اتحادخبر: سایت اتحادخبر و هفته نامه اتحادجنوب، به مناسب 20 آذرماه دومین سالروز انتصاب دکتر سالاری به استانداری بوشهر، عملکرد وی را به نظرسنجی گذاشت. نگرخواهی بر اساس سه سوال زیر صورت گرفته است:

1-نقاط ضعف و قوت سالاری در دو سال گذشته از نظر شما چیست؟
2- به نظر شما مهمترین کارهایی که سالاری در سومین سال استانداری خود باید انجام دهد، چیست؟
3-در مجموع به عملکرد دو سال استانداری سالاری چه نمره ای می دهید؟

 اسماعیل حسام مقدم*

برای این نگرخواهی درباره عملکرد استاندار جوان بوشهر می خواهم از "انجمن هامون ایران" بگویم. در دورانی که کمتر کسی به فکر و اندیشه گفت وگو و تبادل اندیشه مدنی و اجتماعی بود و هزینه های فعالیت مدنی کم نبود، انجمن هامون ایران شروع کرد و با شعار "بازگشت به جامعه مدنی" همراه شد. ما به این نتیجه رسیده بودیم که زخم های عمیقی که بر پیکره جامعه ایرانی زده شده، بدون مفاهمه و درک حضور "دیگری" قابل التیام نیست. روزهای سختی بود و هجمه ها بر ما بیشتر و بیشتر می شد تا اینکه آن روزهای سیاه به روزهای امیدبخشی منتهی شد. فصل افراط گرایی را با همه مشقت ها پشت سر نهادیم و به فصل اعتدال گام نهادیم. جلسات هفتگی "عصرانه فرهنگی هامون" روز به روز پربارتر می شد و فعالیتهای مدنی انجمن هامون ایران گسترده تر می شد. این تمرین مدارا که در مشی انجمن هامون ایران بوده و هست، باعث شد افرادی حتا اگر با چگونگی کنشگری مدنی آشنا نبودند، به درون این تجربه مشترک گام بگذارند و توانایی درک و تحمل دیگری را در خود بارورتر نمایند .

از درون آن جمع گسترده ای که در آن جلسات هفتگی انجمن هامون ایران در دفتر هفته نامه اتحادجنوب برگزار می شد، بی شک اغلب آن همراهان و دوستان در سالهای بعد به تاسیس انجمن و ان.جی.او در حوزه شهروندی پرداختند و آن تجربه در کنار هم بودن و با هم اندیشیدن را به کنشگری مدنی پیوند زدند. نکته اساسی نوشته من درباب عملکرد مصطفا سالاری و مجموعه استانداری در حوزه جامعه مدنی دقیقا همین جا هست که اگر یک انجمن به طور خاص نتوانست به دلایلی مجوز فعالیت مدنی بگیرد، اما این امکان برای همه اعضای آن حفظ شد که بتوانند با درک شرایط اجتماعی و فرهنگی، کنار هم بمانند و چندین تشکل غیردولتی را ثبت کنند. این میزان و معیاری برای من هست که بتوانم این جمله را بگویم: امیدهایی که در ان.جی.او ها زنده است، راه رهایی مان را از وضعیت های تلخ گذشته نشانه گذاری خواهد کرد.

انجمن هامون ایران اگر که نتوانست تا همین الان به عنوان یک ان.جی.او و تشکل غیردولتی مجوز بگیرد اما درعین حال توانست از درون خود راهی را برای زایش و آفرینش دیگر نهادهای مدنی غیردولتی هموار نماید، هرچند که هیچ ربط مستقیمی به انجمن هامون ایران نداشته باشند. این را من به عنوان یکی از اعضای هیات موسس این انجمن می گویم که؛ دوستان من و جوانان عزیز! این امکان و فضای باز فعالیت و کنشگری مدنی و اجتماعی را نادیده نگیرید و از در افتادن در چاه ویل فعالیتهای مجازی صرف در گروه های موبایلی به طور جدی اجتناب ورزید. این امکان بودن در فضای مدنی و عرصه عمومی که در این دوسال، بعد از آن سالها برای همه مان به وجود آمده، به سادگی شکل نگرفته و هزینه های زیادی برای آن داده شده است.

 در نهایت من به عنوان یک جامعه شناس باید این نکته را نیز بگویم که: به خصوص ما دهه شصتی ها راه دیگری برای عبور از ویرانی های آن سالها در ایران نداریم، باید گام در راه بگذاریم و بی واسطه با "واقعیت های اجتماعی" دست و پنجه نرم کنیم. این امکان در استان بوشهر به طور خاص مهیا هست و باید از پشت گوشی های موبایل بلند شویم و به درون اجتماع بیاییم، آسیب ها را بشناسیم و برای حل آنها اقدام کنیم. راه رهایی و رستگاری مدنی مان در همین فاصله کوتاه رقم می خورد.

* مدرس دانشگاه و عضو هیات موسس انجمن هامون ایران