به گزارش ایسنا؛ دکتر خدیجه ظریفی با بیان اینکه مشکلات متعددی در دوران شیوع کرونا متوجه کودکان بوده و بر این گروه سنی تاثیر گذاشته است، گفت: استرس ناشی از مطرح کردن موضوعات مرتبط با شیوع کرونا و مرگ و میر ناشی از این بیماری در خانواده، تاثیرات منفی بر سلامت روان کودکان و نوجوانان خواهد داشت.

او توضیح داد: کودکان تفکر تخیلی ندارند و زمانی که در خانواده از کرونا صحبت می‌شود، متوجه واقعیت ماجرا نمی‌شوند و تصور می‌کنند کرونا یک موجود وحشتناکی است که می‌خواهد وارد خانه شود و آنها را بترساند.

این متخصص بیماری کودکان و نوجوانان ادامه داد: از ابتدای شیوع بیماری کووید ۱۹ تاکنون بسیاری از پدر و مادرها افسرده و حتی برخی پرخاشگر شده‌اند، بعضی از والدین شغل خود را از دست داده‌اند و مشکلات اقتصادی برایشان ایجاد شده است.

ظریفی خاطرنشان کرد: از آنجا که تا پیش از شیوع کرونا، فرزندان اکثر مادران شاغل، بخشی از ساعت‌های روز را در مهدهای کودک یا مدرسه و کلاس‌های آموزشی مختلف سپری می‌کردند، زمینه ارتباطات محیطی و اجتماعی برای آنان فراهم بود و بار آموزش‌ها و ارتقاء دانسته‌های کودکان کمتر بر دوش خانواده‌ها بود. از طرفی والدین خصوصا مادر این امکان را داشت که برای فرزند خود، زمان حضور در خانه برنامه‌ریزی داشته و وقت بیشتری اختصاص دهد

این پزشک متخصص خاطرنشان کرد: اکنون و با تغییر سبک زندگی می‌بینیم که بخش عمده‌ای از فعالیت‌های آموزشی و پرورشی فرزندان متوجه والدین، خصوصا مادران شده است و این امر پدر و مادر را تا مرز خستگی و عصبانیت پیش می‌برد و این واقعیت احتمال کودک آزاری ناخواسته را افزایش می‌دهد.

او در ادامه عواملی نظیر افزایش فقر در مواقع بروز بحران در جامعه، ازدواج زودرس، بارداری زودهنگام به واسطه کودک همسری، سطح سواد و دانش والدین، سلامت جسمی و روانی والدین و ... را در بروز مشکلات ناشی از شرایط کرونایی در خانواده، موثر دانست.

نویسنده کتاب‌های آموزشی "مامان دکتر" اضافه کرد: والدین به ویژه مادران شاغل وقت کمتری در دوران شیوع کرونا برای فرزندان خود دارند به همین دلیل، تلفن همراه را در اختیار آنان قرار می‌دهند یا امکان فعالیت بیشتر در فضای مجازی را به شکل غیرکنترل شده، برای کودکان و نوجوانان فراهم می‌کنند که این موضوع مخاطرات عدیده‌ای به دنبال داشته و دارد.

این پزشک متخصص کودکان و نوجوانان در عین حال خاطرنشان کرد: دور ماندن از مدرسه و کلاس‌های حضوری نیز به نوبه‌ی خود اثراتی بر کودکان و نوجوانان گذاشته که نمی‌توان از آنها غافل بود و باید برای کاهش این اثرات منفی، برنامه‌ریزی و اقدام کرد.