اتحادخبر: علائم بیماری کلیوی به راحتی قابل اغماض هستند. بسیاری از آنها شبیه علائم مشکلات سلامتی رایج هستند. علائم شدیدتر ممکن است تا زمانی که کلیه های شما شروع به نارسایی نکنند، ظاهر نشوند. به همین دلیل است که تنها ۱۰ درصد از افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه می دانند که به آن مبتلا هستند.

به گزارش آفتاب‌‌نیوز؛ دانستن علائم هشدار دهنده می تواند به شما در تشخیص زودهنگام و درمان کمک کند و از مشکلات جدی تر سلامتی جلوگیری کند.

بیماری کلیوی چیست؟

کلیه های شما - اندام های لوبیایی شکل در دو طرف ستون فقرات شما هستند، اما در مورد سلامتی شما کار بزرگی دارند. آنها آب اضافی و مواد زائد را از خون شما فیلتر می کنند، ادرار تولید می کنند و به کنترل فشار خون شما کمک می کنند. اگر آسیب دیده باشند و مانند آنچه که باید کار نکنند، شما به بیماری کلیوی مبتلا هستید.

چندین چیز شانس شما را برای ابتلا به آن افزایش می دهد:

دیابت
فشار خون بالا
بیماری قلبی
سیگار کشیدن
چاقی
سالخورده
آفریقایی-آمریکایی ها، آسیایی-آمریکایی ها و بومیان آمریکایی بیشتر از سایر گروه ها در معرض خطر هستند.

علائم هشدار دهنده بیماری های کلیوی چیست؟

بیماری کلیوی با انباشته شدن مواد زائد و مایعات در بدن با گذشت زمان بدتر می شود. این علائم هشدار دهنده است:

تغییرات در ادرار شما ممکن است بیشتر یا کمتر از حد معمول ادرار کنید. یا ممکن است متوجه تغییر رنگ شوید یا اینکه ادرار شما کف آلود است. این بدان معنی است که پروتئین از کلیه های شما خارج می شود. وجود خون در ادرار نشانه دیگری است.
پوست خشک و خارش دار. این می تواند زمانی اتفاق بیفتد که کلیه های شما دیگر قادر به تعادل مواد معدنی و مواد مغذی در خون شما نباشند.
تورم. کلیه های شما به یکنواخت کردن میزان سدیم (نمک) در بدن شما کمک می کنند. هنگامی که آنها خوب کار نمی کنند، بدن شما به نمک اضافی وابسته است. این می تواند باعث پف کردن پوست در اطراف مچ پا و پا شود. شما همچنین ممکن است آن را در دستان خود یا اطراف چشم خود مشاهده کنید.
ناراحتی معده. تجمع مواد زائد در خون شما می تواند باعث تهوع و از دست دادن اشتها شود.
خستگی. کلیه‌های شما هورمونی تولید می‌کنند که به بدن شما می‌گوید گلبول‌های قرمز خون بسازد که اکسیژن را در سراسر بدن حمل می‌کنند. اگر آنها به درستی کار نکنند، این کار انجام نمی شود و شما می توانید یک مشکل سلامتی به نام کم خونی داشته باشید. حتی پس از استراحت ممکن است احساس خستگی کنید. کیفیت خواب شما نیز ممکن است دچار مشکل شود.

درمان می‌شوم ؟

اگر فکر می کنید در معرض خطر بیماری کلیوی هستید، می توانید از پزشک خود بخواهید که عملکرد کلیه شما را آزمایش کند. این کار نیاز به آزمایش ادرار و آزمایش خون دارد.

در آزمایش ادرار، پزشک شما به دنبال آثاری از خون خواهد بود. آنها همچنین ادرار شما را برای نوعی پروتئین به نام آلبومین بررسی می کنند. اگر نتیجه مثبت شد، ممکن است برای تایید آزمایش مجدد بخواهند.

در آزمایش خون، پزشکان به دنبال ماده زائدی به نام کراتینین هستند. هنگامی که کلیه ها آسیب می بینند، برای پاک کردن آن از خون شما مشکل دارند. هنگامی که پزشک از میزان کراتینین در خون شما مطلع شد، می تواند از آن به همراه سن، نژاد و جنسیت شما برای اندازه گیری میزان عملکرد کلیه ها استفاده کند.

اگر ناراحتی کلیه داشتم چکار کنم؟

بیماری کلیوی به سادگی از بین نمی رود. با گذشت زمان، احتمال بدتر شدن آن وجود دارد. به همین دلیل، هر چه زودتر متوجه شوید که آن را دارید، بهتر است. درمان زودهنگام ممکن است از نارسایی کلیه ها جلوگیری کند. اما هیچ درمان "یک اندازه مناسب" برای این بیماری وجود ندارد. این به چندین چیز بستگی دارد، از جمله اینکه چه چیزی باعث بیماری کلیوی شما شده است.

پزشک شما احتمالاً با مراقبت از سایر شرایطی که دارید شروع می کند. به عنوان مثال، ممکن است لازم باشد روزانه یک دارو برای کاهش فشار خون یا کلسترول خود شروع کنید. علائم ناشی از بیماری کلیوی مانند کم خونی یا تورم نیز با دارو قابل درمان است.

تغییرات سبک زندگی می تواند کمک کند

سعی کنید اغلب ورزش کنید و به وزن مناسب خود برسید.
پروتئین و نمک کمتری بخورید تا میزان کاری که کلیه هایتان باید انجام دهند را کاهش دهید.
مراقب میزان الکلی که می نوشید باشید.
اگر سیگار می کشید، اکنون زمان خوبی برای ترک آن است.
از مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) بدون نسخه خودداری کنید. اینها برای کلیه شما سخت است.
هدف شما این است که کلیه های خود را تا زمانی که می توانند کار کنند. افرادی که کلیه هایشان از کار افتاده است برای زندگی به دیالیز (درمانی که مواد زائد را از خون پاک می کند) یا پیوند کلیه نیاز دارند.