با این وجود از آن‌جا که طبق عادت، شهید به کسی اطلاق می‌شود که در میدان نبرد نظامی با دشمن و به دست خصم جان خود را تقدیم حق کرده باشد، احتمالا، اما و اگرهایی در این باره در ذهن برخی‌ها وجود داشت. اگرچه هیچکس از سر احترام و ادب این ابهام را به زبان نیاورد، اما وجود آن غیرقابل انکار بود.

 

چه بسا عده‌ای تصور می‌کردند که اطلاق واژه شهید به آیت الله رئیسی و همراهان از جنس تعارف است یا صرفا به دلیل فضای عاطفی شکل گرفته پس از فاجعه موضوعیت پیدا کرده است.

 

رهبر معظم انقلاب اسلامی در مقام مرجع تقلید، فقیه جامع الشرایط و مجتهد تراز اول در سخنرانی مهم سالگرد ارتحال امام (ره) به همین مساله اشاره کردند و با تفسر آیه ۱۵۴ سوره بقره به رفع ابهام در این باره پراختند.

 

امام خامنه‌ای خاطرنشان کردند: من قبلاً بحث درباره‌ی این فقدان بزرگ را با این آیه‌ی شریفه، نورانی کنم که می‌فرماید: وَ لا تَقولوا لِمَن یُقتَلُ فی سَبیلِ اللهِ اَمواتٌ بَل اَحیاءٌ وَ لکِن لا تَشعُرون. به کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند، مرده اطلاق نکنید؛ اینها زنده‌اند. اطراف این آیه ــ چه قبل این آیه، چه بعد این آیه ــ بحثی از حرکت نظامی و جنگ و قتال و ... نیست؛ [میفرماید] «فی‌سبیل الله». نمی‌شود ادّعا کرد که معنای این «یُقتَلُ فی سَبیلِ اللَّه» کشته شدن در میدان جنگ است، چون هیچ قرینه‌ای بر این در این آیه وجود ندارد.

 

ایشان اظهار کردند: در آیه‌ی سوره‌ی آلعمران - «وَ لا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا» - چرا، آن آیه در ضمنِ مسائل جهاد است؛ این آیه نه، مطلق است؛ [میفرماید] هر کسی که در راه خدا کشته بشود. راه خدمت به مردم، راه خدا است؛ راه کار جهادی برای مردم، راه خدا است؛ راه اداره‌ی کشور اسلامی، راه خدا است؛ راه پیشرفت نظام جمهوری اسلامی، راه خدا است. آقای رئیسی عزیز و همراهانش، در راه پیشرفت کشور، در راه خدمت به مردم، در راه اعتلای جمهوری اسلامی کشته شدند، [لذا] مشمول این آیه‌اند؛ اینها را اموات ندانید؛ بَل اَحیاءٌ؛ اینها زنده هستند؛ همان تعبیری که در باب شهدا وجود دارد. بنابراین، این‌ها را ما «شهدای خدمت» می‌دانیم، همچنان که مردم گفتند؛ از دل مردم جوشید این تعبیر «شهید جمهور» و «شهید خدمت»؛ این خیلی با ارزش است. خب، این مصیبت جدّاً مصیبت سنگینی بود برای کشور.»