اسماعیل حسام مقدم:

پرسش اصلی این یادداشت این هست که آیا بیان نمودن این همه اسم برای نامزدی تصدی سمت شهرداری برازجان حاکی از روحیه تکثرگرای شورای شهر دارد یا نشان از سردرگمی و ازهم پاشیدگی شورا؟ یعنی این همه کاندیدا که بیش از تعداد اعضای شورا هستند را به رای گیری خواهند گذارد؟ آن وقت تعدادی که هیچ رایی نخواهند آورد، اینجا چه کاره بوده اند؟ یعنی صرفن برای آمدن در لیست این اسم ها معرفی شده اند؟ مکانیزم انتخاب این همه از طرف اعضای شورا چه بوده است؟ این گونه مدیریت کردن، به چه مدل و الگویی در مدیریت شهر می تواند نامگذاری شود؟

برای حضور و تداوم این حضور در هر گروهی و البته شورایی اندیشیدن و تصمیم گرفتن، حداقلی از اشتراکات لازم هست که در صورت نبودن این وجوه اشتراک، همکاری و همزیستی ناممکن می گردد و نشانه های ازهم پاشیدگی نمایان می گردد. زمانی هست که گروهی محدود به دو شعبه انشقاق پیدا می کند و این دو اما وجه مشترکی را برای خود در نظر می گیرند و مبتنی بر آن اقدام به نیروگیری و لابی گری می نمایند، اما زمانی هم هست که هر کدام از افراد یک گروه، سازی ناکوک با دیگری می نوازد و در نزد خویش هم گمان می برد که چه زیبا می نوازد، این معنای دیگری از وضعیتی هست که یک گروه ازهم پاشیده شده و آن اعضای گروه این اتفاق تلخ را درک نمی کنند. هر شهروندی از بیرون به این تعدد بیش از اندازه کاندیداها برای شهرداری برازجان بنگرند، متوجه همین فضای ازهم پاشیدگی شورا و نبود مدیریت در شورای شهر برازجان می شوند.

از طرف دیگر شاید متوجه امر دیگری نیز بشویم که با بیان این همه اسم، شاید به ناخودآگاه خواسته شده جای خالی کسی، نادیده گرفته شود. این واکنش ناخودآگاه انسان هست که وقتی می خواهد کسی را نادیده بگیرد، سعی می کند آنچنان ذهن خود را از همه چیز پر کند تا فکر و ذکرش مشغول جایی دیگر بشود، اما روان و ناخودآگاه آدمی پیچیده تر از این حرفهاست و هرچه بیشتر ذهن متراکم و متورم بشود، به همان اندازه بیشتر آن جای خالی خودنمایی می کند. حال اگر همین فرآیند ذهنی انسان را به فرآیند ذهنی در یک گروه تعمیم دهیم، متوجه می شویم با اندکی تفاوت، اینجا چیزی غایب شده،  غیبش کرده اند، انگار ما با مدیریت شهری روبه رو نیستیم، با شامورتی بازی و غیب کردن افراد روبه روییم.

مدیریت پایدار و نگرش بلندمدت داشتن به شهر لوازم و تفکرات دیگری می خواهد. با گل آلود کردن آب و غبارآلود نمودن فضا نمی توان به مدیریت استراتژیک و راهبردی شهر دست یافت. شهر برازجان؛ شهری پیچیده و چندلایه ای هست و برای این چنین شهرهایی باید به دنبال مدیریتی حرکت نمود که بتواند با آرام نمودن فضا و متعادل نمودن همه نیروهای مدیریت شهری، شهری پایدار ایجاد کند. نگرشی به شهر لازم هست که همواره در اصلی ترین اهداف خویش، چشم اندازی بلندمدت برای شهر برنامه ریزی نماید و کودکان و نوجوانان را به مثابه ی مهمترین گروه های هدف اجتماع درنظر بگیرد. متاسفانه نخستین چیزی که در این فضای ازهم پاشیده قربانی تصمیمات شتاب زده و عجولانه می شود، همین کودکان و نوجوانان هستند.

ضرورت پاسخگویی شفاف شورای شهر برازجان به این اتفاق نادر و عجیبی که باعث شده تعداد کاندیداها از تعداد رای دهندگان بیشتر شود، به شدت حس می شود. امیدوارم هرچه زودتر این همه فاصله ای که بین تک تک اعضای شورای شهر ایجاد شده، از بین برود و حداقل به یک وجه اشتراک بین ایده ها و نظراتشان دست یابند تا در آینده شاهد این وضعیت در مدیریت و برنامه ریزی شهری نباشیم./ح