،،قدرت مظاهری،،

...
« موبد: باید به سراسر ایران‌زمین پندنامه بفرستیم.
زن: پندنامه بفرست ای موبد، اما اندکی نان نیز بر آن بیفزای، ما مردمان از پند سیر آمده‌ایم و بر نان گرسنه‌ایم. »*
ستاد‌خبری وزارت اطلاعات طی ارسال پیامکی هشدارآمیز به هموطنان و شهروندان، از آنان خواسته است ضمن مقاومت در برابر پذیرش موارد و مبالغ مشکوک، ماجرا را به آن ستاد گزارش کنند تا در راستای تأمین امنیت ملی و کشف و خنثی‌سازی توطئه‌ی دشمن، سهمی شایسته داشته باشند.
دو آیتم مهم از مجموعه‌ آیتم‌های مورد اشاره، عبارت‌اند از : ،،دریافت پیشنهاد انجام کار غیرمعمول از خارج از کشور و پیشنهاد دریافت ارز دیجیتال درقبال انجام کار،،
قصد مخالفت و یا انکار پیشنهاداتِ موصوف را ندارم اما در مقامِ نقد و تحلیل، بایستی به‌سمع و نظر کارشناسان آن مجموعه‌ی محترم رساند که پیش و بیش از توصیه‌های امنیتی، نگاهی واقع‌بینانه و جامعه‌شناختی به این مقوله، حائزاهمیتِ فراوان است.
در جامعه‌ای که تلاش برای بقاء و داشتنِ یک زندگیِ معمولی از لحاظ اقتصادی، برای اقشار مختلفی از شهروندان بصورت رؤیا درآمده است، جایی که بیکاری و عدم‌اشتغالِ سرپرستان خانواده‌ها بیداد می‌کند، در فضایی که انتشار اخبار فسادهای اقتصادیِ کلان توسط وابستگان حکومت مثل صدای پتک‌هایی سنگین و سهمگین، روح و روانِ همه را لِه کرده است، در دایره‌ای که سن روسپیگری و کارگریِ جنسی بخاطر شرایط تاریک معیشتی به سیزده‌سالگی رسیده است، جایی که فروش کلیه، کبد و سایر اعضاء و جوارح بدن به روشی متداول حتی در میان نوجوانان و متولدین دهه‌ی هشتاد تبدیل شده است، وقتی نان‌آورانِ خانواده، چنان مفلوک و  درمانده شده‌اند که برای تأمین نانِ خالی نیز به انجامِ سبک‌ترین اعمال و خفیف‌ترین کارها تن می‌دهند، وقتی فقر و نداری، نه‌تنها معاش، بلکه معادِ بخشِ قابل‌اعتنایی از مردم را از آنان گرفته و نه میهن، بلکه ایمانِ‌شان را نیز از قلب و درونِ‌شان ربوده و به‌تاراج برده است، وقتی ...
می‌بینید که حتی اگر همه‌ی ،،وقتی،،ها را نیز پشت سر هم ردیف کنیم، هیچگاه به پایان آنها نخواهیم رسید.
فقر، بیچارگی، فلاکت، شرایط بسیار سخت اقتصادی درکنارِ عدم درک عالمانه از سوی متولیان امر، موجبات فروپاشی عقیدتیِ بسیاری از اقشار معمولی و نیز نخبگان جامعه را فراهم آورده و حتی احساسات ناسیونالیستی آنان را نیز استحاله و نابود کرده است.
در چنین برزخی که فرد حتی حاضر به فروش اعضای بدن خویش و نیز چشم‌پوشی از تن‌فروشیِ عزیزترین اشخاص زندگی‌اش بخاطر ادامه و استمرارِ نفس‌کشیدن‌اش می‌باشد، به‌نظرتان به پیشنهاداتِ وسوسه‌انگیزِ سودآوری که اشاره نموده‌اید، پشت کرده و جواب رد خواهد داد !؟
راهکارهایی دیگر باید جُست. راهکارهایی بهتر و مؤثرتر که ایمان و احساس مردم به خدا و میهن‌شان را به آنان بازگرداند. با بازگشتِ این دو عنصر حیاتی به حیاتِ شهروندان، نیاز به ارسال هیچ پندنامه‌ای نیست، چون کوه بزرگی از طلا و دریای مواجی از دلار نیز آنها را وسوسه نخواهد کرد.
*مرگ یزدگرد، استاد بهرام بیضایی، ۱۳۵۸.