30 بهمن مدیریت جناب سیدحسن لواسانی در آموزش و پرورش دشتستان یکساله می شود ولی این مدت برای نقدی منصفانه فرصتی اندک است، لذا بخشی از مطالبات فرهنگیان را یادآور می شوم و همه ی انتظار آن است که جناب لواسانی توان و سعی خود را در جهت انعکاس و پیگیری این خواست ها معطوف دارد:
الف: اقتصاد در آموزش و پرورش: جامعه ای به روز است که نگاهی ویژه به آموزش و پرورش داشته باشد و این اهمیت چنان است که در تعلیم و تربیت اسلامی نقش و جایگاه معلم چونان جایگاه پیامبران و مصلحان شمرده شده است اما این مهم چنان که باید بدست نیامده است چرا که نگاه مادی و اقتصادی به آموزش و پرورش و جایگاه علم تخصیص اعتبارات به این حوزه را تحت الشعاع قرار داده تا آنجا که متأسفانه دستمزد پایین، مشکلات معیشتی را برای فرهنگیان رقم زده و تبعیض با کارمندان دیگر ادارات و سازمان ها این رنجش و آزردگی را چند برابر کرده است و علیرغم همه ی شعارها هیچ گونه اقدام اساسی و عاجل صورت نگرفته است تا معلم شأن و جایگاه شایسته خود را باز یابد و بتواند فارغ البال به گستره ی حوزه ی مطالعات خود بیفزاید.
ب: نقادی و آزاداندیشی: نمی توان به جای انسان فکر کرد و تصمیم گرفت که انسان مختار است و خود فکر می کند و تصمیم می گیرد لذا آموزش و پرورش باید بستری برای آزاداندیشی، سؤال کردن و انتقاد کردن را فراهم آورد و برای شکوفایی استعدادهای نقادانه تلاش نماید و نخست باید این بستر برای فرهنگیان فراهم باشد و در این راه هیچ فرد و گروهی نباید به خود اجازه دهند به بهانه دفاع از اصول و ارزش ها راه بر شادی و نشاط ببندد و صد البته نقادی باید از هر گونه تخریب و سیاه نمایی به دور باشد که بهترین توصیف و تعریف از نقادی و انتقاد را رهبری نموده اند:
انتقاد به معنی عزم و نیت برای پیمودن آینده ی پرتلاش و افتخارامیز است نه به معنی سیاه نمایی، منفی بافی و بی انصافی.
ج: اعتبار افزایی شوراهای آموزش و پرورش و ارج نهادن به نظرسنجی ها.
از جمله عوامل مهم در جهت ارتقاء و تکامل آموزش و پرورش اعتبار افزایی شوراهای آموزش و پرورش و نیز ارج نهادن به نظرسنجی هاست: شوراهای آموزش و پروش در سطح ملی، استانی و منطقه ای به جهت تسهیل در فعالیت های اجرایی آموزش و پرورش، نوسازی و بازسازی فضاهای آموزشی و پرورشی و نیز مشارکت بیشتر مردمی بیش از گذشته فعال گردند و اعتباری مضاعف داشته باشند و نیز بستر لازم برای پژوهش های علمی و تحقیقاتی فرهنگیان و البته بکارگیری نتایج در امور آموزشی و تربیتی با فعال شدن شورای تحقیقاتی در سطوح ذکر شده بیشتر فراهم شود.
در این باب می توان به مسائلی همچون بیمه به اصطلاح طلایی فرهنگیان، آشفته بازار کلاس های کنکور و تقویتی، چگونگی پذیره نویسی بانک سرمایه (فرهنگیان)، عدم برنامه ریزی برای تعطیلات، سرمایه گذاری اندک در بخش استعدادهای درخشان، تغییر و تحول سریع بخشنامه ها و فرم ها، واقع بینی در خصوص معضلاتی مانند ترک تحصیل و اعتیاد،  جایگاه نامناسب بازنشستگان بزرگوار و ... اشاره نمود.
امید آنکه همه ی مسائل و مشکلاتی که ذکر شد و همه ی آنچه که نیامده است روزی پایان یابد و شأن و جایگاه معلم چنان شود که به قول سعدی شیرین گفتار:
«هر جا رود قدر بیند و بر صدر نشیند»/ب1