۱- محمود دولت آبادی نویسنده و چهره شاخص فرهنگی: به پا گر خَلَد خارى آسان برآید/چه سازم به خارى که در دل نشیند!

از لحظه اى که خبر فاجعه ترور سردار قاسم سلیمانى را شنیدم، مفهوم این عبارات بالا ذهنم را رها نمى کند: چه سازم به خارى که در دل نشیند؟ و از خود مى پرسم آیا این است سرنوشت همه فرزندان شایسته این آب و خاک با هر اندیشه و هرگرایشى؟ انهدام؟؟

بارى... ایران بار دیگر یکى از فرزندان شایسته خود را با دریغ تمام، از دست داد. شخصیتى که سدٌى سترگ در برابر خون آشامان داعش برآورد و مرزهاى کشور ما را از نکبت حضور آنان ایمن داشت. من نیز در اندوه عمیق از دست دادن آن انسانى که شخصاً دورادور دوست مى داشتمش، سوگوارم.

۲- اردشیر زاهدی (وزیر خارجه ایران در دوران پهلوی دوم) نیز چنین گفت: قاسم سلیمانی یک سرباز وطن‌پرست، شرافتمند و ساخته ایران بود که در دنیا شناخته شده است.

بعد از این موضعگیری‌های صریح استاد دولت‌آبادی و دکتر اردشیر زاهدی برخی منتقدان که جایز نیست نامی از آنها آورده شود در محافل و فضای مجازی به انتقاد از دولت‌آبادی و زاهدی برخی مسائل اخیر و ناگوار کشور و منطقه چون سرکوب اعتراضات آبان ماه بخاطر افزایش نرخ بنزین و به دنبال آن کشته شدن تعدادی از هموطنانمان تا تحرکات وحمایت های درست و گاهی وقت غلط خارج از مرزها و از همه مهمتر نقش سپهبد شهید و حضور مردم در خیابان ها اشاره داشتند و این مردم را فراموشکار و احساساتی خواندند.
در احساساتی بودن این مردم شکی نیست اما اینجا احساس وطن پرستی است مردم است که به جوش و خروش درآمده است  و لاغیر!!
لازم به ذکر است فارغ از هر تفکر یا دیدگاه سیاسی که همین، علت شکاف و از هم گسستگی وحدت مردم ماست و نتیجه اش شرایط کنونی می باشد، در دفاع از اظهار نظر اخیر این دو شخصیت فرهنگی و سیاسی به این موضوع بپردازم.
پیش از هرچیزی باید یادآور شوم سردار قاسم سلیمانی یک ایرانی بود که توسط یک دولت بیگانه به صورت کاملا ناجوانمردانه و ظالمانه هدف قرار گرفت و بر ما واجب است که به عنوان یک هم‌وطن در صف مقدم دفاع از مام میهن، دست در دست یکدیگر و پشت بر پشت هم قرار گیریم و این جنایت آشکار را محکوم کنیم تا بیگانگان بدانند که باید تاوان اشتباهشان را بپردازند و از این پس جرأت چنین جسارتی را به خود ندهند و برای من جوان که نقدهای فراوانی به بسیاری عملکردها داشته و دارم و از شکافهای عظیم موجود در جامعه و جناح و جناح بازی ها خسته و دلزده هستم، تنها همین یک بهانه کافیست!

بله منتقد عملکردهای غلط باشیم اما از ظلم در حق یک مظلوم حمایت نکنیم. آن هم هموطنی که سالها در جهت امنیت کشور تلاش و مجاهدت کرد. در برابر چنین جنایتی ساکت ننشینیم تا دشمنان ما جسورتر نگردند.
 
وطن پرستی یک چیز است و انتقاد از آنهایی که در اداره‌ی کشور در برخی موارد به غلط گام برداشته اند چیز دیگری و همه ما این را خوب می دانیم و باید خوب بفهمیم.
اگر دیروز یک کشور حامی تروریسم بخاطر منافع خود یکی از فرزندان ایران را از پای در آورد و امروز پاسخ روشن و سختی از مردم این کشور نگیرد چه بسا فردا به بهانه های دیگر بمب و راکت‌هایش را روانه‌ی کوچه و خیابان های ما کند! پس خاموش نباشید که بعد از تب، لرز است...

"ستم گران به راستی گناه کاران بزرگ اند
اما ستم پذیران چه؟
ستم‌پذیری در دیدگاه اسلام همان اندازه گناه است که ستمگری!
ای انسان! تو آزادی؛ بپا خیز در مقابل ستم طبقاتی، ستم گروهی، ستم شخصی و مقاومت کن! 
تو آزادی، اگر ستم‌پذیر شدی خود را ملامت کن."

قسمتی از سخنان آیت الله بهشتی- برای همه‌ی تاریخ!