قدرت مظاهری

 دهه ی شصت بود. سالای جنگ و بمباران و اعزام و تشییع و شعار و لباسای خاکی و ریشای نازک نوجوانانه و نوحه های حماسی و سرودای کوبنده با سازای کوبه ای. محصل بودیم . سوم تجربی دبیرستان طالقانی آبپخش . یه مبصر داشت کلاس مون که خیلی منظم بود . از اینایی که قبل از ورود معلم ، همه جا رو مرتب میکنن و یه ذره بی نظمی رو هم تاب نمیارن. روزای اول مهر بود و ،،تاریخ،، داشتیم . نمی شناختیم دبیرش رو هنوز . نمی دونسیم کی قراره ،،تاریخ معاصر ایران،، رو تدریس کنه برامون . مبصر طبق عادت هر ساله اش ، یه ،،به نام خدا،،ی نستعلیق گوشه ی سمت راست بالای تابلو نوشت و با یه کم فاصله ، عنوان درس رو هم با همون خط درج کرد روی تابلو : ،،تاریخ،، . پایین سمت چپ تخته سیاه هم اسامی بچه های فضول و شیطون رو نوشت و جلو هرکدوم شون هم چن تایی ضربدر زد . بچه ها مشغول شیطنت و شلوغکاری بودن که چن ضربه ی آهسته زده شد به در کلاس و متعاقبش در باز شد و یه آدم خوش تیپ اومد داخل . بچه ها به احترامش پا شدن و با اشاره ی دستش نشستن دوباره. بدون اینکه چیزی بگه یا کاری کنه ، زل زد به تخته سیاه و نوشته های روش.

چن لحظه ای نیگاشون کرد و بعد تابلوپاک کن رو برداشت و اول اسامی بچه های شیطون رو پاک کرد و بعدش رفت سراغ کلمه ی ،،تاریخ،، . یه کم مکث کرد . همینجور که تابلو پاک کن تو دستش بود ، برگشت طرف کلاس و گفت : "هیچوقت ، ندیده ، کسی رو قضاوت نمیکنیم ما ، بچه ها !،، بعد اشاره کرد به جای پاک شده ی اسامی بچه های فضول و ادامه داد : "اون قسمت تخته سیاه ، خالی بمونه همیشه لطفا،، بعد دوباره برگشت به طرف تابلو و روبروی کلمه ی ،،تاریخ،، وایساد . باز کمی مکث کرد و بعد یه باره تابلوپاک کن رو برد بالا و ،،تاریخ،، رو هم پاک کرد . تابلوپاک کن رو گذاشت.

گچای رو دستاشو تکوند و گفت :،،هر کسی تاریخ رو خودش مینویسه ، بچه ها،، بعد یه سکوت کوتاه کرد و ادامه داد: ...تاریخ، جبر و هندسه و فیزیک شیمی نیس که همه یه جور نیگا کنن بهش و یه جور ببینن فرمولاشو ،، بعد گچ سفیدی برداشت و رو سطح سبز تخته سیاه نوشت: "تاریخ" گچ رو گذاشت و گفت :،،تاریخ ، یه برداشته بچه ها . یه تفسیر . یه نگاه و یه زاویه ی دید،، و پس از یه مکث کوتاه ادامه داد : ،،درسته که میگن اونو فاتحا مینویسن، ولی تمام طول سال تحصیلی تلاش خودمونو میکنیم لابلای تاریخ فاتحا ، چیزایی رو که فراموش کردن بنویسن یادداشت کنیم و اونایی رو که غلط نوشتن، اصلاح شون کنیم...

بعد چن قدمی راه رفت توی کلاس و یه باره انگار چیزی یادش اومده باشه ، وایساد جلومون و همینجور که سینه شو داده بود جلو ، گفت : ،،یادم رفت معرفی کنم خودمو. من فخرایی هستم . محمدجواد فخرایی . دبیر تاریخ امسال تون،، ... سالای سال بعد ، توی یکی از این نشستای اجتماعی ، یادآوری کردم بهش موضوع رو. به یاد نمی آورد اصلا . من رو هم خاطرش نبود. که روزی روزگاری شاگرد کلاس ،،تاریخ،، اش بودم . که روزی روزگاری جلو چشم خودم ،،تاریخ،، رو پاک کرد از رو تخته سیاه و خودش نوشت : ،،تاریخ،، ...
یادش گرامی و روحش شاد و آزاد