سلول‌های ایمنی ممکن است در پاسخ به ویروس، مقدار زیادی فاکتورهای التهابی مانند سایتوکاین‌های التهابی تولید کنند و پدیده‌ خطرناکی به نام «طوفان‌های  سایتوکاینی» ایجاد شود. به همین دلیل برای درمان این بیماری، کنترل فاکتورهای التهابی ضرورت دارد. 

کورکومین؛ یکی از مشتقات گیاه زردچوبه است. در برخی مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی مشخص شده که کورکومین می‌تواند به طور قابل توجهی از تولید و ترشح فاکتورهای التهابی جلوگیری کند. همچنین برخی مطالعات حیوانی نیز نقش کورکومین را در درگیری التهابی ریه بررسی کرده‌اند و نتایج این مطالعات نیز نشان داده که این ماده می‌تواند فاکتورهای التهابی را به دنبال عفونت ریه کاهش دهد. به علاوه در برخی بررسی‌ها مشخص شده که کورکومین دارای اثرات ضد ویروسی است.

با این حال؛ کورکومین علی‌رغم خواص بسیار مفید، محدودیت‌هایی در مصرف دارد؛ چرا که این ماده دارای حلالیت کم در آب و جذب کم در دستگاه گوارش است که این موارد از عملکرد صحیح آن جلوگیری می‌کند. به همین دلیل فرمولاسیون جدیدی از این ماده به صورت «نانومیسل» طراحی شده که جذب آن بهتر شود.

با توجه به تاثیر احتمالی کورکومین در بهبود فاکتورهای التهابی و خاصیت ضد ویروسی این ترکیب، پژوهشگران با انجام یک مطالعه تاثیر نانومیسل‌های کورکومین را در پاسخ ایمنی بیماران مبتلا به کووید-۱۹ بررسی کردند.

برای انجام این مطالعه ۴۰ بیمار مبتلا به کووید-۱۹ به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. بیماران گروه اول، کپسول حاوی نانو کورکومین و بیماران گروه دوم کپسول‌های دارونما را چهاربار در روز به مدت دو هفته در کنار سایر درمان‌های روتین دریافت کردند. علائم بالینی و همچنین فاکتورهای التهابی (اینترلوکین ۱۷، اینترلوکین ۴، اینترفرون گاما و TGF-β) و ژن‌های مرتبط با التهاب (TBX21، GATA3، RORC و FOXP3) در هر دو گروه بیماران در شروع مطالعه و همچنین روزهای هفت و ۱۴ پس از دریافت دارو مورد بررسی قرار گرفت.

بررسی‌های این مطالعه نشان داد که استفاده از نانومیسل‌های حاوی کورکومین در بیماران دچار کووید-۱۹ می‌تواند شاخص‌های التهابی خون را هفت روز پس از مداخله بهبود بخشد. 

به گفته پژوهشگران این مطالعه، تجویز نانوکورکومین در فاز التهابی بیماری کووید-۱۹ می‌تواند در کنترل پاسخ‌های ایمنی التهابی موثر باشد و باعث تسریع بهبود فاز التهابی حاد در این بیماران شود.

این محققان می‌گویند مطالعه حاضر، محدودیت‌هایی مانند حجم نمونه کم و زمان کوتاه درمان داشته که کوتاه‌مدت بودن زمان درمان به دلیل کوتاه بودن مدت بیماری و محدودیت در پیگیری بیماران پس از ترخیص از بیمارستان بوده است.

در انجام این مطالعه مهدی حسنی‌ آزاد، ابراهیم افتخار، بهناز رهنما، حسین کمالی، عبدالعلی طوسی، میلاد رفعت، محمد فتحعلی‌پور، سارا نیکوفال سهل‌آبادی، حامد گوکلانی، حسام علی‌زاده و امین‌رضا نیکپور؛ پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، به همراه محمودرضا جعفری از دانشگاه علوم پزشکی مشهد با یکدیگر مشارکت داشتند.

یافته‌های این مطالعه شهریور ماه سال جاری به صورت مقاله علمی با عنوان «یک کارآزمایی بالینی تصادفی سه‌کور، کنترل‌شده با دارونما برای ارزیابی اثر نانومیسل‌های حاوی کورکومین بر زیرگروه‌های پاسخ‌های ایمنی سلولی و پیامد بالینی در بیماران کووید-۱۹» در ژورنال Phytotherapy Research منتشر شده است.