خر و پف در زماني رخ مي دهد که بافت نرم قسمت پشتي سر و گردن در زمان تنفس مرتعش مي شود. در زمان خواب، راه هاي هوايي سر و گردن در حالت استراحت قرار داشته و به مرور باريک مي شوند و همين امر سرعت ورود و خروج هوا از راه هاي هوايي را افزايش داده و باعث ارتعاش بافت نرم راه هاي هوايي مي شود که نتيجه آن ايجاد صدايي موسوم به خر و پف است. از سوي ديگر، اين حالت در افرادي که لوزه سوم داشته يا سرماخورده اند نيز به دليل انسداد راه هاي هوايي تشديد مي شود.
 
  مطالعات اخير صورت گرفته توسط متخصصان بيمارستان «هنري فورد ديترويت»، در ايالت ميشيگان نشان مي دهد: «افرادي که به طور مرتب خر و پف مي کنند، عروق کاروتيد ضخيم تر يا غير عادي تري به نسبت بقيه دارند؛ اين احتمال براي اين گروه از افراد نسبت به افراد چاق و سيگاري نيز بيشتر است.» سخت شدن ديواره عروق کاروتيدي که غني از اکسيژن بوده و تغذيه کننده مغز هستند، يکي از عوامل بروز تصلب شرايين به شمار مي رود که منجر به ايجاد بيماري هاي عروقي مي شود.

    محققان معتقدند: «افرادي که با صداي بلند خر و پف مي کنند در مقايسه با کساني که به ندرت خر و پف مي کنند يا هرگز اين عادت را ندارند، بيشتر در معرض خطر سکته و بيماري هاي قلبي قرار دارند.» محققان با بررسي 12 هزار و 643 مرد و زن مجارستاني دريافتند که حدود 40 درصد از مردان و 24 درصد از زنان به طور مرتب خر و پف مي کنند. سرمنشا بسياري از بيماري هاي قلبي -عروقي خر و پف بوده و بين اين دو ارتباط مستقيمي وجود دارد.

در واقع، ارزيابي دو لايه دروني ديواره عروقي مي تواند معياري براي شناسايي بيماري تصلب شرايين باشد و به عبارتي افرادي که خر و پف مي کنند نسبت به ديگر افرادي که خر و پف نمي کنند، بيشتر دچار تصلب و گرفتگي شرايين مي شوند./ب1
*ایران