اتحاد خبر: در تقویم رسمی کشور ما (ایران) روز نهم اردیبهشت به عنوان روز شوراها معرفی شده است. شورا یک اصل عقلی است که آموزه های دین اسلام در کتاب و سنت نیز بر آن صحه گذاشته است.

شورای شهر مجلسی محلی در سطح شهر هاست، که نمایندگان آن توسط مردم همان شهر انتخاب می‌شوند. وظیفه اصلی این مجلس: انتخاب شهردار، تصویب بودجه و نظارت بر عملکرد شهرداری هاست.

در کشور ما تاکنون پنج دوره انتخابات شورا‌های اسلامی شهر و روستا برگزار شده است که اولین دوره آن در اسفندماه سال ۱۳۷۷ و دوره پنجم آن همزمان با انتخابات داوازدهمین دوره ریاست جمهوری در ۲۹ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۶ برگزار شد.

به همین بهانه چند سئوال از برخی صاحب نظران و فعالان سیاسی و اجتماعی پرسیده ایم.

1. به طور کلی شوراهای شهر و روستا به اهداف اولیه تشکیل خود دست یافته اند؟
2. نقش شوراها در مدیریت شهری را چگونه ارزیابی می کنید؟ تاثیرات منفی و مثبت
3. با توجه به میزان هزینه مالی که شوراها روی دست شهرداری ها میگذارند در مجموع با ادامه کار شوراها با شرح وظایف، اختیارات و شرایط فعلی موافقید؟

«اتحاد خبر» شما را به ملاحظه پاسخ اسکندر احمد نیا شاعر، روزنامه نگار و فعال سیاسی و اجتماعی دعوت می کند:

۱. شوراها، به آنچه مدنظر و اهداف دراز مدت مدنظر قانون اساسی، نرسیده اند چرا ؟ نهاد شورا بعد از خرداد ماه هفتاد وشش وارد عرصه ی فعالیت شد و باعث امیداواری توده خاص و عام کشور ما شد، این نهاد درچند ساله اولیه شور و اشتیاق آفرین شد، ولی رفته رفته به سمت و سویی رفت که هر که بامش بیش، برفش بیشتر. این عارضه بر اندام تشکیلاتی شورا ضربه های مهلکی وارد کرد.

اگر یک آسیب شناسی ژرفی در این زمینه صادقانه و بدون در نظر گرفتن قوم و خویش و کس و کار و روابط دیگر انجام شود، مشخص می شود که بی نظمی از کجاست. متاسفانه در گزینه افراد شایسته، امروزه روز بیشتر روی مولفه دیدگاهش چیست و دینش و مذهبش وجد و آبادش، بیشتر و حساستر توجه می شود، افراد وارد و قانون پذیر در این زمینه در محاق این برخورد حذف می شوند، طایفه نگری و قبیله سالاری حرف اول را می زند، هم در شهر و هم در روستا، چنین شورایی که اینگونه شکل می گیرد با داشتن بهترین دستورالعمل قدم به راهی می نهد که باعث تنش و تولید جدل های تفرقه و درگیری می شود. علتش هم واضح است وقتی داشتن مدرک تحصیلی فقط ملاک باشد و گذشتن ازفیلتر به وقت کار هم پاسخش همین است و جالب است در روستا یا شهر باز هم همان آدم و یا آدم های دیگر با همان مشی و عملکرد جایگزین می شوند. شورای شهر یا روستا علاوه بر دارا بودن تحصیلات خوب باید از نظر تخصصی هم مورد انتخاب مقدماتی و ورود به این عرصه قرارگیرند. این معضل در انتخاب نماینده مجلس هم لحاظ می شود. شوربختانه هم در روستاها و هم شهرها بسیاری بر این باورند که عضو و یا اعضای شورا می توانند بچه شان را سر کار ببرند و یا اگر سرکار هست، ارتقا پست دهند و ... در تبلیغات برای ورود هم کاندیداها بعضا در جواب موکلانشان چنین وعده هایی را شک نکنیم که می دهند. غذا دادن، در مشک نی همبونه دمیدن، ایجاد فضایی شور انگیز و ...
حرف و دلیل زیاد است و باید گفت که شوراها بطور کلی به حاشیه می روند و باید گفت از انتظاری که ازشان می رفت دور شده اند!

۲. شوراها در مدیریت شهری موفقیت هایی داشته اند. در میانشان آدم های کاربلدی هم بوده اند ولی این کاربلد در منگنه اقلیت بودنشان مانده اند. گل و گیاه کاشتن و رنگ آمیزی فلان گوشه و سرزدن در فلان محل و حرف های سرتیتر روزنامه ای زدن و قلمبه گویی و حضور در این مراسم و آن همایش و عکس انداختن با... این ها از نظر بودن در مردم است اما درمان و شیوه رسیدن به شهری و یاروستایی شکیل و زیبا نیست. یک شورا می رود شورای بعدی سازه های خوب و یا متوسط قبلی را یا با فشار برشهردار منتخب خود زیر و رو می کنند و از نو بساز و در بوق بدم و.... شوراها پاسخ خوبی در استان ما به مردم نداده اند.
در انتخاب شهردارها هم اغلب خط و خط بازی را ملاک عمل قرار داده اند. برای فردی مثل من محرض است که در شورا باید افراد کاربلد و قاطع باشند نه جوانگرایی مطلق و نه سناتور واری شدن مطلق، مردم را باید به گونه ای با اساسنامه شورا آشنا کرد، تا بدانند چگونه انتخاب کنند. متاسفانه در روز رای گیری تعداد زیادی به شهرها هجوم می آورند و ..... نظر من درباره عملکرد شوراها در استان ما مطلوب نبوده است!

۳. اگر در چارچوبه ی اصل شورا و وظایف مصوب آن و در راستای نیاز باشد، نه کمتر و نه بیشتر بله، ولی اگرخارج از محدوده قانونی باشد اصلا و این شورا به طریق قانونی باید از ادامه کار باز داشته شود!