*حبیب اله نگهبان:

یکی از چهره های آشنا و مردمی در دشتستان قدیم «کل کرم کوهستانی» است. او همواره در غم و شادی و در مراودات اجتماعی مردمان دیار خود حضوری موثر و صمیمانه داشت کل کرم کوهستانی شاعری بود که غم میسرود و دوبیتی هایش را فایز وار با سبک خاص خودش می خواند، صدای گرمش به دل مردم دشتستان می نشست.

همسر خوب و مهربانش «دی فاطمو» در میان بانوان دشتستان همیاری دلسوز، کاردان و محرم اسرار خانواده ها بود،
من از کودکی به سبب آمد و شد این زوج به خانه مان آنها را می شناختم واحساس خوبی نسبت به این دو داشتم. خانه کل کرم همسایه دیوار به دیوار دبستان فرخی برازجان بود که من در سال 1312 کلاس اول ابتدایی را در آنجا می گذراندم گهگاهی که برحسب اتفاق آنها را می دیدم یک نوع شادی کودکانه ای که علت آن را نمی داستم در خود احساس  می کردم.

به نظر من این دو انسان وارسته، مکمل یکدیگر بودند و شخصیت آنان با هم آمیخته بود، روانشان شاد.

در کتاب شعرم، گل آفتگردان، که در سال 1392چاپ شده در صفحه 11 آن تحت عنوان «یاد باد» این گونه از کل کرم یاد کرده ام:

بوی سوخ زار صبحگاهی

یک فنجان قهوه نیم روزی

قلیانی کوک بعد از ناهار

عطر شب بو های وحشی هنگام غروب

و شروه خوانی کل کرم کوهستانی

در شب های شرجی زده دشتستان با فایز