این واژه پس از شنیدن قسمتی از مطلب، خبر و یا موضوعی از کسی توسط شنونده به منظور تشویق و ترغیب طرف مقابل برای ادامه سخنی گوینده بیان می شود. مثال «خا تعریف کُه  دیه چه واوی؟ خُب ادامه بده دیگه چه شد؟» یا خُه که ای طر بعدش چه گو؟ خُب که اینطور بعدا چی گفت؟

خاب/ خاو

پرز، کرک. پرزهای نرمی که در تار و پود پارچه های مثل مخمل، ماهوت، پشمی و قالی، موکت و پتو بافته شده و گرد مانندی که شبیه کرک روی بعضی از میوه ها از قبیل هلو، به، کیوی و مانند آن ها و برگ بعضی از میوه ها و پرهای ریز کوتاه که بر بعضی از پرندگان چون مرغابی روئیده.

خاخا:

خُب خُب واژه «خا» وقتی دوبار تکرار شود معنی آن وادار کردن طرف مقابل به سکوت و جلوگیری از ادامه بیان گوینده است مثل«خاخا دیه بس کُه فهمیدُم چه می گی: خُب خُب دیگه ادامه نده متوجه شدم چه می گویی»

خار:

مخفف خواهر، دختری که با شخصی از طرف پدر یا مادر ویا هر دو مشترک باشد. همشیره ، آباجی، ابجی، اُخت و در گویش دیگر مردم دشتستان دِده هم می گویند. مثل «خار برار، دِده کاکا» خواهر و برادر

خارا:

نوعی پارچه از بافته ابریشم که مانند صوف پارچه پشینه مخطط و موج دار است. پارچه های اطلس با گل های همرنگ زمینه «نوعی پارچه ابریشمی موج دار و رنگین یا سفید که با دست بافته می شود (فرهنگ معین)».

خارازری:

نوعی پارچه اطلس که در بافت آن از نخ های طلایی و نقره ای استفاده شده. زربفت، نقره بفت، زرتار و نقره تار یا زردوزی و نقره دوزی و در گویش دشتستان به این نوع پارچه «شونما» شب نما و برق برقو هم می گویند.

خاراُشتر:

خارشتر، گیاهی است خار دار با نوک های تیز و برگ های سوزنی از تیره ی مرکبان دارای گل های خوشه ای به رنگ سرخ یا سفید که گاه ارتفاعش به حدود نیم متر می رسد. از ترشحات و شیرابه ی ساقه و برگ  این گیاه ترنجبین به گویش محلی «ترنجوی» که ملین است و در ترکیب آن ساکارز و ملزیتور موجود است بدست می آید. در طب قدیم از این گیاه بوته ای خاردار در مداوای بیماری های جهازهاضمه، سرطان و طاعون استفاده می شد. عرق آن برای دفع سنگ کلیه مصرف دارویی دارد. این گیاه که در  بعضی از مناطق دشتستان  به صورت خودرو می روید در سال های قبل به علت عدم وجود خنک کننده های برقی در دشتستان پنجره و درب های اتاق که (بادگیر) بود را با خارشتر می پوشانند. و در روزهای گرم تابستان با پاشیدن آب روی آن ها باد وهوای خنک و مطبوعی به درون اتاق هدایت می شد کاری که هم اکنون کولرهای آبی انجام می دهند.

همچنان از خاراشتر جهت پوشاندن سقف و دیواره آلونک به نام «کپر خاراشتری» و پرچین زمین های کشاورزی و حصار خانه و محل سکونت استفاده می شود.

خار اشکندن:

این واژه علاوه بر معنی اصلی آن شکستن  خار در مورد کسی را سر جای خود نشاندن و ادب کردن افراد متکبر، مغرور و گستاخ  به کار می رود مثال «اُم دفه که اومه خارشه می شکنُم تا پُف یوزی نکنه» این بار که آمد او را سرجایش می نشانم تا دیگر... نکند.

خاربَسَن:

بر  افروخته و سرخ شدن و گل انداختن آتش مثل«ایسو که تشکو خار بسه باوه سرقیلونه: حالا که آتش خوب سرخ و برافروخته شده مناسب گذاشتن روی سر قلیان است.»

خار پادرارو:

نوعی حشره بالدار همانند سوسک که دارای نیشی قلاب دار است.

خار جمک:

نوعی خار رستنی، چون دارای خار های ریز بوده و لباس و پارچه را به خود پیچیده و جمع و کوچک می کند و خود بوته نیز جمع و گلوله ای می شودجم: مخفف جمع+ ک تصغیر خار جمع و کوچک به خار جمک مشهور است.

خارخاری:

زبر و خش، نقیض نرم و لطیف صفت بعضی از پارچه های درشت بَفت، پوست تعدادی از جانوران و حیوانات، پاشنه ی پا و دست های پینه بسته، موهای مجعد ناصاف و شانه نشده.

خاردن:

الف. خوردن و آشامیدن، فرو دادن غذا در گلو و بلعیدن آن مثال«خیلی کُمش لوره همش فکر و ذکرش وره خاردنه:خیلی شکم پرور و حریص است و همه ی فکرو یادش خوردن است»

ب. خوردن و تصرف کردن مال و پول مردم و به مصرف رسانیدن آن با ندادن پول و مال دیگری مثال«راحت مال مردمه می خاره یه او خنکی هم می کنه ریش: به آسانی پول و مال مردم را متصرف می شود مثل سرکشیدن یک لیوان آب خنک»

در روستاهای دشتستان به جای خاردن از واژه خِردن و گاه مخفف آن خِه استفاده می شود مثال«تو خو کاری وت ور نمی آ فقط می تری بخری: تو که کاری از دست بر نمی آید فقط می توانی بخوری» و یا «عواسو اومه خِه وره: عباس آمدخورد و رفت» و گاه جهت تمسخر کسی از واژه کپُندن هم استفاده می شود مثل «مالِ مفته سی خُت مُرَتَو بِکَپِن: مال مجانی است مرتب برای خودت بخور»