کنند. با وجود اینکه چه گوارا در تلاش برای مخفی نمایاندن حضورش در کنگو بود دولت آمریکا از موقعیت مکانی وی و فعالیتهایش آگاه بود. سازمان امنیت جهانی از تمامی سخن پراکنیهای داخلی و خارجی وی که به وسیلهٔ تجهیزات برون مرزی یو اس ان اس والدز که یک سیستم پستی شنیداری شناور بر روی اقیانوس هند بود جلو گیری میکرد.
هدف چه گوارا صادر کردن انقلاب کوبا از طریق تربیت کردن جنگجویان محلی سیمبا در مکتب مارکسیست و نظریه فوکو و استراتژیهای جنگی پارتیزانی بود.
مرگ

در اوایل اکتبر ۱۹۶۷ چهگوارا در بولیوی طی عملیاتی که توسط سازمان سیا طرحریزی شده بود دستگیر شد. برخی باور دارند که سیا ترجیح میداد گوارا را برای بازجویی زنده در دست داشته باشد، اما در هر صورت او بهوسیلهٔ ارتش بولیوی در نزدیکی وایهگرانده در مدرسه روستای لا ایگرا در سانتا کروز دلاسیهرا به دستور بارریه نتوس دیکتاتور نظامی کشته شد.
در بامداد ۸ اکتبر ۱۹۶۷ در نزدیکی لاایگه را (دهکده کوچکی در بولیوی و در نزدیکی کوههای آند)، چهگوارا به همراه چندتن دیگر از گروه چریکی به محاصره ارتش بولیوی -که به وسیله مأموران سیا و افسران آمریکایی همراهی میشد- درآمدند و دستگیر شدنداز رزمندگانی که در آن زمان همراه چه گوارا بودند باید از "اینتی" و "کوکو پردو" بولیویایی و "تومایینی" اهل کوبا و افرادی با نامهای مستعار "هولیو پابلو آنیستو "و دیگران نام برد. چند روز بعد چه توسط سرباز بولیویایی ماریو تران با شلیک گلوله اعدام میگردد.
فیدل کاسترو میگوید: در زندگی از دو خبر خیلی ناراحت شدم. یکی خبر مرگ مادرم و دیگری خبر مرگ چه گوارا.
پس از مرگ چهگوارا، او به عنوان یک تئوریسین، متخصص در فنون جنگی، و جنگآور تبدیل به قهرمان جنبشهای انقلابی سوسیالیستی در سراسر جهان شد. آلیدا، دختر چهگوارا مدعیست که پدرش کمونیست بود
کشف جسد
سالها از محل دفن چهگوارا اطلاعی در دست نبود تا اینکه در سال ۱۹۹۵ یک ژنرال بولیویایی که در عملیات دستگیری او شرکت داشت مکان دفن او را که در کنار باند یک فرودگاه در نزدیکی جایی که در آن به قتل رسیده بود افشا کرد. بقایای جسد چهگوارا در سال ۱۹۹۷ به کوبا انتقال یافت و در سانتا کلارا، شهری که پیروزیهای زیادی در جریان جنگهای انقلابی کوبا کسب کرده بود دفن شد و بنای یادبودی به افتخار او ساخته شد.
جلاد چه گوارا

جلاد چه گوا ماریو تران در سال ۲۰۰۶ به بیماری آب مروارید دچار شد و در یک بیمارستان در کوبا مداوا گردید.
پسر وی در مصاحبه با روزنامه Santa Cruz de la Sierra این گونه بیان داشت: ۴ دهه از زمانی که پدرم کوشید تا یک رؤیا را نابود کند گذشت، و چه بازگشت و نبرد دیگری را برد و به ماریو تران پیر چشمهایش را برای دیدن رنگ آسمان و جنگلها و خنده نوههایش هدیه داد.
میراث چهگوارا
مجسمه یادبود چه گوارا - بولیوی
این تصویر در مکان مرگ چه گوارا گرفته شده است. مدرسهای که در آن کشته شد به موزهای تبدیل شدهاست که در اطراف این موزه تعداد زیادی مجسمه و نقشهای بر دیوار برای بزرگداشت او بنا شده است.
چهل سال بعد از اعدام چه گوارا هنوز هم زندگی وی و کارهایش یکی از بحثهای ادامهدار در جهان است. خیلی از صاحبنظران از جمله نلسون ماندلا از وی به عنوان یک قهرمان نام میبرد و او را الهامدهندهٔ آزادی برای تمامی کسانی میداند که آزادی را دوست دارند، همچنین ژان پل سارتر وی را هم روشنفکر میدانست و هم از او به عنوان کاملترین انسان عصر ما یاد میکرد. چهگوارا یک قهرمان ملی دوستداشتنی برای کوبائیان باقی میماند و تصاویر وی روی سکههای فلزی کوبایی را زینت دادهاست و دانش آموزان هر روز را در مدرسه با این حرف آغاز میکنند که: ما نیز مثل چه خواهیم شد. ترانه آستا سیمپره که به یاد او ساخته شده از ترانههای محبوب است و به چند زبان اجرا شدهاست. در سرزمین مادری وی آرژانتین جایی که در دبیرستانها نام وی را به خاطر میسپارند موزههای بیشماری از چه کشور را پر کردهاست و در سال ۲۰۰۸ یک مجسمهٔ برنزی از او در شهر تولدش روزاریو نصب گردید. علاوه بر این چه گوارا برای بعضی از بولیویاییها به حضرت ارنست معروف است و او را فرد مقدسی دانسته و میپرستند.
نقل قول هایی از چه گوارا
چه گوارا در کنار سفر، ماجراجویی و نبرد یک نویسنده نیز بود که از زمانی که از خانه به قصد آشنایی با مردمان آمریکای لاتین خارج شد تجربیاتش را و نظراتش را مینوشت و همچنین نامههای بسیاری برای دوستان و خانواده از او باقی است.
- به اقتصاد سوسیالیستی بدون اخلاق مارکسیستی اعتقادی ندارم.
- به دنیا نیامدهام که در سنین پیری بمیرم.
- اگر تو در برابر هر بیعدالتی از خشم به لرزه میافتی؛ بدان که یکی از رفقای من هستی.
- میدانستم در لحظهای که روح بزرگ حاکم، ضربهای میزند تا تمام بشریت را به دو دسته مخالف تقسیم کند، من در کنار مردم عادی خواهم بود.
- رسالت یک انسان برای رسیدن به آزادی در صف ایستادن نیست بلکه برهم زدن صف است.
- پرندهای که از مترسک بترسد، از گرسنگی خواهد مرد.
- بگذار هر چه از دست میرود برود! آنچه را میخواهم که به التماس نیالوده باشد هر چه باشد حتی زندگی.
- شاد بودن تنها انتقامی است که میتوان از زندگی گرفت.
- حتی مرگم را هم شکست به حساب نمیآورم. به جای آن تنها حسرت ترانهای ناتمام را با خود به گور خواهم برد.
عکس هایی از چه گووارا کودکی ارنستو ارنستو گوارا دولاسرنا










تازه ترین خبرها
- عزم جدی شهرداری آبپخش برای ساماندهی دستفروشان؛ نظم و رفاه شهروندان اولویت است
- کارکرد آمپول های لاغری فراتر از کاهش وزن است
- معاون استاندار بوشهر: زیرساختهای مورد نیاز صنعت خرما تقویت می شود
- توجه ویژه رئیسجمهور بر حادثه تلخ مهندسان در آبدانان
- قیمت دارو با نرخ ارز افزایش می یابد
- رد شکایت پرسپولیس از فجرسپاسی شیراز بابت بازیکن غیرمجاز
- محبی در ترکیب احتمالی رییکا در لیگ کرواسی
- قاچاق سوخت پشت نقاب حملونقل قانونی در جریان است
- تصمیم درست اقتصادی در زمان نامناسب اجرا شود میتواند به شکست منجر شود
- اعتبار ۶۵ پروژه عمرانی و خدماتی بوشهر با مشارکت مودیان مالیاتی تامین شد
- ظرفیتهای تولیدی و صادراتی بوشهر زمینهساز توسعه تجارت با مالزی است
- کیانی: روایت ایثار امدادگران دفاع مقدس باید در تاریخ استان ثبت شود
- آلودگی هوا در بوشهر به وضعیت ناسالم برای گروههای حساس رسید
- حسینپور:بسیج نماد مسئولیتپذیری و خدمت صادقانه به مردم جزیره خارگ است
- پیروزی مقتدرانه تیم «ب» دشتستان در هفته ششم لیگ تیراندازی استان؛ ثبت عملکرد قابلتوجه دو تیم دشتستانی
- ذوالنوری: تا اجرای شروط هفتگانه، نباید از مذاکره استقبال کنیم
- انهدام پنجاه و هشتمین پهپاد MQ۹ ارتش متجاوز آمریکا
- دوئل فولاد و سپاهان برای صدر جدول؛ نساجی به دنبال پایان طلسم پیروزی
- صیادمنش در آستانه بازگشت به فهرست لخ پوزنان
- دربی دشتستانیها در لیگ تیراندازی استان؛ رقابت جذاب تیمهای «الف» و «ب» با برتری امتیازی تیم ب
- شاید پیاتزا قربانی نتیجهگرایی شد؛ زمان اعتماد به مربیان ایرانی رسید
- بیش فعالی ممکن است خطر زوال عقل را افزایش دهد
- پیاده روی کوتاه و زیاد برای کنترل قندخون موثر است
- نوعی وابستگی روانی به مصرف سرُم شکل گرفته است
- گرشاسبی: بازارچه دائمی مشاغل خانگی بانوان در بوشهر راهاندازی شود
- ۱۹ دستگاه ماینر قاچاق در بوشهر کشف شد
- تصادف در مسیر انارستان به ریز یک مصدوم و یک فوتی داشت
- عناوین روزنامههای امروز1405/08/30
- عناوین روزنامههای ورزشی امروز1405/08/30
- تیم ملی فوتبال ایران بدون تغییر در رنکینگ فیفا؛ اتمام ۲۰۲۶ با رده ۲۳
- تکریم و توانمندسازی بانوان نباید به یک مناسبت محدود شود
- شهردار بوشهر: بهسازی و ارتقای امکانات پارک پرندگان ضروری است
- فرماندار گناوه: احداث سالن تشریح پزشکی قانونی شهرستان پیگیری می شود
- طرح جامع شهر جم بررسی شد
- فرماندار کنگان: میدان مبارزه با اعتیاد به مدارس و خانوادهها کشیده شود
- پیام تسلیت عارف درپی درگذشت «بهمن مهری»
- سه نفتکش متخلف در شرق تنگه هرمز دچار آتش سوزی شدند
- بقائی: نیویورکتایمز از رسانه برای توجیه جنگافروزی استفاده میکند
- ایران: جنایت مدرسه میناب نباید بیپاسخ بماند
- امیر اکرمینیا: رصد و کنترل تنگه هرمز در دست نیروهای مسلح ایران است
- بیرانوند در یکقدمی تاریخسازی در آسیا؛ دروازهبان ایران امیدوار ماند
- پرسپولیس حریف آسانی برای پیکان نیست؛ سهراب روزهای سختی را سپری کرد
- شکست در ناگویا سیلی خدا به من بود؛ امیدوار رئیس فدراسیون منصرف شود!
- تعریف جوانگرایی تیم ملی اشتباه است؛ بازی با تیمهای ضعیف دستاوردی دارد
- نکات حیاتی درباره تشخیص صحیح فشارخون
- اضطراب کودک را با بیش فعالی اشتباه نگیرید
- ارزیابی محصولات غذایی باید در شرایط واقعی تولید انجام شود
- ارتباط قوی تنهایی مداوم با زوال عقل
- ۲۴۲ دانشآموز بوشهری رتبه زیر هزار کنکور را کسب کردند
- سواحل و فراساحل استان بوشهر از جمعه مواج میشود


چاپ خبر

