* بانو بوشهری/برازجان:


سوژه این شماره براتون قابلِ حدسِ اَلتن!

 بله همان گونه که مستحضرید( اوف چه کلمه ی سختی) در هفته ای که گذشت روز بس مبارک و میمونِ زن را پشت سر گذاشتیم،یعنی همی فقط پشت سر گذاشتیما!

آقایون محترمی که خوشون همی طوری دَروند نیستند و تقدیرِ در شأنی از زنِ بدوخت نمی کنن،در گیرو دار گرونی و اقتصادِ نِخش دِ پاکی خوشون زدن کِرکِی!

بله،دقیقا با شمام،دیه دلمونِ سَر بُردین ،بهترین موقعیت برای فخر فروختنُ چِشِ دوس و رفیق رو درآوردن همین کادوی روز زن بود که با قساوت تمام ازمون دریغ کردید.

مگه یه انگشتر برلیانِ تک نگین چقدر هزینه بَر بود ؟ عوضش میذاشتیمش استوری زیرشم کلی بوس و قلب میذاشتیمُ می نوشتیم:مرسی آقایی.

 نهایتا تا آخر ماه می خواستیم خاگتماته میل کنیم!

یک عده ای از شوهرهای کینه ای هم که گرونی و تورم رو بهونه کردن و با دادن یک جفت جوراب زنونه عقده ی یه عمر رو یه جا خالی کردن.

بذارید از همین تریبون یه نصیحت دلسوزانه هم بکنم لازمتون میشه،وسایل آشپزخونه و سرویس ظرف و ظروفُ این مدل کادوها رو اصصصلا  به عنوان کادو روز زن و روز تولد و اینا قبول نکنید،زن باید یه کم تیز باشه،آخه یعنی چی؟ آقا برای خونه زندگیش خریده، زنِ ساده هم به عنوان کادو  می پذیره، به هوش باشید خانمای گل،ابرو بنداز بالا که یعنی خودتو کادو دادنت!( اگه اختلاف درست کردم کاری کردمه) .

تازه چی!تا می خوای از بی توجهی آقا نسبت به مقام شامخ زن ،خودت رو براش بگیری و  بری تو فاز،میگه: کل حقوق که دست خودته،هر  چی لازم داری برای خودت بخر! اون لحظه هیچ جواب دندان شکنی نباید داد فقط پُفکه بدین و بگین اِی چِتو،میره یله مردم!. همین حرکت می تونه،نه واقعا الان که یه لحظه فکرشو کردم اینم تاثیری در آگاهی آقای شوهر نداره.

ولی عواقب این کادو ندادن خیلی تلخ تر از اونیه که همسران بی حواس فکر می کنند.( یه چیزی تو مایه های شکست تلخِ تیمش تو دربی)
 فقط آقایون رو روشن کنم که روایت داریم که کینه کادو چارصد روزه.

خانمای دل غمین ، ولی غصه و گوشه گیری رو بذارید کنار،ارزش چروک شدن پوستتون رو نداره،یه ریزه دندون رو جیگر بذارید ،یه روزِ مردی هم در پیشِ،اینکه دیگه چی کار کنید و چه سیاستی در پیش بگیرید برمی گرده به هوش و ذکاوت خودتون،ولی هر تصمیمی بگیرید من حامی ام.قِدِ رَه که ولتون نمی کنم.

 دیگه چی می تونم بگم جز اینکه روحیه تون رو حفظ کنید. همین.