اتحاد جنوب: مشکلاتی که پیامد 8 سال مدیریت غلط و ناکارآمد بویژه طی 4 سال گذشته برای مردم ایران ایجاد کرده است، رشد منفی اقتصادی، افزایش بیکاری و بن بست های سیاسی، بین المللی، اقتصادی، و ... بعلاوه سرخوردگی و یاس و ناامیدی که بر بخشی از جامعه بزرگ ایران بویژه اصلاح طلبان حاکم شده بود، حضور چهره ای کارکشته، کار بلد، دل سوخته و بزرگ را که بتواند علاوه بر حسن مدیریت، اوضاع کشور را به روال عادی برگرداند می طلبید.

به نظر نگارنده این ویژگی در هیچ یک از کاندیداهای ریاست جمهوری یازدهم دیده نمی شد و حضور شخصیتی مثل هاشمی رفسنجانی ضرورت امروز جامعه ایران بود.

هیچ انسانی (به جز ائمه معصومین و انبیاء الهی) خالی از اشکال و اشتباه نیست. هاشمی نیز مرد بدون ایراد و اشکالی نیست؛ اما او بی تردید مردی است که توانمندی ها و تدبیرش اشکالات و ایراداتش را تحت الشعاع قرار داده است.

بنده 8 سال پیش نیز از اعضای فعال ستاد انتخابات آقای هاشمی بودم و بر حسب وظیفه و برای اعتلای ایران و جامعه ای که در آن زندگی می کنم در کنار میلیونها ایرانی دیگر تلاش کردم مدیریت اجرایی کشور به دست فردی سپرده شود که امتحان پس داده و از ارکان انقلاب اسلامی بوده است قرار بگیرد ولی به هرجهت مهندسی انتخابات و جهت دهی آراء مردم به سمت و سویی بود که ایشان (آیت الله هاشمی) تخریب شود و دولت "مهرورز" سکان اجرایی کشور را در دست بگیرد.

شد آنچه که می خواستند؛ و رخ داد آنچه که امروز نیاز به توضیح و تفصیل ندارد؛ هر کس اندکی در وضع زندگی مدنی و معیشتی مردم دقت کند جز تاسفی عمیق از آنچه این 8 سال بر مُلک و ملت گذشت نخواهد داشت. حتی بسیاری از اصولگراها و کسانی که به آقای احمدی نژاد کمک کردند تا به این منصب دست پیدا کند خود پشیمانند و برخی از آنها رسماً از مردم عذرخواهی کرده اند.

به هر ترتیب حضور هاشمی می تواند امیدها را برای آنان که از اصلاح و بهبود اوضاع ناامید شده بودند زنده کند، به شرکت کنندگان در انتخابات چند میلیونی اضافه کند و حماسه سیاسی را که می تواند مقدمه ای برای حماسه اقتصادی شود رقم بزند.  من معتقدم بدون هاشمی حماسه سیاسی که مد نظر مقام معظم رهبری است خلق نمی شد و حضور ایشان بیشتر از اینکه خدمت به جناح یا تفکر خاصی باشد؛ خدمت به انقلاب و نظام است چرا که خلق حماسه سیاسی و حضور پای صندوقهای رای ضامن سلامت و ادامه حیات انقلاب اسلامی است.        

حسن دیگر و مهم هاشمی اعتدال ایشان است؛ 8 سال دولت سازندگی که ایشان رییس دولت بود کابینه اش واقعاً فراجناحی و تشکیل شده بود از چهره های کاری و متخصص از دو جریان سیاسی راست و چپ که امروز به اصولگرا و اصلاح طلب مشهورند. طی 16 سال اخیر نیز او با اینکه تحت فشار زیادی از دو جناح سیاسی کشور بود هیچگاه از مسیر اعتدال خارج نشد و دقیقاً به همین دلیل است که امروز برخی از چهره های شاخص حامی او از اصولگراها می باشند. او می تواند برای جناح های سیاسی پدری کند و آنها را از افراط و تفریط برحذر دارد. او می تواند کینه توزی ها و عداوت هایی که طی این 8 سال ایجاد شده است را ترمیم کند. او می تواند پیام آور انسجام و همدلی بین اکثریت قاطع ملت ایران باشد. او می تواند بساط افراطیونی که تندروی را وسیله دستیابی به منافع شخصی و باندی قرار داده اند درهم بپیچد.

البته او نمی تواند معجزه کند و همه خرابی ها را یک شبه آباد کند و چرخ از ریل خارج شده اقتصاد و سیاست و مدیریت اجرایی کشور را به مسیر اصلی خود برگرداند. /ح