به گزارش مهر، وزنه‌برداری در کنار کشتی همواره یکی از اصلی‌ترین امیدهای کاروان ورزش ایران برای کسب مدال‌های طلا در بازی‌های آسیایی بوده است، اما این رشته در آستانه بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا با چالش‌هایی روبه‌روست که می‌تواند مسیر مدال‌آوری را دشوارتر از همیشه کند. کاهش سهمیه‌ها، تغییر قوانین مسابقات و افزایش قدرت رقبای آسیایی باعث شده مأموریت شاگردان بهداد سلیمی برای تکرار موفقیت‌های گذشته آسان نباشد.

اردوی آماده‌سازی تیم ملی از هفته گذشته با حضور ۱۲ وزنه‌بردار در سالن وزنه‌برداری مجموعه ورزشی آزادی آغاز شده و قرار است تا زمان اعزام به بازی‌های آسیایی ادامه داشته باشد. ملی‌پوشان پس از پایان رکوردگیری چالوس و اردوی مازندران، بدون وقفه تمرینات خود را در تهران از سر گرفته‌اند تا برای حضور در رقابت‌های قهرمانی آسیا، قهرمانی جهان و در نهایت بازی‌های آسیایی ناگویا آماده شوند.

البته هنوز ترکیب نهایی تیم مشخص نیست. مرحله دوم رکوردگیری تیم ملی ۲۰ مرداد برگزار می‌شود و مرحله سوم نیز همزمان با هفته نخست شهریور و رقابت‌های لیگ برتر خواهد بود. اگرچه اسامی نفرات مدنظر کادر فنی برای اعزام به کمیته ملی المپیک ارسال شده، اما به گفته بهداد سلیمی سرمربی تیم ملی وزنه برداری این فهرست نهایی نیست و عملکرد وزنه‌برداران در دو مرحله رکوردگیری پیش رو، ترکیب نهایی را مشخص خواهد کرد.

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های بازی‌های آسیایی ناگویا نسبت به دوره‌های گذشته، اجرای قانون «تک‌مداله» شدن مسابقات وزنه‌برداری است. در این دوره تنها مدال مجموع توزیع خواهد شد و دیگر از مدال‌های یک‌ضرب و دوضرب خبری نیست. از سوی دیگر، هر کشور تنها مجاز است در هر وزن یک ورزشکار به میدان بفرستد؛ قانونی که انتخاب نفرات را برای کادر فنی دشوارتر کرده است، به‌ویژه برای ایران که در برخی اوزان چند مدعی جدی دارد.

کاروان وزنه‌برداری ایران با وجود کاهش سهمیه‌ها، در نهایت موفق شد مجوز اعزام هشت ورزشکار شامل پنج مرد و سه زن را دریافت کند. تیم مردان در اوزان ۷۵، ۸۵، ۹۵، ۱۱۰ و ۱۱۰+ کیلوگرم و تیم بانوان در اوزان ۶۹، ۷۷ و ۸۶ کیلوگرم روی تخته خواهند رفت. این در حالی است که نسبت به دوره قبل دو سهمیه از ایران کاهش یافته و همین موضوع دست کادر فنی را برای چینش ترکیب بسته‌تر کرده است.

عملکرد وزنه‌برداری ایران در بازی‌های آسیایی هانگژو نیز چندان امیدوارکننده نبود. تیم ملی در بازی‌های آسیایی هانگژو با ۱۰ نماینده تنها به یک مدال نقره توسط علی داوودی رسید؛ نتیجه‌ای که ضعیف‌ترین عملکرد این رشته محسوب می‌شود. پیش از آن، ضعیف‌ترین نمایش ایران به بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه بازمی‌گشت که تنها یک مدال طلا توسط حسین رضازاده به دست آمد، اما حتی در آن دوره نیز کاروان ایران بدون مدال طلا مسابقات را ترک نکرد. در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا، وزنه‌برداری ایران دو مدال طلا، یک نقره و یک برنز کسب کرده بود.

اکنون هدف اصلی فدراسیون، جبران ناکامی هانگژو و بازگرداندن وزنه‌برداری ایران به جمع رشته‌های طلایی کاروان است. البته تحقق این هدف ساده نخواهد بود؛ چرا که علاوه بر تغییر قوانین، رقابت با قدرت‌های سنتی و نوظهور آسیا از جمله چین، ازبکستان، بحرین، هند، تایلند، قطر و کره جنوبی نیز سخت‌تر از گذشته شده است. ضمن اینکه بسیاری از وزنه‌برداران آسیایی با هدف کسب امتیاز در مسیر سهمیه المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس در ناگویا حاضر خواهند شد و سطح مسابقات به مراتب بالاتر خواهد بود.

سجاد انوشیروانی، رئیس فدراسیون وزنه‌برداری، پیش‌تر اعلام کرده بود که تیم ملی مردان در سه وزن بالایی بیشترین شانس را برای کسب مدال طلا در ناگویا دارد. بهداد سلیمی، سرمربی تیم ملی، نیز از روند آماده‌سازی و رکوردهای ثبت شده در اردو ابراز رضایت کرده، اما تأکید دارد که انتخاب نهایی ملی‌پوشان پس از دو مرحله رکوردگیری پیش‌رو انجام خواهد شد و عملکرد وزنه‌برداران در این مراحل، نقش تعیین‌کننده‌ای در ترکیب اعزامی خواهد داشت.

با این حال، وزنه‌برداری ایران برای بازگشت به روزهای طلایی کار آسانی پیش رو ندارد. کاهش سهمیه‌ها قانون تک‌مداله شدن رقابت‌ها، افزایش قدرت رقبای آسیایی و محدودیت اعزام تنها یک ورزشکار در هر وزن، چالش‌هایی است که کار ملی‌پوشان را در ناگویا سخت‌تر از دوره‌های گذشته کرده است؛ موضوعی که باعث می‌شود انتخاب نفرات و کسب مدال طلا بیش از هر زمان دیگری به آمادگی وزنه‌برداران و تصمیم‌های کادر فنی گره بخورد.