سید حسن لواسانی:

دیرگاهی بود اورا می شناختم،  مرد آرام، خندان و محترمی که باور عمیقی به انسان بودن داشت، براستی انسان بودتا جای خالی او در دوره غربت احترامات انسانی بیشتر حس شود! آری سروش اتابک زاده مرد متفکری که اندیشمندی پیشه داشت،  زیبا کلام می گفت و عاشقانه قلم میزد از میان ما رفت و دوستان و آشنایان و هم باوران را در سوگ خودباقی گذاشت.

اغلب دوستان اورا با چهره ای منبسط، متواضع و مردم دار می شناسند که فکری آزاد داشت و به دشتستان بیش از پیش عشق می ورزید۰گرچه سالها از زادگاه خود دور بود اما عشق به موطن را با حرارت فوق العاده ای دنبال می کرد و غالبا از مسئولان ذیربط می خواست برای جای جای این دیار کهن برنامه داشته باشند و ساماندهی آثار دیرینه و پاسداشت میراث باستانی و تاریخی دشتستان را از آرزوهای همیشگی خود می پنداشت.

سالها در نشریات و جراید استان و شهرستان در دفاع از حقوق فرهنگی و توسعه اجتماعی قلم زد و کتاب ارزشمند خود ، جایگاه دشتستان در سرزمین ایران را با همین آرمان به رشته تالیف درآورد،  در دوره ای که توفیق مدیر مسئولی هفته نامه اتحاد جنوب را داشتم بسیار به دفتر نشریه سر میزد و با وسواس عجیبی نسبت به درج مطلبش که عمدتا در جهت منافع شهرستان و اقلیم این دیار بود مباحثه می کرد!

اما سروش این معلم صاحب سبک و این فرهیخته خردمند خیلی زود از ميان رخت بربست و مارا در سوگ عظیم خود فرو برد،  آخرین باری که اورا در دفتر مدیریت آموزش و پرورش دیدم مثل همیشه خندان و با اولویت‌های فکری همیشگی خود بر تداوم برنامه های پژوهش محور در آموزش و پرورش تاکید می کرد، خداوند انشاالله اورا در جوار خودمشمول رحمت فرماید.بر خود فرص می دانم یاد و خاطر این عزیز سفر کرده را پاس داشته،  برای علو درجات و آرامش روح او از کردگار والا تمنای خیر می کنم و به خانواده ایشان و تمام بازماندگان بخصوص دوستان و مجموعه بزرگ فرهنگیان تسلیت عرض می نمایم.

سید حسن لواسانی /مدیر آموزش و پرورش شهرستان دشتستان

( اسفند ماه ۱۳۹۷)