فریده دهملایی
9 اردیبهشت سال 1378 روزی که برای اولین بار شورای شهر و روستا اغاز بکار کرد میگذرد. شورایی که قرار بود  واسط شهروندان با ساختارهای اجرایی وحکومتی باشد چرا که این نهاد از پایین ترین لایه های اجتماعی مدنی زایش میکند. گروهی منتخب از سوی مردم در جهت نظارت وانتخاب شهردار وهمچنین تصمیم گیری در مورد مسائل شهری با تکیه بر خرد جمعی شهروندان واجرایی کردن انها،  اما متآسفانه آنچه در عمل نمود پیدا کرد نقش قیم ماابانه اعضای این شورا  در جهت اعمال نظرات فردی بدون در نظر گرفتن آنچه افکار عمومی از انها انتظار دارند، بود. جهت گیریی که فرسنگها  با فلسفه وجودی شورا که همانا تحقق حقوق شهروندی وسهیم شدن ومشارکت مردم در اداره شهر هست فاصله داشت این اتفاق نه فقط در دوره چهارم شورای شهر یلکه در ادوار پیشین به صورت های مختلف وحتا دیگر نهادهای دمکراسی که با رای مردم انتخاب میشوند نیز جلوه گر بود وهست . این مسئله را شاید بتوان برداشت اشتباهی دانست که در باور تک تک ما در مورد حقوق نمایندگان وجود دارد و این باور اشتباه است که باعث می شود هیچگاه نهادهای مدنی نتوانند بازتاب نظرات وافکار عمومی باشند . برداشت اشتباه این است که مردم به عده ای رای دادند واز این پس منتخبین هستند که باید برای شورا تصمیم بگیرند در صورنی که وظیفه این افراد اجرایی کردن نظرات مردم حتا در صورت هم عقیده نبودن اعضای شورا با ان باشد./ج