اتحادخبر ـ اسفندیار فتحی:

طی روزهای اخیر پایگاه خبری تحلیلی اتحادخبر، دو مطلب سوالی و انتقادی از سوی یک شهروند و تعدادی از کشاورزان دشتستانی، خطاب به نماینده دشتستان درج کرد که در آنها به چرایی محقق نشدن وعده کلنگ زنی پتروشیمی دشتستان تا عید فطر امسال و همچنین انتقاد از تذکر نماینده دشتستان به وزیر نفت به منظور عجله در کلنگ زنی این پروژه، که پیش از این توسط سیدمهدی موسوی نژاد، نماینده مردم دشتستان در مجلس شورای اسلامی مطرح شده بود؛ اشاره شد.

وقتی «اتحادخبر» به جرم انتشار سوال و انتقاد شهروندان از آقای نماینده، متهم به بی اخلاقی می شود
پس از درج این سوال و انتقاد که حق طبیعی شهروندان و موکلانِ آقای موسوی نژاد، محسوب می شود که از وکیل خود در مجلس شورای اسلامی، در خصوص دلیل محقق نشدن وعده اش، سوالی مطرح کنند و یا اینکه در خصوص رفتاری که از وی انتظار نداشته اند و آن را کارشناسی و یا صحیح نمی دانند، گلایه ای طرح کنند، به جای پاسخگویی نماینده دشتستان به این سوال و انتقاد، شاهد درج مطلبی از سوی سایت منتسب به نماینده دشتستان بودیم که سایت «اتحادخبر» را به دلیل درج مطالب فوق الاشاره به بی اخلاقی رسانه ای و دادن آدرس اشتباهی به مردم، متهم کرد!

طرح ادعای سفر نماینده دشتستان به چین برای یافتن سرمایه گذار پتروشیمی و چند سوال
در مطلب منتشر شده از سوی سایت منتسب به نماینده دشتستان، به مواردی پرداخته شده که هر کدامشان جای پاسخی جداگانه دارد، اما نکته جالب آن ادعای پیگیری سیدمهدی موسوی نژاد برای یافتن سرمایه گذار پتروشیمی دشتستان در سفر اخیر وی به کشور چین است که به نظرعجیب آمد و پس از تحقیقات خبرنگاری، مناسب دیدم که توجه مردم عزیز دشتستان را به نکات زیر جلب کنم:
1.پیش از این،  پروژه پتروشیمی گناوه ـ دشتستان وابسته به شرکت انرژی سپهر به بانک صادارت واگذار شده بود که این شرکت سرمایه گذاری آن را انجام می داد یا در صورت کسری تأمین منابع مالی، علی القاعده با شراکت یک سرمایه گذار و در یک فرآیند کاملاً تخصصی و با دانش مالی و قراردادی، این مشکل برطرف می گردید.

2. شرکت مذکور به لحاظ عدم توانمندی مالی و رغبت به انجام پروژه با پیگیری مدیران استان، از پروژه کنار رفت و شرکت صنایع شیمیایی خارک که از توانمندی خوب مالی و مدیریتی برخوردار است، به عنوان جایگزین این شرکت سرمایه گذار انتخاب گردید و طبیعی است که سرمایه گذاری در اجرای این پروژه بر عهده این شرکت است.

وقتی پتروشیمی دشتستان، سرمایه گذار ایرانی دارد و آقای نماینده به دنبال سرمایه گذار در چین بوده!
3. با این اوصاف نیاز به سرمایه گذاری خارجی در این پروژه وجود ندارد و چنانچه یکی از این شرکت ها نیازمند به شریک خارجی باشند، با توجه به اینکه شرکت ها، بخش خصوصی محسوب می شوند، اصولاً مکانیسم شناسایی شرکت خارجی و مشارکت با آن در تأمین منابع مالی به لحاظ خصوصی بودن، ربطی به نمایندگان مجلس شورای اسلامی و دولت پیدا نمی کند و قانوناً این دو نهاد نمی توانند برای شرکت های خصوصی یا عمومی غیردولتی تعیین تکلیف کنند، به خصوص هنگامی که اصلا نیازی به سرمایه گذاری چینی در این پروژه وجود ندارد.

4. در صورت نیاز به سرمایه گذار چینی، نماینده دشتستان با چه تخصص، دانش فنی و مهارت و به نمایندگی از کدام دو شریک مذکور به مذاکره ای در عرصه بین المللی وارده شده که حداقل شرط آن تسلط به زبان خارجی است؟ این امر به تنهایی، بیانگر این است که سفر آقای نماینده به چین سفری معمولی بوده است.

5. دستگاه های دولتی در سفر به کشورهای خارجی به نوبت از تعدادی از نمایندگان کمیسیون ذیربط دعوت می نمایند و این حضور نمی تواند، زمینه ساز کمترین مداخله آنها در فرآیند مذاکره و امور تخصصی و انعقاد قرارداد بشود؛ بلکه در این سفر که صرفاً جنبه بازدید از تجارب کشور دیگری مد نظر است، از حضور نمایندگان به صورت روتین دعوت بعمل می آید.

چرا در سفر آقای نماینده به چین، نماینده ای از شرکت سرمایه گذار پتروشیمی دشتستان، حضور نداشت؟!
6. اما سوال اصلی این است که چگونه آقای نماینده برای انتخاب شریک برای یکی از این دو شرکت فوق تخصص ایرانی، زحمت سفر به چین را تقبل فرموده بدون اینکه قبلش با مدیران و کارشناسان آنها جلسه بگیرد و با آنها هماهنگ کند و هیچکدام ازنمایندگان آن شرکت ها هم نه تنها در سفر حضور نداشته که از این سفر خبر هم نداشته اند؟ آیا نماینده دشتستان از چنین دانش فنی بالایی در زمینه پتروشیمی و پالایشگاه و ... برخورداراست که توانسته با سرمایه گذاران چینی که با بازارهای متعدد و متنوع سرمایه گذاری روبرو هستند، وارد مذاکره شده و با دلایل فنی و کارشناسی خود، آنها را قانع به حضور و سرمایه گذاری در دشتستان نماید!؟

در پایان یک نتیجه گیری عقلانی: چرا باید برای عوامفریبی و کسب آراء، یک سفر معمولی و نیمه سیاحتی را به پتروشیمی دشتستان و گناوه ربط داد؟ برای کسانی که از حداقل دانش تخصصی پروژه های صنعتی و فرآیندهای مالی و انعقاد قراردادهای تجاری برخوردارند، اینجور تبلیغاتِ سطحی، فاقد مبانی کارشناسی و عقلانی است، غافل از اینکه مردم ما هوشیارتر و عاقل تر از تصورات این دوستان هستند./س