به گزارش فردانیوز؛ بیشتر این روستا‌ها به دلیل مناسب نبودن جاده، آب لوله کشی ندارند و ساکنان آن‌ها هنوز به کمک چهارپایان و مشک‌هایی که از پوست حیوانات درست شده، آب را از چشمه برمی‌دارند. خانه‌های روستایی نیز از سنگ و گل و سقفشان از چوب است یا به شکل کپر ساخته شده‌است.

 

 

کمبود آب نیز باعث شده حمام در اولویت زندگی این مردم نباشد. به دلیل کوهستانی بودن منطقه، مارگزیدگی و عقرب‌گزیدگی در فصل‌های مختلف سال دیده می‌شود، اما روستا‌ها تا اولین مرکز بهداشت فاصله زیادی دارند و همین موضوع مرگ‌ومیر برخی از اهالی را هم دنبال داشته است. بیماری‌های پوستی، بیماری‌های مشترک انسان و حیوان و برخی بیماری‌های دیگر نیز که در کودکان بیشتر شایع است به بخشی از زندگی مردم این روستا‌ها تبدیل شده‌است.