اتحادخبر:متخصص بیماری‌های عفونی با اشاره به افزایش موارد انتقال HIV از راه تماس جنسی آموزش روابط جنسی ایمن گفت: آگاهی‌رسانی صادقانه و رفع انگ اجتماعی، کلید کنترل بیماری در کشور است.

مینو محرز، متخصص بیماری‌های عفونی در گفتگو با مهر با اشاره به اهمیت آموزش و اطلاع‌رسانی در زمینه بیماری HIV (ایدز) گفت: در کشورهایی که از همان ابتدا بدون ترس و با صداقت درباره این بیماری با مردم صحبت کردند، میزان شیوع و گسترش بیماری به‌طور چشمگیری کنترل شد، چراکه رسانه‌ها نقش بسیار مؤثری در آگاهی عمومی و آموزش رفتارهای ایمن داشتند.

وی با بیان اینکه عامل بیماری HIV ویروسی است که از راه‌های مشخصی منتقل می‌شود، افزود: این ویروس عمدتاً از طریق تماس جنسی نامطمئن، استفاده از سرنگ و وسایل آلوده، و در مواردی از مادر آلوده به جنین منتقل می‌شود و اگر مادر مبتلا تحت درمان باشد و داروهای ضدویروس را مصرف کند، احتمال انتقال به نوزاد تقریباً به صفر می‌رسد.

کنترل شیوع HIV در زندان‌ها با برنامه‌های کاهش آسیب

محرز تأکید کرد: در سال‌های گذشته، مهم‌ترین راه انتقال در ایران استفاده از سرنگ‌های مشترک بین معتادان بود، به‌ویژه در زندان‌ها که گاهی ده‌ها نفر از یک سرنگ استفاده می‌کردند؛ اما با اجرای برنامه‌های کاهش آسیب، از جمله توزیع سرنگ استریل و آموزش در زندان‌ها، این میزان به‌طور چشمگیری کاهش یافت و بر اساس مطالعات، شیوع HIV در برخی زندان‌های تهران از حدود ۲۵ درصد به کمتر از ۳ درصد رسیده است.

انتقال از راه تماس جنسی در صدر موارد جدید ابتلاء

وی درباره وضعیت فعلی افزود: در حال حاضر، بیشترین موارد جدید ابتلاء از طریق تماس جنسی محافظت‌نشده اتفاق می‌افتد. به همین دلیل، آموزش روابط جنسی ایمن و استفاده از وسایل بهداشتی بسیار ضروری است و متأسفانه به‌دلیل تابو بودن موضوع، آموزش در این زمینه هنوز در کشور ما جدی گرفته نمی‌شود و جوانان اطلاعات خود را از منابع نامطمئن، به‌ویژه فضای مجازی، دریافت می‌کنند.

محرز با اشاره به اینکه هنوز واکسن مؤثری برای HIV وجود ندارد، گفت: در حال حاضر درمان قطعی برای HIV وجود ندارد، اما داروهای ضدویروسی می‌توانند بار ویروس را تا حدی کاهش دهند که فرد مبتلا بتواند سال‌ها زندگی عادی و سالمی داشته باشد و امید است با پیشرفت‌های علمی، درمان قطعی نیز به‌زودی در دسترس قرار گیرد.

وی در پایان گفت: مهم‌ترین گام، آگاهی دادن به جامعه و رفع انگ اجتماعی است. متأسفانه هنوز پس از گذشت بیش از ۴۰ سال از شیوع این بیماری در جهان، در کشور ما بیماران از ترس قضاوت یا طرد شدن از مراجعه برای درمان خودداری می‌کنند و رسانه‌ها باید در این زمینه پیشگام باشند تا بتوانیم بیماری را کنترل کنیم.